3+1 Λίμνες με ΨΑΡΙΑ κάτω από τον Κηφισό Στο σχετικό ρεπορτάζ της «Καθημερινής», σημειώνουν πως πρόκειται για τη μεγαλύτερη από τις άλλες δύο και μέσα της ζουν ψάρια, παρά τις πολύ αντίξοες συνθήκες. Η λίμνη αυτή βρίσκεται στο σημείο συνάντησης του ποταμού με το ρέμα της Εσχατιάς, στο ύψος του ΚΤΕΟ Περιστερίου.
Οι σπηλαιολόγοι εκφράζουν την ανησυχία τους για την έκταση της υποσκαφής, τόσο του πυθμένα όσο και των θεμελίων των πλευρικών τοίχων από το νερό. Όλα δείχνουν ότι με το τέλος του χειμώνα, η πολιτεία θα πρέπει να ενσκήψει με σοβαρότητα στην υπόθεση, καθώς ουδείς θέλει να σκεφθεί τις συνέπειες ενδεχόμενου προβλήματος.
Πώς προσέγγισαν τις λίμνες Η «υπογειοποίηση» του Κηφισού ξεκινά από τα σύνορα της Νέας Χαλκηδόνας με τον Δήμο Αθηναίων και καταλήγει ύστερα από 7 χλμ. υπόγειας διαδρομής στο ύψος του κόμβου Νίκαιας-Ρέντη. Για να εξερευνήσουν τα σημεία του υπόγειου τμήματος που είχαν μείνει στο σκοτάδι ακόμα και για τους ειδικούς, οι τρεις σπηλαιολόγοι της «Γεωμυθικής» (Δημήτρης Θεοδοσόπουλος, Γιάννης Μήλας, Γιώργος Καφαντάρης), είχαν μπει στην κοίτη και από τις δύο άκρες της.
Ωστόσο η εξερεύνηση σταμάτησε δύο φορές, καθώς η ομάδα εντόπισε δύο υπόγειες λίμνες, στη συμβολή του Κηφισού με τον Ποδονίφτη και μία στο ύψος των ΚΤΕΛ.
Η απεικόνιση των τριών λιμνών του Κηφισού πάνω στον χάρτη από τη «Γεωμυθική»
Προκειμένου να εξερευνήσει την υπόγεια κοίτη του Κηφισού ανάμεσα στις δύο «λίμνες», τρία άτομα της ομάδας αποφάσισαν να προσεγγίσουν το μεσαίο τμήμα μέσω του – επίσης υπογειοποιημένου – ρέματος της Εσχατιάς, το οποίο καταλήγει στον Κηφισό (στο ύψος της συμβολής με τη λεωφόρο Ανδρέα Παπανδρέου).
Σε αυτή την απόπειρα, ανακάλυψαν την τρίτη και μεγαλύτερη λίμνη, καταγράφοντας μάλιστα αυτή τους την ανακάλυψη με κάμερα.
Μιλώντας στην «Καθημερινή», οι σπηλαιολόγοι της «Γεωμυθικής» εξέφρασαν τον σοβαρό τους προβληματισμό για τυχόν διάβρωση των θεμελίων της κατασκευής. Θεωρούν μάλιστα απαραίτητο να αντληθούν τα νερά και να γίνει μια εκτίμηση των ζημιών από μηχανικούς. «Ο υπόγειος αγωγός σε αυτήν την τρίτη λίμνη είναι στη χειρότερη κατάσταση που έχουμε δει», είπαν χαρακτηριστικά
Οι διάσημοι “αυτορομπιάζονται”!Σμαράγδα Καρύδη και λοιποί πετυχημένοι “αυτοκτονούν” με συνεντεύξεις Σμαράγδα Καρύδη και λοιποί διάσημοι: Γιατί βγαίνουν να θρηνήσουν δημόσια; Διαμαρτύρωνται – και σωστά – για τις δημοσιογραφικές ανακρίβειες αφού γίνουν έστω και λίγο γνωστοί. Κταθέτουν στο αδφηφάγο κοινό κάθε ασθένερια, κάθε χωρισμό, κάθε αδικία από φίλους και εχθρούς, κάθε νοσημεία στο νοσοκομείο,, κάθε θάνατο οικείου τους και την θλίψη που τους γέννησε.
Οι ίδιοι ανοίγουν με λαχτάρα, δέιχνουν να περιμένουν με ανυπομονησία πρόσκξληση σε συγκεκριμένεςς τηλεοπτικές εκπομπές, για να μας πουν εκείνα που έχουν προγραμματίσει, για να σχηματίσουμε την εικόνα που θέλουν να έχουμε για κείνους. Όλοι αγνοούν ότι περαν των δευτεορλέτπων που αφιερώενμι από βαρεμάρα φουλ ένας θεατής, στο επόμενο δευτερόλετπο δεν υπάρχουν για κείνομν.
Βουτηγμένοι στα βάθη της ματαιότητας τους, ελπίζουν πως θα…επιζήσουν ψυχολογικά, ψάχνοντας για προσοχή.
Το ερώτημα είναι πάρα πολύ απλό και ένα: Ποιος ο σκοπός και ποιο το αποτέλεσμα των συνεντεύξεων;
Υστερόγραφο: Έχουν καταλάβει ότι εκείνοι που έχουν εκτίμηση μεγαλύτερη από το κλοινό – όταν τους βλέπει μπροστά του – είναι εκείνοι που δνε εκτίθονται με συνεντεύξεις. Αε κοιτάξουν την ιστορία Ας πάρουν για παράδειγμα έναν Έλληνα: Το Θανάση Βέγγο.
Όμως άπαντες σχεδόν μοια΄ζουν “τζογαδόροι”.Γνωρίζουν πως οι πιθανότητες είναι απόλυτα εναντίον τους. Επιμένουν όμως να μιλούν. Ελπίζοντας πως θ’ αποδείξουν στον εαυτό τους πρώτα, ότι..ΑΥΤΟΙ, ΜΠΟΡΟΥΝ! Μπορούν, να γοητεύσουν τα πληθη με τον λόγο τους. Κούνα που τους κούναγε…
Ποια ανάγκη τους καλύπτει να βγαίνουν στην τηλεόραση και να το κάνουν; Πόσο εγωκεντρικό φαίνεται αυτό; Πόσο ανάγκη έχουν ο κόσμος ν’ ασχολείται μαζί τους; Ο θρήνος δεν είναι κάτι εντελώς προσωπικό;
Οι διάσημοι “αυτορομπιάζονται”!Σμαράγδα Καρύδη και λοιποί πετυχημένοι “αυτοκτονούν” με συνεντεύξεις Σμαράγδα Καρύδη και λοιποί διάσημοι: Γιατί βγαίνουν να θρηνήσουν δημόσια; Διαμαρτύρωνται – και σωστά – για τις δημοσιογραφικές ανακρίβειες αφού γίνουν έστω και λίγο γνωστοί. Κταθέτουν στο αδφηφάγο κοινό κάθε ασθένερια, κάθε χωρισμό, κάθε αδικία από φίλους και εχθρούς, κάθε νοσημεία στο νοσοκομείο,, κάθε θάνατο οικείου τους και την θλίψη που τους γέννησε.
Οι ίδιοι ανοίγουν με λαχτάρα, δέιχνουν να περιμένουν με ανυπομονησία πρόσκξληση σε συγκεκριμένεςς τηλεοπτικές εκπομπές, για να μας πουν εκείνα που έχουν προγραμματίσει, για να σχηματίσουμε την εικόνα που θέλουν να έχουμε για κείνους. Όλοι αγνοούν ότι περαν των δευτεορλέτπων που αφιερώενμι από βαρεμάρα φουλ ένας θεατής, στο επόμενο δευτερόλετπο δεν υπάρχουν για κείνομν.
Βουτηγμένοι στα βάθη της ματαιότητας τους, ελπίζουν πως θα…επιζήσουν ψυχολογικά, ψάχνοντας για προσοχή.
