Με Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αλίμου αναστέλλεται η ισχύς των Οικοδομικών Αδειών και σταματάνε οι οικοδομικές εργασίες σε περισσότερες από 40 περιπτώσεις οικοδομών, που έχουν κάνει χρήση των αντισυνταγματικών “μπόνους” του ΝΟΚ.
Συνεχίζουμε ακάθεκτοι τη μεγάλη προσπάθεια για να διαφυλάξουμε την πόλη μας από την πολεοδομική αλλοίωση και την περιβαλλοντική υποβάθμιση, που προκαλείται εξαιτίας των παράνομων “μπόνους” του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού (ΝΟΚ).
Καπνοβιομηχανία ΚΑΡΕΛΙΑ Α.Ε! Αύξηση μισθών και έκτακτες παροχές εκατομμυρίων ευρώ σε εργαζόμενους «Για ακόμα μία φορά, είμαι στην ευχάριστη θέση να αναγγείλω ότι μέσα στο 2024 πετύχαμε τους περισσότερους στόχους μας ενώ, σε κάποιους τομείς, ξεπεράσαμε ακόμα και τις προηγούμενες υψηλές επιδόσεις μας.
Τα αποτελέσματα αυτά δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν αν δεν ακολουθούσαμε ευλαβικά τις αρχές που μας έχουν οδηγήσει σε αυτήν την αξιοζήλευτη θέση και αν δεν προσαρμόζαμε αποτελεσματικά τη στρατηγική μας στις ιδιαίτερες συνθήκες και δυσκολίες που χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε», είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, μέσα από τις έκτακτες παροχές που ανακοινώνονται τέτοια μέρα, μοιραζόμαστε όλοι μέρος αυτής της επιτυχίας».
Συγκεκριμένα ανακοίνωσε τα εξής: ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΠΡΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
α. Η έκτακτη οικονομική ενίσχυση για το εορταστικό τραπέζι ανέρχεται φέτος σε € 500 καθαρά για κάθε εργαζόμενο.
β. Ο κάθε λαχνός της σημερινής ημέρας, για τον καθένα από τους 40 τυχερούς, θα ανέλθει στα € 1.000 καθαρά.
γ. Επιπλέον, ο κάθε εργαζόμενος που έχει παιδιά που σπουδάζουν σε κρατικό Πανεπιστήμιο θα λάβει έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 2.000 καθαρά.
δ. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι των οποίων τα παιδιά πέτυχαν την είσοδό τους στα παραπάνω ιδρύματα μέσα στο 2024 θα λάβουν μία πρόσθετη οικονομική ενίσχυση € 500 καθαρά.
ε. Παράλληλα, η Εταιρεία θα κάνει δώρο έναν υπερσύγχρονο φορητό υπολογιστή Apple σε κάθε παιδί που πέτυχε την εισαγωγή του σε μία από τις παραπάνω σχολές μέσα στο 2024.
Δείτε ακόμη:afto_favicon ΑΑΔΕ: Έρχεται το νέο Τaxis – Πώς θα αναβαθμιστεί στ. Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος και λόγω της υψηλής μας κερδοφορίας, όλοι οι εργαζόμενοι θα λάβουν σαν έκτακτη παροχή έναν μικτό μηνιαίο μισθό, με άλλα λόγια η εταιρεία, λόγω της αυξημένης της κερδοφορίας, θα δώσει 15ο μισθό σε όλους τους εργαζομένους.
ζ. Επιπρόσθετα, όλοι οι εργαζόμενοι που έχουν μισθό κάτω από € 1.500 θα λάβουν επιπλέον έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 500 καθαρά.
η. 170 εργαζόμενοι, οι οποίοι ξεχώρισαν με την απόδοσή τους μέσα στη χρονιά που πέρασε θα λάβουν το μπλε bonus των € 2.700 καθαρά,
θ. 45 εργαζόμενοι, των οποίων η απόδοση κρίνεται ως εξαιρετική, θα λάβουν το χρυσό bonus των € 4.000 καθαρά.