Το ερώτημα είναι πάρα πολύ απλό και ένα: Ποιος ο σκοπός και ποιο το αποτέλεσμα των συνεντεύξεων;
Υστερόγραφο: Έχουν καταλάβει ότι εκείνοι που έχουν εκτίμηση μεγαλύτερη από το κλοινό – όταν τους βλέπει μπροστά του – είναι εκείνοι που δνε εκτίθονται με συνεντεύξεις. Αε κοιτάξουν την ιστορία Ας πάρουν για παράδειγμα έναν Έλληνα: Το Θανάση Βέγγο.
Όμως άπαντες σχεδόν μοια΄ζουν “τζογαδόροι”.Γνωρίζουν πως οι πιθανότητες είναι απόλυτα εναντίον τους. Επιμένουν όμως να μιλούν. Ελπίζοντας πως θ’ αποδείξουν στον εαυτό τους πρώτα, ότι..ΑΥΤΟΙ, ΜΠΟΡΟΥΝ! Μπορούν, να γοητεύσουν τα πληθη με τον λόγο τους. Κούνα που τους κούναγε…
Ποια ανάγκη τους καλύπτει να βγαίνουν στην τηλεόραση και να το κάνουν; Πόσο εγωκεντρικό φαίνεται αυτό; Πόσο ανάγκη έχουν ο κόσμος ν’ ασχολείται μαζί τους; Ο θρήνος δεν είναι κάτι εντελώς προσωπικό;
Λένα Κιτσοπούλου – σύντροφος: Βιογραφικό- βιογραφία, ηλικία, ύψος,καταγωγή, σπουδές,… Διαβάστε το βιογραφικό της συγγραφέως
Γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης (1994) και έκτοτε δουλεύει ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Το 2006 εκδόθηκαν τα πρώτα της διηγήματα, με τον γενικό τίτλο «Νυχτερίδες» (εκδόσεις Κέδρος), για τα οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω.
Από τότε, έχουν εκδοθεί άλλες δύο συλλογές διηγημάτων της, «Μεγάλοι Δρόμοι» και «Το Μάτι Του Ψαριού» (και τα δύο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο), καθώς επίσης και η νουβέλα «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.», η οποία γράφτηκε ως μονόλογος για το Εθνικό Θέατρο και μέχρι σήμερα έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει παιχτεί σε πολλά θέατρα ανά τον κόσμο (Αγγλία, Ισπανία, Γαλλία).
Η Λένα Κιτσοπούλου γράφει και σκηνοθετεί για το θέατρο. Το έργο της, «Αθανάσιος Διάκος – Η Επιστροφή» (Φεστιβάλ Αθηνών 2012), βραβεύτηκε στο Stückemarkt της Χαϊδελβέργης με το International Authorprize 2013.
Το έργο «Κοκκινοσκουφίτσα – Το πρώτο αίμα», που παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2014 στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, παίχτηκε στο Théâtre de la Ville του Παρισιού και παρουσιάστηκε με τη μορφή αναλογίου στο θέατρο Saint Gervais της Γενεύης.
Το έργο της, «Μια μέρα όπως κάθε μέρα, σε ένα διαμέρισμα (…) Ή η ανουσιότητα του να ζεις» (Θέατρο Τέχνης, 2015) παίχτηκε τον Δεκέμβριο του 2016 στο θέατρο Saint Gervais της Γενεύης. Τον Οκτώβριο του 2016, παρουσίασε το καινούριο της έργο, «Αντιγόνη – Lonely Planet», στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης.
Εκτός από τα δικά της, έχει σκηνοθετήσει έργα των Γρηγόρη Ξενόπουλου («Χαίρε Νύμφη»), Γιώργου Χρονά («Η γυναίκα της Πάτρας»), Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα («Ματωμένος Γάμος», Φεστιβάλ Αθηνών 2014). Τον Φεβρουάριο του 2016 σκηνοθέτησε την «Έντα Γκάμπλερ» του Ίψεν, στο Τheater Oberhausen της Γερμανίας.
Έργα και κείμενά της παίζονται από διάφορους θιάσους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τον Μάιο του 2017, έγραψε και σκηνοθέτησε, για την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, το έργο «Τυραννόσαυροι Rex».
Η ανανεωμένη εκδοχή της «Αντιγόνης-Lonely Planet» παρουσιάστηκε στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση τον Δεκέμβριο του 2018 και τον Ιανουάριο του 2019. Κατόπιν, η παράσταση παίχτηκε στο Théâtre de la Ville του Παρισιού και παρουσιάστηκε στο Public Theater της Νέα Υόρκης ως μέρος του “Onassis Festival: Democracy Is Coming” (Απρίλιος 2019).
https://www.youtube.com/watch?v=9QL8KIZ0nlo
Tον Δεκέμβριο του 2019 έγινε η πρώτη ατομική της έκθεση ζωγραφικής και γλυπτών στην γκαλερί Breeder με τον τίτλο “Between my Legs”.
To νέο της έργο, “CRY”, θα κάνει πρεμιέρα τον Δεκέμβριο του 2021 στο Théâtre Saint-Gervais της Γενεύης.
Αυτή την περίοδο είναι υπότροφος Onassis Dramaturgy Fellowship για τη συγγραφή και την προετοιμασία του νέου έργου της.
Μαρία Καλλιμάνη βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Η Μαρία Καλλιμάνη είναι ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Αίγιο και είναι γόνος της γνωστής εταιρείας κατεψυγμένων θαλασσινών. Αν και έχει τελειώσει το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών την κέρδισε η λεωφόρος της τέχνης.
Γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης (1994) και έκτοτε δουλεύει ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Το 2006 εκδόθηκαν τα πρώτα της διηγήματα, με τον γενικό τίτλο «Νυχτερίδες» (εκδόσεις Κέδρος), για τα οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω. Από τότε, έχουν εκδοθεί άλλες δύο συλλογές διηγημάτων της, «Μεγάλοι Δρόμοι» και «Το Μάτι Του Ψαριού» (και τα δύο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο), καθώς επίσης και η νουβέλα «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.», η οποία γράφτηκε ως μονόλογος για το Εθνικό Θέατρο και μέχρι σήμερα έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει παιχτεί σε πολλά θέατρα ανά τον κόσμο (Αγγλία, Ισπανία, Γαλλία).
Η Λένα Κιτσοπούλου γράφει και σκηνοθετεί για το θέατρο. Το έργο της, «Αθανάσιος Διάκος – Η Επιστροφή» (Φεστιβάλ Αθηνών 2012), βραβεύτηκε στο Stückemarkt της Χαϊδελβέργης με το International Authorprize 2013. Το έργο «Κοκκινοσκουφίτσα – Το πρώτο αίμα», που παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2014 στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, παίχτηκε στο Théâtre de la Ville του Παρισιού και παρουσιάστηκε με τη μορφή αναλογίου στο θέατρο Saint Gervais της Γενεύης.
Το έργο της, «Μια μέρα όπως κάθε μέρα, σε ένα διαμέρισμα (…) Ή η ανουσιότητα του να ζεις» (Θέατρο Τέχνης, 2015) παίχτηκε τον Δεκέμβριο του 2016 στο θέατρο Saint Gervais της Γενεύης. Τον Οκτώβριο του 2016, παρουσίασε το καινούριο της έργο, «Αντιγόνη – Lonely Planet», στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης.
Εκτός από τα δικά της, έχει σκηνοθετήσει έργα των Γρηγόρη Ξενόπουλου («Χαίρε Νύμφη»), Γιώργου Χρονά («Η γυναίκα της Πάτρας»), Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα («Ματωμένος Γάμος», Φεστιβάλ Αθηνών 2014). Τον Φεβρουάριο του 2016 σκηνοθέτησε την «Έντα Γκάμπλερ» του Ίψεν, στο Τheater Oberhausen της Γερμανίας.
Έργα και κείμενά της παίζονται από διάφορους θιάσους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τον Μάιο του 2017, έγραψε και σκηνοθέτησε, για την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, το έργο «Τυραννόσαυροι Rex».
Η ανανεωμένη εκδοχή της «Αντιγόνης-Lonely Planet» παρουσιάστηκε στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση τον Δεκέμβριο του 2018 και τον Ιανουάριο του 2019. Κατόπιν, η παράσταση παίχτηκε στο Théâtre de la Ville του Παρισιού και παρουσιάστηκε στο Public Theater της Νέα Υόρκης ως μέρος του “Onassis Festival: Democracy Is Coming” (Απρίλιος 2019). Tον Δεκέμβριο του 2019 έγινε η πρώτη ατομική της έκθεση ζωγραφικής και γλυπτών στην γκαλερί Breeder με τον τίτλο “Between my Legs”.
To νέο της έργο, “CRY”, θα κάνει πρεμιέρα τον Δεκέμβριο του 2021 στο Théâtre Saint-Gervais της Γενεύης.
Αυτή την περίοδο είναι υπότροφος Onassis Dramaturgy Fellowship για τη συγγραφή και την προετοιμασία του νέου έργου της.
Δείγμα της δουλειάς της στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα (2018), Ματωμένος γάμος (2014), Ο θάνατος του εμποράκου (2019), Τα παιδιά του ήλιου (2015).
Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες Το μικρό ψάρι (2014), Νοτιάς (2016), Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά (2013), The Waiter (2018).
ΣΠΟΥΔΕΣ Πανεπιστημιακή και ανώτερη εκπαίδευση Aπόφοιτη του Tμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 1987-1992 Aπόφοιτη της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης του θεατρικού οργανισμού Μορφές, του θεάτρου Εμπρός, 1992-1996
Κύκλοι σεμιναρίων Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης, Nanterre, Paris X, (Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών) Butoh με τον Iwana Massaki
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ Α] Θέατρο Παραστάσεις: 2018 | Ποιός σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα, Σ. Στήβενς, σκηνοθεσία Β. Θεοδωρόπουλος (Τζούντυ)
2013 | Στο σπίτι, σκηνοθεσία: Θανάσης Καρανικόλας (Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο 64ο Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου, Φόρουμ, Φεβρουάριος 2014, βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου, Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, 2015)
2013 | Το μικρό ψάρι, σκηνοθεσία: Γιάννης Οικονομίδης (64ο Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου, Επίσημο Διαγωνιστικό, Φεβρουάριος 2014)
2013 | Miss violence, σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Αβρανάς (Aργυρό λιοντάρι στο 70ό Διεθνές Φεστιβάλ Βενετίας, βραβείο σεναρίου στο 24ο Διεθνές Φεστιβάλ Στοκχόλμης)
2012 | H αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά, σκηνοθεσία: Ελίνα Ψύκου (πρώτο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κάρλοβι Βάρι – Works in progress, 2012, επίσημη συμμετοχή στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου – Forum, 2013)
2010 | Mαχαιροβγάλτης, σκηνοθεσία: Γιάννης Οικονομίδης (15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μπουσάν, 27ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Χάιφα, βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, βραβείο Orpheus στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λος Άντζελες, υποψήφια πρώτου γυναικείου ρόλου, Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. 2011)
Μαρία Καλλιμάνη βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Η Μαρία Καλλιμάνη είναι ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Αίγιο και είναι γόνος της γνωστής εταιρείας κατεψυγμένων θαλασσινών. Αν και έχει τελειώσει το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών την κέρδισε η λεωφόρος της τέχνης.
Γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης (1994) και έκτοτε δουλεύει ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Το 2006 εκδόθηκαν τα πρώτα της διηγήματα, με τον γενικό τίτλο «Νυχτερίδες» (εκδόσεις Κέδρος), για τα οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω. Από τότε, έχουν εκδοθεί άλλες δύο συλλογές διηγημάτων της, «Μεγάλοι Δρόμοι» και «Το Μάτι Του Ψαριού» (και τα δύο από τις εκδόσεις Μεταίχμιο), καθώς επίσης και η νουβέλα «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.», η οποία γράφτηκε ως μονόλογος για το Εθνικό Θέατρο και μέχρι σήμερα έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει παιχτεί σε πολλά θέατρα ανά τον κόσμο (Αγγλία, Ισπανία, Γαλλία).
Η Λένα Κιτσοπούλου γράφει και σκηνοθετεί για το θέατρο. Το έργο της, «Αθανάσιος Διάκος – Η Επιστροφή» (Φεστιβάλ Αθηνών 2012), βραβεύτηκε στο Stückemarkt της Χαϊδελβέργης με το International Authorprize 2013. Το έργο «Κοκκινοσκουφίτσα – Το πρώτο αίμα», που παρουσιάστηκε τον Μάιο του 2014 στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, παίχτηκε στο Théâtre de la Ville του Παρισιού και παρουσιάστηκε με τη μορφή αναλογίου στο θέατρο Saint Gervais της Γενεύης.
Το έργο της, «Μια μέρα όπως κάθε μέρα, σε ένα διαμέρισμα (…) Ή η ανουσιότητα του να ζεις» (Θέατρο Τέχνης, 2015) παίχτηκε τον Δεκέμβριο του 2016 στο θέατρο Saint Gervais της Γενεύης. Τον Οκτώβριο του 2016, παρουσίασε το καινούριο της έργο, «Αντιγόνη – Lonely Planet», στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης.
Εκτός από τα δικά της, έχει σκηνοθετήσει έργα των Γρηγόρη Ξενόπουλου («Χαίρε Νύμφη»), Γιώργου Χρονά («Η γυναίκα της Πάτρας»), Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα («Ματωμένος Γάμος», Φεστιβάλ Αθηνών 2014). Τον Φεβρουάριο του 2016 σκηνοθέτησε την «Έντα Γκάμπλερ» του Ίψεν, στο Τheater Oberhausen της Γερμανίας.
Έργα και κείμενά της παίζονται από διάφορους θιάσους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τον Μάιο του 2017, έγραψε και σκηνοθέτησε, για την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, το έργο «Τυραννόσαυροι Rex».
Η ανανεωμένη εκδοχή της «Αντιγόνης-Lonely Planet» παρουσιάστηκε στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση τον Δεκέμβριο του 2018 και τον Ιανουάριο του 2019. Κατόπιν, η παράσταση παίχτηκε στο Théâtre de la Ville του Παρισιού και παρουσιάστηκε στο Public Theater της Νέα Υόρκης ως μέρος του “Onassis Festival: Democracy Is Coming” (Απρίλιος 2019). Tον Δεκέμβριο του 2019 έγινε η πρώτη ατομική της έκθεση ζωγραφικής και γλυπτών στην γκαλερί Breeder με τον τίτλο “Between my Legs”.
To νέο της έργο, “CRY”, θα κάνει πρεμιέρα τον Δεκέμβριο του 2021 στο Théâtre Saint-Gervais της Γενεύης.
Αυτή την περίοδο είναι υπότροφος Onassis Dramaturgy Fellowship για τη συγγραφή και την προετοιμασία του νέου έργου της.
Δείγμα της δουλειάς της στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα (2018), Ματωμένος γάμος (2014), Ο θάνατος του εμποράκου (2019), Τα παιδιά του ήλιου (2015).
Στον κινηματογράφο συμμετείχε στις ταινίες Το μικρό ψάρι (2014), Νοτιάς (2016), Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά (2013), The Waiter (2018).