ι. Το επίδομα παρουσίας για όλους τους εργαζομένους οι οποίοι, κατά τη διάρκεια του έτους, έκαναν χρήση μόνο της κανονικής τους άδειας και δεν έλειψαν ούτε μία άλλη ημέρα από την εργασία τους ανέρχεται σε €1.200 καθαρά.
ια. Τέλος, με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνω ότι από 01.01.2025, όλοι οι εργαζόμενοι θα έχουν αύξηση στις μηνιαίες αποδοχές τους κατά +5%.
Καπνοβιομηχανία ΚΑΡΕΛΙΑ Α.Ε! Αύξηση μισθών και έκτακτες παροχές εκατομμυρίων ευρώ σε εργαζόμενους «Για ακόμα μία φορά, είμαι στην ευχάριστη θέση να αναγγείλω ότι μέσα στο 2024 πετύχαμε τους περισσότερους στόχους μας ενώ, σε κάποιους τομείς, ξεπεράσαμε ακόμα και τις προηγούμενες υψηλές επιδόσεις μας.
Τα αποτελέσματα αυτά δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν αν δεν ακολουθούσαμε ευλαβικά τις αρχές που μας έχουν οδηγήσει σε αυτήν την αξιοζήλευτη θέση και αν δεν προσαρμόζαμε αποτελεσματικά τη στρατηγική μας στις ιδιαίτερες συνθήκες και δυσκολίες που χρειάστηκε να αντιμετωπίσουμε», είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, μέσα από τις έκτακτες παροχές που ανακοινώνονται τέτοια μέρα, μοιραζόμαστε όλοι μέρος αυτής της επιτυχίας».
Συγκεκριμένα ανακοίνωσε τα εξής: ΕΚΤΑΚΤΕΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΠΡΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
α. Η έκτακτη οικονομική ενίσχυση για το εορταστικό τραπέζι ανέρχεται φέτος σε € 500 καθαρά για κάθε εργαζόμενο.
β. Ο κάθε λαχνός της σημερινής ημέρας, για τον καθένα από τους 40 τυχερούς, θα ανέλθει στα € 1.000 καθαρά.
γ. Επιπλέον, ο κάθε εργαζόμενος που έχει παιδιά που σπουδάζουν σε κρατικό Πανεπιστήμιο θα λάβει έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 2.000 καθαρά.
δ. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι των οποίων τα παιδιά πέτυχαν την είσοδό τους στα παραπάνω ιδρύματα μέσα στο 2024 θα λάβουν μία πρόσθετη οικονομική ενίσχυση € 500 καθαρά.
ε. Παράλληλα, η Εταιρεία θα κάνει δώρο έναν υπερσύγχρονο φορητό υπολογιστή Apple σε κάθε παιδί που πέτυχε την εισαγωγή του σε μία από τις παραπάνω σχολές μέσα στο 2024.
Δείτε ακόμη:afto_favicon ΑΑΔΕ: Έρχεται το νέο Τaxis – Πώς θα αναβαθμιστεί στ. Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος και λόγω της υψηλής μας κερδοφορίας, όλοι οι εργαζόμενοι θα λάβουν σαν έκτακτη παροχή έναν μικτό μηνιαίο μισθό, με άλλα λόγια η εταιρεία, λόγω της αυξημένης της κερδοφορίας, θα δώσει 15ο μισθό σε όλους τους εργαζομένους.
ζ. Επιπρόσθετα, όλοι οι εργαζόμενοι που έχουν μισθό κάτω από € 1.500 θα λάβουν επιπλέον έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 500 καθαρά.
η. 170 εργαζόμενοι, οι οποίοι ξεχώρισαν με την απόδοσή τους μέσα στη χρονιά που πέρασε θα λάβουν το μπλε bonus των € 2.700 καθαρά,
θ. 45 εργαζόμενοι, των οποίων η απόδοση κρίνεται ως εξαιρετική, θα λάβουν το χρυσό bonus των € 4.000 καθαρά.
ι. Το επίδομα παρουσίας για όλους τους εργαζομένους οι οποίοι, κατά τη διάρκεια του έτους, έκαναν χρήση μόνο της κανονικής τους άδειας και δεν έλειψαν ούτε μία άλλη ημέρα από την εργασία τους ανέρχεται σε €1.200 καθαρά.