ΣΠΟΥΔΕΣ Πανεπιστημιακή και ανώτερη εκπαίδευση Aπόφοιτη του Tμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, 1987-1992 Aπόφοιτη της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης του θεατρικού οργανισμού Μορφές, του θεάτρου Εμπρός, 1992-1996
Κύκλοι σεμιναρίων Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης, Nanterre, Paris X, (Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών) Butoh με τον Iwana Massaki
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ Α] Θέατρο Παραστάσεις: 2018 | Ποιός σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα, Σ. Στήβενς, σκηνοθεσία Β. Θεοδωρόπουλος (Τζούντυ)
2013 | Στο σπίτι, σκηνοθεσία: Θανάσης Καρανικόλας (Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο 64ο Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου, Φόρουμ, Φεβρουάριος 2014, βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου, Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, 2015)
2013 | Το μικρό ψάρι, σκηνοθεσία: Γιάννης Οικονομίδης (64ο Διεθνές Φεστιβάλ Βερολίνου, Επίσημο Διαγωνιστικό, Φεβρουάριος 2014)
2013 | Miss violence, σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Αβρανάς (Aργυρό λιοντάρι στο 70ό Διεθνές Φεστιβάλ Βενετίας, βραβείο σεναρίου στο 24ο Διεθνές Φεστιβάλ Στοκχόλμης)
2012 | H αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά, σκηνοθεσία: Ελίνα Ψύκου (πρώτο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κάρλοβι Βάρι – Works in progress, 2012, επίσημη συμμετοχή στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου – Forum, 2013)
2010 | Mαχαιροβγάλτης, σκηνοθεσία: Γιάννης Οικονομίδης (15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μπουσάν, 27ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Χάιφα, βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, βραβείο Orpheus στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λος Άντζελες, υποψήφια πρώτου γυναικείου ρόλου, Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου. 2011)
Ζωή Κρονάκη βιογραφικό ΗΛΙΚΙΑ ΥΨΟΣ! Η διάσημη σχέση της, σύντροφος, οικογένεια… Η Ζωή δούλεψε πολλά χρόνια στην ιδιωτική τηλεόραση παρουσιάζοντας κυρίως εκπομπές για το παιδί ενώ φέτος επιστρέφει στην κρατική τηλεόραση απ’ όπου ξεκίνησε για να παρουσιάσει την δική της εκπομπή με τίτλο “Μαμά-δες”. Η θεματολογία της εκπομπής αφορά όπως καταλαβαίνετε σε όλα αυτά που εδώ και χρόνια πραγματεύεται στο site της all4mama.
H cool μαμά του Easy 97.2 είναι Θεσσαλονικιά, με πτυχίο νομικής και πολλά χρόνια εμπειρίας στη δημοσιογραφία και στο ραδιόφωνο. Από τα 18 της έχει συνεργαστεί με τους πιο δημοφιλείς ραδιοφωνικούς σταθμούς σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Τα τελευταία χρόνια σας κρατάει συντροφιά καθημερινά 14.00 με 18.00 στον Easy 97.2 που θεωρεί δεύτερη οικογένεια της.
Αλλά και τηλεοπτικά η Ζωή δούλεψε πολλά χρόνια στην ιδιωτική τηλεόραση παρουσιάζοντας κυρίως εκπομπές για το παιδί ενώ φέτος επιστρέφει στην κρατική τηλεόραση απ’ όπου ξεκίνησε για να παρουσιάσει την δική της εκπομπή με τίτλο “Μαμά-δες”. Η θεματολογία της εκπομπής αφορά όπως καταλαβαίνετε σε όλα αυτά που εδώ και χρόνια πραγματεύεται στο site της all4mama
Ωστόσο, στον Easy 97.2 δεν μιλάει μόνο για μαμάδες, ούτε μόνο σε μαμάδες αλλά σε όλους τους ακροατές της που εδώ και χρόνια την ακολουθούν.
Σοκάρει η Ζωή Κρονάκη για το τροχαίο ατύχημα της – «Όλα έγιναν σε δευτερόλεπτα»
“Αισθάνθηκα πως κάτι δεν θα πάει καλά” περιέγραψε η Ζωή Κρονάκη.
Για το σοβαρό τροχαίο ατύχημα που έζησε πριν λίγα 24ωρα μίλησε η Ζωή Κρονάκη, το πρωί της Πέμπτης, στην Ελεονώρα Μελέτη και την εκπομπή MEGA Καλημέρα. Η γοητευτική δημοσιογράφος και παρουσιάστρια αναφέρθηκε με λεπτομέρειες στη σύγκρουση που είχε επί της Εθνικής Οδού.
Ειδικότερα, μέσα σε όλα, η Ζωή Κρονάκη σημείωσε χαρακτηριστικά πως «καθημερινά κάνω την εξής διαδρομή. Ηλιούπολη – Μαρούσι, Μαρούσι – Ηλιούπολη. Του Αγίου Αθανασίου είχα την φαεινή ιδέα να πάω στο σπίτι μου από την Εθνική Οδό. Με το που βγήκα στην Εθνική Οδό, όμως, αισθάνθηκα πως κάτι δεν θα πάει καλά και λέω από μέσα μου να είμαι ιδιαιτέρως προσεκτική. Όλα έγιναν μέσα σε δευτερόλεπτα».
«Δεν μιλούσα στο κινητό μου τηλέφωνο γιατί πολλοί με πήραν και με ρωτούσαν αν μιλούσα. Σε αυτό το σημείο θέλω να πω, ειδικά στα νέα παιδιά, ότι είναι σημαντικό να μην κάνουμε χρήση του κινητού μας τηλεφώνου όταν οδηγούμε. Είτε για να στείλουμε ένα μήνυμα είτε για οτιδήποτε. Η ζώνη ασφαλείας εμένα με έσωσε».
«Στο τροχαίο ενεπλάκησαν τρία οχήματα. Μάλλον εγώ έφταιγα γιατί πάντα ο τελευταίος φταίει. Έγινε ένα φρενάρισμα, η κοπέλα στο μπροστινό αυτοκίνητο πρόλαβε και έβγαλε αλάρμ τα οποία είδε ο οδηγός πριν από μένα και σταμάτησε χωρίς να προλάβει να με ειδοποιήσει. Εκείνη την ώρα άλλαζα λωρίδα και πήγα και στούκαρα πλαγιομετωπικά. Τη στιγμή της σύγκρουσης το μόνο που σκεφτόταν ήταν να μην πάθει τίποτα: «Η ζωή περνάει μπροστά από τα μάτια σου μέσα σε δευτερόλεπτα… Το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι να μην πάθω τίποτα, για τα παιδιά μου».
Είναι όμορφη, με φωνή που ξεχωρίζει και την ακούς κάθε μεσημέρι στον Easy 97,2 από τις 14:00 ως τις 18:00. Η Ζωή Κρονάκη, αγαπημένη ραδιοφωνική παραγωγός και mom blogger, έχει ως εφόδιο το πτυχίο της νομικής, την οποία απαρνήθηκε για τη μεγάλη της αγάπη, το ραδιόφωνο, εξαιτίας ενός γκάλοπ που συμμετείχε…
Πως γίνεται και μία πτυχιούχος της νομικής τα παρατά όλα και γίνεται ραδιοφωνική παραγωγός; Σου πέρασε ποτέ από το μυαλό, τα χρόνια της κρίσης (που για τα Media ήταν πολύ έντονη) να εξασκήσεις το επάγγελμα της δικηγόρου;
Κάποιες φορές στη ζωή ξεκινάς με άλλους στόχους και όνειρα αλλά στην πορεία πολλά μπορούν να ανατραπούν γιατί ο Θεός έχει ένα άλλο σχέδιο για σένα.
Το ραδιόφωνο ήρθε στη ζωή μου συγκυριακά και μαγικά. Σε μια βόλτα στην πλατεία Αριστοτέλους, ούσα φοιτήτρια στο πρώτο έτος Νομικής, με σταμάτησαν για ένα γκάλοπ από ένα ραδιοφωνικό σταθμό και ακούγοντας ο υπεύθυνος τη φωνή μου, ζήτησε να μου κάνει δοκιμαστικό. Στην αρχή το πήρα για πλάκα. Αυτή η “πλάκα” ωστόσο έμελλε να μου αλλάξει την επαγγελματική μου πορεία. Τη Νομική δεν την παράτησα τα πρώτα χρόνια. Αυτό έγινε σταδιακά.
Ήξερα ωστόσο από την αρχή που ξεκίνησα το ραδιόφωνο ότι ανήκω εκεί. Και δεν σκέφτηκα λεπτό ούτε στη διάρκεια της κρίσης να επιστρέψω στα δικαστικά έδρανα. Αντιθέτως πάντα έβλεπα την κρίση ως ευκαιρία να ανθίσουν άνθρωποι και καταστάσεις.