ια. Τέλος, με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνω ότι από 01.01.2025, όλοι οι εργαζόμενοι θα έχουν αύξηση στις μηνιαίες αποδοχές τους κατά +5%.
Ελλάδα: 5 αρνητικές πρωτιές – Μελέτες της Eurostat και της Τράπεζας της ΕλλάδοςΜελέτες της Eurostat και της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) κατακρημνίζουν ανοιχτά το success story της κυβέρνησης πως όλα είναι «καλώς καμωμένα» από την πλευρά της. Αντιθέτως, παρουσιάζουν τη θλιβερή καθημερινότητα των πολιτών που παλεύουν με τα θηρία της ακρίβειας και της φτωχοποίησης.
Συγκεκριμένα, η Ελλάδα για το 2024 καταγράφει σωρεία από «πρωτιές» στην ευρωζώνη έχοντας τους χειρότερους δείκτες σε επίπεδο ακρίβειας, μισθών, τιμών ενοικίων και αποπληρωμής του δημόσιου χρέους, με αποτέλεσμα το κοινωνικό κράτος να κατεδαφίζεται συλλήβδην και η ζωή στην Ελλάδα να μοιάζει τελικά με αέναο αγώνα επιβίωσης, όπου το άγχος και η κατάθλιψη αποτελούν πια συνήθεια.
Σημείο προς σημείο παρατίθενται στη συνέχεια αυτές οι αποκαλυπτικές μελέτες που αντικρούουν τα ψέματα της κυβέρνησης, αποδεικνύοντας έτσι το έρεβος της ελληνικής πραγματικότητας.
Πρωταθλήτρια στο δημόσιο χρέος η Ελλάδα H Ελλάδα παραμένει με διαφορά η χώρα με το υψηλότερο δημόσιο χρέος σε όλη την ευρωζώνη και το 2024. Την ίδια στιγμή ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης διατρανώνει με κάθε ευκαιρία πως «το ΑΕΠ αυξάνεται και το δημόσιο χρέος μειώνεται». Ωστόσο, παρά τη μείωση του χρέους κατά 2,1% για το 2023, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και αποκαλύπτουν την αλήθεια, την οποία αποφεύγει επιμελώς η κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat, το χρέος της Ελλάδας για το 2024 βρίσκεται στο 163,6% του ΑΕΠ, αγγίζοντας δηλαδή τα 356 δισ. ευρώ, έχοντας έτσι σημαντική διαφορά από το χρέος της Ιταλίας που φτάνει στο 137% του ΑΕΠ της και βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Κι αυτό γιατί στη γειτονική χώρα η κυβέρνηση έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη στήριξη των επενδύσεων και την αξιοποίηση των εκατομμυρίων του Ταμείου Ανάκαμψης. Αντίθετα, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ενωσης όσον αφορά τις επενδύσεις, ενώ σε επίπεδο εισαγωγών και εξαγωγών η χώρα μας βρίσκεται στην τρίτη χαμηλότερη θέση της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Απόδειξη της τρομακτικής διαφοράς που έχει το ελληνικό δημόσιο χρέος σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες συνιστά το γεγονός ότι ο μέσος όρος χρέους της ευρωζώνης είναι 88,6% και της Ευρωπαϊκής Ενωσης 81,7%, δηλαδή σχεδόν το μισό από το ελληνικό. Την ίδια στιγμή χώρες με ακόμη πιο ισχνή οικονομία σημειώνουν πολύ χαμηλότερα ποσοστά, όπως για παράδειγμα η Βουλγαρία όπου το δημόσιο χρέος αγγίζει το 22,6% του ΑΕΠ της και η Εσθονία όπου το ποσοστό είναι 23,6%. Αξίζει μάλιστα να επισημανθεί ότι το υπουργείο Οικονομικών «έπεσε έξω» στις προβλέψεις του, καθώς υποστήριζε πως το δημόσιο χρέος θα φτάσει το 153,7% για το 2024.
Στο ίδιο μήκος κύματος με τη Eurostat κινείται και η τελευταία έρευνα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Σε αυτήν αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Παρά την πρόβλεψη για περαιτέρω μείωση του ποσοστού του χρέους και βελτίωση του πρωτογενούς πλεονάσματος του δημοσίου την περίοδο 2024-2025, ο βαθμός δημοσιονομικής φερεγγυότητας της οικονομίας παραμένει εύθραυστος και επιρρεπής».
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το 2009, όταν ξέσπασε η ελληνική κρίση, το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν 126,3% του ΑΕΠ, κάτι που εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης του δημόσιου χρέους από την κυβέρνηση Μητσοτάκη καθώς την ίδια στιγμή αποδεικνύεται ότι αυξάνεται με σταθερό ρυθμό παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για το αντίθετο κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τη βιωσιμότητά του.
Το 40% του εισοδήματος στο ενοίκιο Χωρίς φρένο συνεχίζεται η συνεχής αύξηση των ενοικίων προκαλώντας πονοκέφαλο στους ενοικιαστές, οι οποίοι καλούνται να δώσουν μια περιουσία για να έχουν ένα σπίτι να μείνουν. Αυτό επιβεβαιώνεται πάλι από τα στοιχεία της Eurostat, καθώς για το εννεάμηνο του 2024 ο ρυθμός αύξησης των τιμών στα ενοίκια διαμορφώθηκε στο 7,8% σε σχέση με πέρυσι και ήταν ο μεγαλύτερος σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Ειδικότερα, η αύξηση των ενοικίων για το 2024 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2023 ήταν 9,7% για τα νέα –έως πέντε ετών– διαμερίσματα και 6,6% για τα παλαιά. Ετσι, περίπου το 26,1% των Ελλήνων δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις πληρωμές για τη στέγαση.
Μάλιστα, η Ελλάδα έχει μακράν το υψηλότερο ποσοστό πολιτών που επιβαρύνονται υπερβολικά από το στεγαστικό κόστος, με αποτέλεσμα ο ενοικιαστής να καλείται να καταβάλει περίπου το 40% του συνολικού διαθέσιμου εισοδήματός του για την αποπληρωμή του ενοικίου του. Την ίδια στιγμή στη Ρουμανία, όπου πλέον ο μέσος ετήσιος μισθός είναι υψηλότερος από την Ελλάδα (17.739 ευρώ, έναντι 17.000 στη χώρα μας), μόνο το 7,4% του πληθυσμού δίνει το 40% του εισοδήματός του για στέγαση, ενώ πάνω από το μισό του πληθυσμού δίνει το 28% του μισθού του για στέγαση.
Την προβληματική αυτή εικόνα επιβεβαιώνει και η Κομισιόν σε έκθεσή της χαρακτηρίζοντας «κρίσιμη» τη στεγαστική κρίση στην Ελλάδα και τονίζοντας την ανάγκη να παρέμβει η ίδια, καθώς οι τιμές των ενοικίων επιφέρουν σημαντικές κοινωνικές ανισότητες.
Η μόνη χώρα με μείωση αποδοχών Αρνητικό πρόσημο διαπιστώθηκε για την Ελλάδα και όσον αφορά το κόστος εργασίας, με τα στοιχεία της Eurostat να αναφέρουν ότι ήταν η μόνη χώρα στην οποία καταγράφηκε μείωση του ωρομισθίου κατά 2,9% το γ΄ τρίμηνο 2024, ενώ σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης σημειώθηκε αύξηση κατά μέσο όρο 4,4%. Βέβαια, θα πρέπει να πούμε ότι στην πραγματικότητα η θέση των Ελλήνων εργαζομένων είναι ακόμη χειρότερη αν μετρηθούν οι μισθοί που καταβλήθηκαν σε συνάρτηση με την αγοραστική δύναμη και με βάση μέτρησης το ωρομίσθιο. Δηλαδή, υπάρχουν εργαζόμενοι που δουλεύουν κανονικά, αλλά είναι κάτω από τον δείκτη φτώχειας του 2009.