Ξεκίνησες από ραδιοφωνικούς σταθμούς της Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια ήρθες σε σταθμούς της Αθήνας. Είδες κάποιες διαφορές στα ραδιόφωνα των δύο πόλεων;
Είχα την τύχη να συνεργαστώ από την αρχή με μεγάλα και επαγγελματικά ραδιόφωνα και στη Θεσσαλονίκη. Στα πρώτα χρόνια του ραδιοφώνου οι παραγωγοί είχαμε την ορμή και τον αυθορμητισμό του ερασιτεχνισμού που στην δική μου περίπτωση περικλειόταν και από ένα αμιγώς επαγγελματικό πλαίσιο. Ερχόμενη στην Αθήνα δεν είδα αισθητές διάφορες.
Προσωπικά αυτόν τον αυθορμητισμό και την χαρά προσπαθώ με νύχια και με δόντια να τα διατηρώ ως στάση ζωής και ως επαγγελματίας.
”Από τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί να σου συμβεί το οτιδήποτε. Για μένα ήταν ένα δυνατό τρακαρισμα στην Εθνική Οδό. Ευτυχώς φορούσα ζώνη που σίγουρα με προστάτευσε . Να προσέχετε στους δρόμους και να φοράτε πάντα τη ζώνη σας!!!
Έχεις κάνει κάποιο λάθος στον αέρα που θα ήθελες να έχεις διαγράψει από τη μνήμη σου;
Από λάθη και σαρδάμ άλλο τίποτα. Έχει τύχει να αφήσω μικρόφωνο ανοιχτό. Όταν το συνειδητοποίησα απλά ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Ευτυχώς στον αέρα δεν ακούστηκαν πολλά πράγματα. Θα μπορούσε όμως να είναι καταστροφικό.
Τι είναι αυτό που σε κρατάει στον Easy 97,2 τα τελευταία χρόνια;
Γενικά είμαι σταθερή και πίστη στις σχέσεις μου τόσο στις προσωπικές όσο και στις επαγγελματικές. Αρκεί να βρω αυτό που μου ταιριάζει και να νιώσω ασφάλεια. Αυτό λοιπόν που αγαπώ στον Easy 972 πάνω από όλα είναι οι άνθρωποι του. Έχω την τύχη να συνεργάζομαι με ανθρώπους με ενσυναίσθηση, ευαισθησία και επαγγελματισμό. Ξεκίνησα στον Easy από τα σπάργανα του. Συνδέομαι συναισθηματικά μαζί του. Αγαπώ την μουσική του, το κοινό του, την καλή του ενέργεια. Όλο αυτό που αντιπροσωπεύει και με αντιπροσωπεύει.
Ποιο τραγούδι μπορεί να σε κάνει να δακρύσεις στο άκουσμά του και γιατί;
Αγαπούσα, αγαπώ και θα αγαπώ το τραγούδι που χόρεψα με το άντρα μου στο γάμο μας. Τimi Yuro “As long as there is you”.
Ποιες ατάκες των παιδιών σου τρελαίνεσαι να ακούς;
Ο μικρός μου ο Γιώργος είναι κοντά τεσσάρων. Με τρελαίνει η ατάκα του πριν τον ύπνο : “Αγκάλιασε με μαμά, προστάτευσε με”. Την είχε πει μια φορά, κατάλαβε ότι την λάτρεψα και από τότε μου την λέει κάθε βράδυ.
Η Κρίστα, 8 ετών, με συγκινεί αν κάποια στιγμή με δει στεναχωρημένη λέγοντας μου: “Μην ανησυχείς μαμά. Είμαι εγώ εδώ,”. Πραγματικά αναρωτιέμαι από που αντλεί τόση ωριμότητα. Σίγουρα όχι από μένα.
Τι είδους μηνύματα λαμβάνεις ως ραδιοφωνική παραγωγός και τι ως μαμά blogger;
Ως ραδιοφωνική παραγωγός λαμβάνω συνήθως μηνύματα αγάπης για τη μουσική. Ο κόσμος έχει ανάγκη από ωραία τραγούδια και από αισιοδοξία. Τη νιώθω καθημερινά αυτήν την ανάγκη τους και ο δικός μου ρόλος είναι να την ικανοποιώ.
Ως mom blogger αυτό που συνήθως επιδιώκω να μοιράζομαι με τις αναγνώστριές μου συναισθήματα, αγωνίες, φόβους, αγάπη, καθημερινότητα. Τέτοια μηνύματα λαμβάνω και από αυτές…Και ξέρετε δεν είναι δύσκολο να τα αποκωδικοποιώ. Γιατί συνήθως εμείς οι μαμάδες έχουμε κοινούς κώδικες επικοινωνίας.
Η Ζωή Κρονάκη είναι αυτό που λέμε λαϊκά «χρόνια στο κουρμπέτι». Από τα 18 της, όπως μας λέει, που την «τσίμπησαν» κυριολεκτικά από τον δρόμο για να κάνει εκπομπή στο ραδιόφωνο στη Θεσσαλονίκη μέχρι σήμερα που έχει τη δική της εκπομπή στην ΕΡΤ2, στον Easy 97,2 αλλά και το δικό της site -το all4mama,gr– και κανάλι στο Youtube με θέματα που αφορούν τους γονείς είναι πάντα στις επάλξεις.
Μητέρα και η ίδια δύο παιδιών, της Κρίστας και του Γιώργου, 10 και 6 ετών, κάνει τη διαφορά κάθε Σάββατο στις 17.00 στην ΕΡΤ2 έχοντας μια προσεγμένη, με πολλές δόσεις χιούμορ αλλά και σοβαρή, περιεκτική εκπομπή, τις «Μαμά-δες» που όμως αφορά και μπαμπάδες!
Μετά από μια μικρή αναποδιά – και την ευχαριστούμε για την απόλυτη κατανόησή της-καταφέραμε να της μιλήσουμε και να τα πούμε για όλα.
Από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και από το Happy Day στις «Μαμά-δες»
Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τις «Μαμά-δες»;
Και στο παρελθόν είχα ασχοληθεί και τηλεοπτικά με ένα αντίστοιχο project, την εκπομπή «Γνωρίζω το παιδί μου» στην ΕΡΤ3. Όταν έμεινα έγκυος στράφηκα προς το digital και ξεκίνησα να ασχολούμαι εκτενώς δημοσιογραφικά στο all4mama.gr, το site που δημιούργησα. Επομένως το κομμάτι «παιδί-μαμά-πληροφορία-ενημέρωση-ψυχαγωγία» ήταν πολύ έντονο μέσα μου και ως μαμά και ως δημοσιογράφος.
Αυτό που διαπίστωσα είναι μετά από πολλά χρόνια στο Happy Day, την πρωινή ζώνη του Alpha, που διατηρούσα αυτή τη στήλη για το παιδί, από τα μηνύματα που λάμβανα είναι ότι οι περισσότερες μαμάδες ήθελαν να δουν κάτι πιο ολοκληρωμένο.
Οπότε ήταν δική μου ιδέα να προτείνω το συγκεκριμένο project στην ΕΡΤ. Γενικά φέτος η ΕΡΤ κάνει εξαιρετικά πράγματα και είμαι πολύ περήφανη και χαρούμενη που ανήκω σε αυτήν την ομάδα γιατί είναι μια ομάδα με πολύ ανοιχτές κεραίες σε καινούριες ιδέες οπότε κατέθεσα το project, το ήθελαν, το αγκάλιασαν και πορευτήκαμε παρέα.
Είχες σκεφτεί από την αρχή όταν μπήκες στον χώρο ότι ήθελες να κάνεις κάτι για μαμάδες ή σου προέκυψε;
Είμαι παλιά καραβάνα σε αυτή τη δουλειά. Φαντάσου ότι ραδιόφωνο ξεκίνησα στα 18 μου στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου (Νομική), στην πλατεία Αριστοτέλους κάποιος μου έκανε μια ερώτηση σε έναν ραδιοφωνικό διαγωνισμό, με τσίμπησαν στην κυριολεξία από τον δρόμο, με πήγαν στα στούντιο γιατί τους άρεσε η φωνή μου. Έτσι παράλληλα με τη Νομική ξεκίνησα να ασχολούμαι με τα media. Μετά πέρασα και στην τηλεόραση με πολιτιστικά δελτία, δελτία ειδήσεων στη Θεσσαλονίκη στο TV100 και στην ΕΡΤ3.