Δεν θα πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι –σύμφωνα πάλι με τη Eurostat– οι μισθοί στην Ελλάδα είναι οι τρίτοι πιο χαμηλοί στην ΕΕ, με την Ουγγαρία και τη Βουλγαρία να καταλαμβάνουν την προτελευταία και την τελευταία θέση αντίστοιχα. Ετσι, οι δηλώσεις της κυβέρνησης περί θετικών δεικτών ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία και την κοινωνία μόνο ουτοπικές μπορεί να θεωρηθούν με βάση αυτό (αναλυτικότερα στοιχεία για τους μισθούς και την επιβάρυνση της φορολογίας στις σελίδες 28-29).
Ξέφυγε η ακρίβεια Την ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη «φαντασιώνεται» επιτυχίες στον αγώνα κατά της καλπάζουσας ακρίβειας, η Τράπεζα της Ελλάδος στην τελευταία μελέτη της δεν φαίνεται να ασπάζεται το αφήγημα που δομεί όλο αυτό τον καιρό το Μαξίμου. Συγκεκριμένα, με βάση τα στοιχεία της ΤτΕ, οι Ελληνες καταναλωτές πληρώνουν ακριβότερα κατά 10% από τους άλλους Ευρωπαίους τουλάχιστον 40 κατηγορίες προϊόντων.
Ετσι, στην Ελλάδα οι τιμές στον αλεσμένο καφέ είναι 50% υψηλότερες από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, στη μαργαρίνη κατά 60%, στο ανθρακούχο νερό κατά 129%, στις χαρτοπετσέτες κατά 100%, στο γάλα μακράς διαρκείας κατά 56%, ενώ την ίδια στιγμή το ελληνικής παραγωγής ελαιόλαδο στην ευρωζώνη είναι 17% φτηνότερο! Την ίδια κατάσταση παρουσιάζει και η Eurostat. Για το 2024 αναφέρει ότι οι ανατιμήσεις των τροφίμων στην Ελλάδα είναι της τάξεως του 31,5% ενώ στην Ευρωπαϊκή Ενωση ανατιμήθηκαν μόλις κατά 5,9%. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα ψάρια, η τιμή των οποίων αυξήθηκε στην Ελλάδα κατά 9,5% ενώ στην Ευρώπη 5% κατά μέσο όρο.
Ολα αυτά αποδεικνύονται και από τα επίπεδα πληθωρισμού. Συγκεκριμένα, για τους έντεκα μήνες του 2024 ο πληθωρισμός στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 3%, σε αντίθεση με την υπόλοιπη ευρωζώνη που κινήθηκε χαμηλότερα, στο 2,5%. Μάλιστα, το φετινό γιορτινό τραπέζι είναι 10% ακριβότερο σε σχέση με το 2023 σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Καταναλωτών, ενώ το κόστος ανέρχεται σε περίπου 40 ευρώ το άτομο.
Την ήδη επιβαρυμένη αυτή κατάσταση για τα νοικοκυριά έρχονται να επιδεινώσουν οι λογαριασμοί ρεύματος, με τους Ελληνες να πληρώνουν σταθερά τα υψηλότερα τιμολόγια σε όλη την Ευρώπη. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι για το πρώτο δεκάμηνο του 2024 στην Ελλάδα σημειώθηκε αύξηση κατά 70% στη μέση χονδρική τιμή της μεγαβατώρας. Συγκεκριμένα, εκτοξεύτηκε στα περίπου 140 ευρώ στην Ελλάδα, μια τιμή έξι φορές πιο υψηλή από την αντίστοιχη στη Γαλλία, όπου αγγίζει τα 30 ευρώ, ενώ είναι πενταπλάσια σε σχέση με τις αγορές ηλεκτρικού ρεύματος της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Την ίδια στιγμή στην Ιταλία, μια χώρα που παραδοσιακά έχει τις πιο υψηλές τιμές χονδρικής στο ηλεκτρικό ρεύμα, είναι περίπου 24 ευρώ χαμηλότερη από αυτή της ελληνικής αγοράς. Μάλιστα, στις περισσότερες χώρες της κεντρικής Ευρώπης οι αντίστοιχες τιμές κινούνται γύρω στα 100 ευρώ ανά μεγαβατώρα.
«Πρωτιά» και στην κατάθλιψη Αλλο ένα «μετάλλιο» έρχεται να προστεθεί στην Ελλάδα, το οποίο αφορά την ψυχική υγεία των Ελλήνων. Η Ελλάδα αναδείχθηκε η πιο αγχωτική χώρα στην Ευρώπη, με τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης να αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς. Σύμφωνα με τα στοιχεία της νέας μελέτης της Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Ερευνας (ESS), η χώρα μας βρίσκεται επίσης στην κορυφή και όσον αφορά τα συμπτώματα μοναξιάς, έναν από τους πιο καθοριστικούς δείκτες ψυχικής υγείας. Ακόμη ένα καίριο στοιχείο της μελέτης συνιστά το γεγονός ότι η ψυχική υγεία αντανακλά τις ευρύτερες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες και συνεπώς τα επίπεδα κατάθλιψης στην Ελλάδα αποδεικνύουν την ευρύτερη και συνολική υλική και κοινωνική αποστέρηση της χώρας.
Δημήτρης Κοργιαλάς βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Δημήτρης Κοργιαλάς
Γέννηση 3 Αυγούστου 1971 (50 ετών)
Ναύπακτος, Ελλάδα
Εθνικότητα Ελληνική
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα τραγουδιστής
Όργανα φωνή
Είδος τέχνης Τραγούδι, Σύνθεση
Καλλιτεχνικά ρεύματα Alternative / Electro / Powerpop
Ο Δημήτρης Κοργιαλάς (3 Αυγούστου 1971) είναι Έλληνας electro pop/rock συνθέτης και τραγουδιστής. Επίσης, υπογράφει στιχουργικά τα περισσότερα από τα τραγούδια του. Έχει συνεργαστεί με Έλληνες καλλιτέχνες, όπως ο Νίκος Ζιώγαλας, η Ευρυδίκη, η Άννα Βίσση και ο Σάκης Ρουβάς.
Βιογραφία
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στη Ναύπακτο,[1] στις 3 Αυγούστου 1971.Έζησε στην Αθήνα από το 1983. Ζει πλέον μόνιμα στη Ναύπακτο.
Με τη μουσική άρχισε να ασχολείται στα 15 του , οπότε και δημιούργησε το πρώτο του συγκρότημα, τους Media Vox και έπαιζαν New Wave. Επαγγελματικά με τη μουσική άρχισε να ασχολείται έπειτα από την γνωριμία του με το Νίκο Ζιώγαλα.
Πρώτες δισκογραφικές δουλειές
Το 1997 είναι η χρονιά που υπογράφει συμβόλαιο για την πρώτη του δισκογραφική δουλειά. Η τελευταία κυκλοφορεί έναν χρόνο αργότερα, το 1998, με το γενικό τίτλο “Προς τα Έξω”. Το Δεκέμβριο του 2000 με την ιδιότητα του τραγουδιστή και του συνθέτη κυκλοφόρησε και τη δεύτερη δισκογραφική του δουλειά, με τίτλο Πέτα ψυχή μου .
Επιστροφή
Έπειτα από τέσσερα χρόνια δισκογραφικής απουσίας , ο καλλιτέχνης επέστρεψε στις συναυλίες σε όλη την Ελλάδα το 2003, μαζί με την Ευρυδίκη. Τη χρονιά εκείνη κυκλοφόρησε το δίσκο “Ασ’ τα δύσκολα σε μένα”, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία με το ντουέτο “Μια φορά”, που τραγούδησε με την Κατερίνα Μουτσάτσου.
Το τραγούδι “Μια φορά” κυκλοφόρησε και σε αγγλική-γαλλική version με τίτλο “Juste une fois”. Το καλοκαίρι του 2004 το εν λόγω τραγούδι επιλέχθηκε από γνωστή εταιρεία παγωτών για την τηλεοπτική της καμπάνια. Το “Μια φορά” κέρδισε δυο βραβεία (Καλύτερο Rock τραγούδι & Καλύτερο Ντουέτο της χρονιάς) στα πρώτα MAD Video Music Awards που διοργάνωσε το MAD TV.