Ερχόμενη στην Αθήνα το 2009 -γιατί είχα ξανάρθει το 2003 που κάναμε με τον Άκη Παυλόπουλο μαγκαζίνο στο Alter- στην ψηφιακή τηλεόραση της ΕΡΤ τότε άρχισα να ασχολούμαι με αυτή τη θεματολογία. Μου είχε γίνει μια πρόταση από την ΕΡΤ3 για το «Γνωρίζω το παιδί μου». Υπήρχε ένας σκόπελος ότι δεν ήμουν μαμά και δεν μπορούσα να κατανοήσω αυτή τη θεματολογία αλλά δημοσιογραφικά ήξερα ότι μπορούσα να αντεπεξέλθω. Βέβαια όταν έγινα μαμά κατάλαβα πόσο πιο ώριμα δημοσιογραφικά μπορώ να το αγκαλιάσω αυτό το θέμα. Και έτσι προέκυψε. Στην αρχή δεν το είχα καθόλου στο μυαλό μου.
Πώς ήταν η εμπειρία σου στο Ηappy Day;
Είχα τη χαρά να συμμετέχω σε μία ομάδα στην οποία κυριαρχεί η αγάπη, η ομαδικότητα. Η Σταματίνα είναι ένας άνθρωπος πολύ δοτικός, που έχει κάνει τη δική της ενδοσκόπηση, που σημαίνει ότι αφήνει χώρο και στους συνεργάτες της. Αυτό το εισέπραξα όλα αυτά τα χρόνια στην ομάδα, ταίριαζαν πάρα πολύ τα χνώτα μας και με την Μαίρη Παλιαλέξη την αρχισυντάκτρια και με όλα τα παιδιά.
Είχα την ευκολία να προτείνω θέματα, να τα αποδέχονται, πάντα βγάζαμε ωραία θέματα και ένιωθα ελεύθερη να κάνω πράγματα που ένιωθα ότι τα θέλουν οι μαμάδες. Επειδή και η Μαίρη και η Σταματίνα είναι μαμάδες εκτός από το πολύ έντονο τηλεοπτικό τους κριτήριο μπορούσαν να οσφριστούν αυτό που ήθελαν οι μαμάδες. Ήμασταν συμπληρωματικές σε αυτό.
Το “Μαμά-δες” θα πάει και δεύτερη σεζόν;
Θέλω να πιστεύω πως ναι. Είναι ένα project που το έχει αγαπήσει η ΕΡΤ αλλά το έχει αγαπήσει και ο κόσμος. Η αλήθεια είναι ότι τα μηνύματα που λαμβάνω είναι πάρα πολλά. Φαίνεται ότι το είχαν ανάγκη όλο αυτό οι μαμάδες όλων των ηλικιών. Θέλουν να κάνουμε πολλά θέματα. Τους αρέσει πολύ η κατηγορία true story που είναι οι αληθινές ιστορίες μαμάδων της διπλανής πόρτας που δίνουν τα δικά τους μηνύματα ζωής.
Όταν βλέπεις μαμά καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο που καταφέρνει και θηλάζει το παιδί της, όταν βλέπεις μια μαμά που έχει αντιμετωπίσει ένα σοβαρό θέμα υγείας και παραμένει εμψυχώτρια στα παιδιά της, από αυτές τις ιστορίες που παίρνεις κουράγιο.
Είναι και οι συνεντεύξεις με γνωστές μανούλες που αγαπάει πολύ ο κόσμος.
Κάνετε προσαρμογές για τον κορονοϊό ή έχετε ήδη γυρίσει τα επεισόδιά σας;
Είμαστε μια μαγνητοσκοπημένη εκπομπή, δουλεύουμε ήδη από τον Αύγουστο. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να κάνουμε κάποιες προσθήκες ανάλογα με την επικαιρότητα.
Ήδη γνωρίζαμε τι σημαίνει κορονοϊός, βλέπαμε και τα κρούσματα να αυξάνονται, προσπαθούσαμε να γκαζώσουμε για να έχουμε καλεσμένους πριν από το lockdown.
Η τεχνολογία βοηθάει στο να βγάζουμε κάποιους διαδικτυακά, θα το δείτε και αυτό αλλά για λίγο. Είχαμε όμως τη χαρά του προγραμματισμού νωρίτερα οπότε δεν μπορώ να πω ότι μας έχει επηρεάσει πολύ η κατάσταση.
Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη στην εκπομπή σου -που απευθύνεται σε γονείς- η συνέντευξη της Κατερίνας Ζαρίφη, που δεν έχει παιδιά. Πώς προέκυψε και τι σχόλια δέχτηκες;
Θέλουμε να υπάρξει πολυφωνία γυναικών που είτε βιώνουν τη μητρότητα είτε το θέλουν είτε δεν επιθυμούν τη μητρότητα. Θα δείτε κι άλλες γυναίκες που θα υπερασπιστούν το δικαίωμά τους στη μητρότητα ή όχι. Θα δείτε γυναίκα που γίνεται μαμά στα 50 και δεν την καθιστά λιγότερο καλή μαμά, είναι δικό της δικαίωμα.
Η Κατερίνα είχε γράψει ένα άρθρο στο site μου για την ενόχλησή της για τον ρατσισμό του τύπου «πότε θα γίνεις μάνα; Περνάνε τα χρόνια, δεν βρέθηκε ένα παλικάρι» και όλα αυτά τα στερεότυπα.
Η Κατερίνα είναι ένας χείμαρρος, με κριτική ικανότητα και με το κείμενό της έσπασε αυτά τα στερεότυπα -κι είχε συζητηθεί πάρα πολύ τότε θυμάμαι- και για το πόσο άσχημα αισθάνεται όταν τη ρωτάνε το ίδιο και το ίδιο. Αφορμή στάθηκε εκείνο το κείμενο. Είχε και πάλι ανταπόκριση και έθιξε και την υιοθεσία που είναι επίσης πολύ ευαίσθητο θέμα, παροτρύνοντας μάλιστα γυναίκες να προχωρήσουν σε μια τέτοια πράξη.
Οι «Μαμά-δες» και οι… μπαμπάδες!
Δεν ασχολείστε όμως μόνο με τη μαμά αλλά και με τους μπαμπάδες!
Είναι η αγαπημένη μας στήλη το «Μπαμπά μίλα».
Το είχατε εξαρχής στο πλάνο να έχετε αυτή τη στήλη;
Στην πρώτη εκπομπή είχαμε ένα challenge με τον Σάββα Πούμπουρα που κάνουμε σε κάθε μπαμπά.
Έχετε διαλέξει εν τω μεταξύ απίθανους μπαμπάδες: Πούμπουρας, Μακαλιάς, Ρούμπος.
Και ο Λάμπρος Φισφής είναι στα σχέδιά μας στο μέλλον!
Οι μπαμπάδες έχουν αυτή τη γλυκύτητα, την αθωότητα στο βλέμμα και αυτή την απενοχοποίηση, που νιώθεις ότι θέλεις να τους τα συγχωρήσεις όλα. Οι περισσότεροι βέβαια ακούν τις μαμάδες, Πολλές φορές τους κάνουμε την ερώτηση «ποιος κάνει κουμάντο στο σπίτι;» και οι περισσότεροι λένε «η γυναίκα».
Οι ανησυχίες των γονιών και οι μαμαδοομάδες στα social media
Είσαι μια πεπειραμένη blogger με site για γονείς. Τι είναι αυτό που σε ρωτάνε πιο συχνά οι μαμάδες και οι μπαμπάδες;
Τόσα χρόνια κάνοντας αυτό το ρεπορτάζ και φτιάχνοντας και το site μου δεν μπορείς να φανταστείς τι έχω λάβει από ερωτήσεις!
Εγώ δεν είμαι ειδικός αλλά δημοσιογράφος. Αυτό που πάντα φρόντιζα να κάνω σε σχέση με κάποιες ερωτήσεις μαμάδων είναι να τις στέλνω σε συνεργαζόμενους ειδικούς. Πάντα λέμε συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.
Αυτό που λέω πάντα στις μαμάδες είναι ότι δεν υπάρχουν ανόητες ερωτήσεις, όλες είναι αποδεκτές. Έχω δεχτεί ερωτήσει του τύπου «αν κάτσω σταυροπόδι θα βλάψω το έμβρυο; Η κοιλιά μου είναι μυτερή, έκανα το κόλπο με το ψαλίδι θα κάνω αγόρι;». Η ανησυχία της νέας μαμάς και της εγκύου είναι μεγάλη και ψάχνουν να βρουν μια άλλη φωνή.
Έχεις δεχτεί αρνητική κριτική για ένα θέμα που έγραψες και είναι δίκοπο μαχαίρι για τις μαμάδες; Πώς την αντιμετώπισες;
Προσπαθώ να υπάρχουν πολλές φωνές στο site. Έτσι υπάρχουν πάρα πολλά άρθρα για τον αποθηλασμό, για τη μαμά που δεν κατάφερε να θηλάσει ή που δεν γέννησε φυσιολογικά αλλά με καισαρική. Το ίδιο κι εγώ ως δημοσιογράφος στην τοποθέτησή μου στα social media απευθύνομαι σε όλες τις γυναίκες. Όμως η διάκριση που γίνεται πολλές φορές από ομάδες και από κοινότητες μαμάδων είναι απίστευτη.
Έκανα μια συνέντευξη με την Ελένη Χατζίδου και συζητούσαμε για το θέμα του θηλασμού που είναι τεράστιο και βλέπεις πόσες κοινότητες υπάρχουν που έχουν τόσο ακραίες και αφοριστικές τοποθετήσεις απέναντι σε μια μαμά που δεν θήλασε ή που γέννησε με καισαρική που φτάνει στο άλλο άκρο.
Οπότε η κριτική που δέχτηκα ήταν πάνω σε αυτό. Κάθε γυναίκα έχει το δικαίωμα στο θηλασμό.
Πού πιστεύεις ότι οφείλεται αυτή η ακρότητα στις απόψεις που έχουν οι ομάδες π.χ. στο Facebook ή σε άλλα κοινωνικά μέσα;
Όπως και με τον κορονοϊό, η άγνοια δημιουργεί φόβο. Ο φόβος είναι ένα πολύ κυρίαρχο συναίσθημα και πολλές φορές μας οδηγεί στο να λειτουργούμε ακραία. Αν ο φόβος είναι το κριτήριό μας φτάνουμε σε ακρότητες.
Από την άλλη, το ότι μπορεί ο καθένας να εκφράζει το μακρύ του και το κοντό του άκριτα μέσω των social media κρύβει πάρα πολλές παγίδες. Μία από αυτές είναι να βρεθεί ένας τύπος που θα ακολουθήσει η μάζα και ο οποίος θα φτάσει μέχρι το σημείο να κάνει και κακό.
Το έχουμε δει αυτό, το βλέπουμε στις μέρες μας και σε σχέση με τον κορονοϊό, τις μάσκες στα σχολεία. Ο κοινός παρονομαστής είναι ίδιος, ο φόβος.
Τι θα συμβούλευες μία μαμά σε σχέση με αυτές τις ομάδες;
Κι εγώ έχω μπει σε ομάδες και διαβάζω σχόλια. Έχω μπει όταν ήμουν έγκυος σε πολλά forum, έχω αναζητήσει την πληροφορία -κακώς για μένα- συμβουλευτικά από άλλες γυναίκες που δεν είναι ειδικοί, είναι μαμάδες επειδή έχουμε κοινούς κώδικες επικοινωνίες και είναι σαν ξέρουμε η μία την άλλη χρόνια.
Δεν είναι κακό να είσαι σε αυτές τις ομάδες. Είναι κακό οτιδήποτε σου πασάρουν οι ομάδες ή το διαδίκτυο να περνάει άκριτα από την πλευρά σου. Να λαμβάνεις όλη την πληροφορία και μετά εσύ να αποφασίζεις τι θα κρατήσεις και τι θα πετάξεις. Αυτό θα συμβούλευα μια μαμά.
Η Ζωή ως μαμά και ο δυναμικός Τάσος
Έχεις και εσύ δύο παιδιά, την Κρίστα και τον Γιώργο. Τι ελπίζεις για το μέλλον τους;
Είναι από τις ερωτήσεις που κάνω πάντα στους καλεσμένους μου, μου αρέσει πάρα πολύ. Είναι το “the big picture” που λένε, η μεγάλη εικόνα.
Το 80% απαντάνε «θέλω να τα αφήσω ελεύθερα, αυτόνομα, να αποφασίσουν τα ίδια για τον εαυτό τους, αρκεί να είναι καλά». Μπορεί να ακούγεται τετριμμένο αλλά αυτό είναι.
Μέσα σε όλο αυτό αφήνω και ένα παραθυράκι ως Ελληνίδα μάνα που έχω τρομερή αδυναμία και στα δυο ότι θα σπουδάσουν, να πάρουν κάποιες βάσεις όπως τις έχω στο μυαλό μου, να τους μεταλαμπαδεύσω κάποιες ηθικές αρχές. Δεν ξεφεύγω από το μοτίβο της μαμάς μου! Η μεγάλη εικόνα είναι να είναι τα παιδάκια μας υγιή και ευτυχισμένα.
Εσύ τι ονειρεύεσαι παρακάτω; Εδώ που έχεις φτάσει είσαι ικανοποιημένη με όσα έχεις κατακτήσει;
Αυτό που ζω τώρα είναι αυτό που αγαπώ και ευχόμουν και ήλπιζα να κάνω ως επαγγελματίας.
Να κάνω δηλαδή κάτι χωρίς να νιώθω ότι υπάρχει μια δαμόκλειος σπάθη πάνω από το κεφάλι μου, να έχω στην εκπομπή μου, στη ζωή μου, στην οικογένειά μου την ποιότητα που θέλω χωρίς εκπτώσεις.
Για μένα αυτό είναι το τεράστιο στοίχημα στη ζωή μου, να είμαι ευτυχισμένη και να κάνω αυτό που αγαπώ χωρίς εκπτώσεις. Ευχαριστώ τον Θεό, το σύμπαν, τον ίδιο μου τον εαυτό που με τόσο σκληρή δουλειά έφτασα σε αυτό το σημείο. Ευελπιστώ να συνεχίσω να δημιουργώ πράγματα και εύχομαι να με αξιώσει ο Θεός να συνεχίσω χωρίς εκπτώσεις.
Πίσω από μία δυναμική γυναίκα κρύβεται ένας δυναμικός άντρας;
Οι δικοί μου γονείς χώρισαν όταν εγώ ήμουν 5,5. Η μητέρα μου ξαναπαντρεύτηκε όταν εγώ ήμουν 10 με έναν εξαιρετικό άνθρωπο, έχω δύο μπαμπάδες. Πολλές φορές τα παιδιά μου γελάνε γιατί έχουν τρεις παππούδες και δεν το καταλαβαίνουν αυτό το σχήμα.
Παρά το διαζύγιο εγώ μεγάλωσα σε ένα πολύ κανονικό περιβάλλον έχοντας μια μαμά που κρατούσε τα μπόσικα και φιγούρες ανδρικές τόσο του πατέρα μου όσο κυρίως του πατριού μου, ανθρώπου οικογενειάρχη, ισορροπημένου που λάτρευε τη μάνα μου. Πιστεύω ότι στα προσωπικά μας συμβαίνουν δύο πράγματα: ή αποποιούμαστε αυτό που έχουμε βιώσει ως πατρική φιγούρα ή ανακυκλώνουμε αυτό που βιώνουμε.
Στη δική μου περίπτωση για καλή μου τύχη έχω έναν σύζυγο -τον Τάσο- που είναι οικογενειάρχης, ορθολογιστής, πολλές φορές αυτός έχει το χαλινάρι και με ισορροπεί σε πολλά πράγματα, είναι ο ιθύνων νους σε πάρα πολλά πράγματα που κάνω, αν και είναι πολιτικός μηχανικός, οπότε τον εμπιστεύομαι απόλυτα. Με γνώμονα την αγάπη και τον σεβασμό πίσω από γυναίκες ή άντρες δυναμικούς υπάρχει αντίστοιχα το άλλο τους μισό που λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο.
Πώς θα περιέγραφες τη Ζωή σε τρεις λέξεις;
Πεισματάρα, καλόκαρδη, ανυπόμονη και οξύθυμη. Τέσσερις!
Και εμείς θα προσθέταμε «γεμάτη Ζωή»!
Ο Δήμαρχος Γλυφάδας Γιώργος Παπανικολάου καλεί τους κατοίκους να… Ο Δήμος Γλυφάδας χαρίζει δεύτερη ζωή στα έλατα των Χριστουγέννων
Οι μέρες του ξεστολίσματος φτάνουν ! Τα ψεύτικα δέντρα θα φυλαχτούν στο πατάρι ή στις αποθήκες για τους επόμενους 11 μήνες. Τα αληθινά, θα έχουν μια δεύτερη ζωή: Αυτή που τους χαρίζει ο Δήμος Γλυφάδας, διανέμοντάς τα δωρεάν, ως ξυλεία, στους κατοίκους της πόλης. Μέχρι τώρα τα έλατα στόλιζαν τα σπίτια. Τώρα θα τα ζεστάνουν !
Ο Δήμαρχος Γλυφάδας Γιώργος Παπανικολάου καλεί τους κατοίκους να τηλεφωνούν στο πενταψήφιο 15464 και να αφήνουν τα έλατα έξω από το σπίτι τους. Στη σχετική ανάρτησή του αναφέρει:
«Που πάνε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα όταν τελειώσουν τα Χριστούγεννα; Στη Γλυφάδα μας, φροντίζουμε να τα απομακρύνουμε άμεσα και να τα αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο! Όποιος κάτοικος Γλυφάδας επιθυμεί, καλεί δωρεάν στο πενταψήφιο 15464 του Δήμου μας, κάνει την απαραίτητη συνεννόηση και αφήνει το χριστουγεννιάτικο δέντρο έξω από το σπίτι του (χωρίς τα φωτάκια και τις μπάλες…).
Άμεσα θα έρθουμε να το παραλάβουμε.
Αυτή είναι όλη η διαδικασία: Εύκολη, γρήγορη και απλή.
Δεν πετάμε τίποτα: Κάθε δέντρο που παραλαμβάνουμε, θα πάρει έναν από τους δύο δρόμους:
α) Θα κοπεί και θα διανεμηθεί στη συνέχεια σε κατοίκους ως δωρεάν ξυλεία για να ζεσταθούν ανάβοντας το τζάκι τους ή
β) θα ανακυκλωθεί, με ευθύνη και πάλι του Δήμου μας.
Όπως λένε και κάποιοι φίλοι, …356 μέρες έμειναν μέχρι τα Χριστούγεννα»!
”Που πάνε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα όταν τελειώσουν τα Χριστούγεννα;
Στη Γλυφάδα μας, φροντίζουμε να τα απομακρύνουμε άμεσα και να τα αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!
Όποιος κάτοικος Γλυφάδας επιθυμεί, καλεί δωρεάν στο πενταψήφιο 15464 του Δήμου μας, κάνει την απαραίτητη συνεννόηση και αφήνει το χριστουγεννιάτικο δέντρο έξω από το σπίτι του (χωρίς τα φωτάκια και τις μπάλες…).
Άμεσα θα έρθουμε να το παραλάβουμε.
Αυτή είναι όλη η διαδικασία: Εύκολη, γρήγορη και απλή.
Δεν πετάμε τίποτα: Κάθε δέντρο που παραλαμβάνουμε, θα πάρει έναν από τους δύο δρόμους:
α) Θα κοπεί και θα διανεμηθεί στη συνέχεια σε κατοίκους ως δωρεάν ξυλεία για να ζεσταθούν ανάβοντας το τζάκι τους ή
β) θα ανακυκλωθεί, με ευθύνη και πάλι του Δήμου μας.
Όπως λένε και κάποιοι φίλοι, …356 μέρες έμειναν μέχρι τα Χριστούγεννα!”
Ο Δήμαρχος Γλυφάδας Γιώργος Παπανικολάου καλεί τους κατοίκους να… Ο Δήμος Γλυφάδας χαρίζει δεύτερη ζωή στα έλατα των Χριστουγέννων
Οι μέρες του ξεστολίσματος φτάνουν ! Τα ψεύτικα δέντρα θα φυλαχτούν στο πατάρι ή στις αποθήκες για τους επόμενους 11 μήνες. Τα αληθινά, θα έχουν μια δεύτερη ζωή: Αυτή που τους χαρίζει ο Δήμος Γλυφάδας, διανέμοντάς τα δωρεάν, ως ξυλεία, στους κατοίκους της πόλης. Μέχρι τώρα τα έλατα στόλιζαν τα σπίτια. Τώρα θα τα ζεστάνουν !
Ο Δήμαρχος Γλυφάδας Γιώργος Παπανικολάου καλεί τους κατοίκους να τηλεφωνούν στο πενταψήφιο 15464 και να αφήνουν τα έλατα έξω από το σπίτι τους. Στη σχετική ανάρτησή του αναφέρει:
«Που πάνε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα όταν τελειώσουν τα Χριστούγεννα; Στη Γλυφάδα μας, φροντίζουμε να τα απομακρύνουμε άμεσα και να τα αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο! Όποιος κάτοικος Γλυφάδας επιθυμεί, καλεί δωρεάν στο πενταψήφιο 15464 του Δήμου μας, κάνει την απαραίτητη συνεννόηση και αφήνει το χριστουγεννιάτικο δέντρο έξω από το σπίτι του (χωρίς τα φωτάκια και τις μπάλες…).
Άμεσα θα έρθουμε να το παραλάβουμε.
Αυτή είναι όλη η διαδικασία: Εύκολη, γρήγορη και απλή.
Δεν πετάμε τίποτα: Κάθε δέντρο που παραλαμβάνουμε, θα πάρει έναν από τους δύο δρόμους:
α) Θα κοπεί και θα διανεμηθεί στη συνέχεια σε κατοίκους ως δωρεάν ξυλεία για να ζεσταθούν ανάβοντας το τζάκι τους ή
β) θα ανακυκλωθεί, με ευθύνη και πάλι του Δήμου μας.
Όπως λένε και κάποιοι φίλοι, …356 μέρες έμειναν μέχρι τα Χριστούγεννα»!
”Που πάνε τα χριστουγεννιάτικα δέντρα όταν τελειώσουν τα Χριστούγεννα;
Στη Γλυφάδα μας, φροντίζουμε να τα απομακρύνουμε άμεσα και να τα αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!
Όποιος κάτοικος Γλυφάδας επιθυμεί, καλεί δωρεάν στο πενταψήφιο 15464 του Δήμου μας, κάνει την απαραίτητη συνεννόηση και αφήνει το χριστουγεννιάτικο δέντρο έξω από το σπίτι του (χωρίς τα φωτάκια και τις μπάλες…).
Άμεσα θα έρθουμε να το παραλάβουμε.
Αυτή είναι όλη η διαδικασία: Εύκολη, γρήγορη και απλή.
Δεν πετάμε τίποτα: Κάθε δέντρο που παραλαμβάνουμε, θα πάρει έναν από τους δύο δρόμους:
α) Θα κοπεί και θα διανεμηθεί στη συνέχεια σε κατοίκους ως δωρεάν ξυλεία για να ζεσταθούν ανάβοντας το τζάκι τους ή
β) θα ανακυκλωθεί, με ευθύνη και πάλι του Δήμου μας.
Όπως λένε και κάποιοι φίλοι, …356 μέρες έμειναν μέχρι τα Χριστούγεννα!”