Το 2005 για πρώτη φορά ανέλαβε εξολοκλήρου την μουσική για τη δισκογραφική δουλειά της Ευρυδίκης με τίτλο Στο ίδιο βαγόνι ,ενώ έδωσε κι ένα τραγούδι στο album του Σάκη Ρουβά Σ’ έχω ερωτευθεί . Η επόμενη δισκογραφική του δουλειά ήταν το Η Μέρα Φεύγει, από την οποία ξεχώρισαν τα κομμάτια “Χωρίς εσένα” και το ντουέτο με την Ευρυδίκη, “Θέλω τόσο να σε δω”.
Το εν λόγω τραγούδι κέρδισε και ένα βραβείο Αρίων καλύτερου τραγουδιού στην κατηγορία “Εναλλακτική μουσική”. Η επόμενη δουλειά του (Δεκέμβριος 2006) ήταν μια συλλογή, με τίτλο Greatest hits & videos, όπου συμπεριλήφθησαν μερικές από τις επιτυχίες του και επιπρόσθετα άλλα τέσσερα τραγούδια. Τον Ιανουάριο του 2008 κυκλοφόρησε το νέο του άλμπουμ Τα κουτιά είναι κουφά.
Στη Γιουροβίζιον
To 2007 συνόδευσε την Ευρυδίκη στο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον και έγραψε τη μουσική για το τραγούδι της Κύπρου, το Comme ci Comme ca, το οποίο όμως ήταν εκτός τελικού.
Θέατρο
Την άνοιξη του 2017 συμμετείχε στην μουσικο-θεατρική παράσταση των Μάκη Δελαπόρτα και Στέλιου Παπαδόπουλου “Το πρώτο μας πάρτυ”. Εκτός από τον Κοργιαλά συμμετείχαν επίσης οι : Δάκης, Μπέσυ Αργυράκη, Ρόμπερτ Ουίλιαμς, Λάκης Τζορντανέλλι, Γιώργος Πολυχρονιάδης και Εβελίνα Νικόλιζα. Το καλοκαίρι του 2017 “Το πρώτο μας πάρτυ” έκανε μια καλοκαιρινή περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.
Προσωπική ζωή
Για πολλά χρόνια ήταν ζευγάρι με την Κύπρια τραγουδίστρια Ευριδίκη, με την οποία συνεργάστηκαν σε αρκετά τραγούδια. Από το 2015 μέχρι τον Ιανουάριο του 2020 ήταν ζευγάρι με την δημοσιογράφο Φωτεινή Ψυχίδου και απέκτησαν έναν γιο, που είναι το πρώτο παιδί για τον ίδιο και το δεύτερο για την δημοσιογράφο και το οποίο πήρε το όνομα του πατέρα του Κοργιαλά, Θανάσης.
Χάρης Μαυρουδής βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Ανεξάντλητος και ευσυνείδητος. Δύο μόλις από τους χαρακτηρισμούς, που τον συνοδεύουν. Η φωνή του ακούγεται και ακουγόταν χρόνια. Είτε ως ηθοποιού, είτε ως ενεργού πολιτικού όντος μέσω άρθρων και προσωπικών τοποθετήσεων στα social media.
Ο Χάρης Μαυρουδής έπαιρνε πάντα θέση στα πράγματα, ακόμη και πριν αποφασίσει να μπει πιο ενεργά στα κοινά ως αντιδήμαρχος στο Χαλάνδρι. Και επειδή, όπως προείπαμε είναι ανεξάντλητος, δεν χρειάζεται μεγάλος πρόλογος για τα όσα πολύ σημαντικά αναφέρει, ειδικά σε μια πολύ δύσκολη για όλους εποχή (και λόγω παρατεταμένης κλεισούρας, αλλά και λόγω των αποκαλύψεων για κακοποιητικές και παραβατικές συμπεριφοράς στον χώρο της υποκριτικής).
* Από πολύ μικρός ανακάλυψα πως θέλω να γίνω ηθοποιός. Νομίζω πως σε αυτό συντέλεσε το γεγονός πως γεννήθηκα μέσα σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον με 2 γονείς που πηγαίναν εμένα και την αδερφή μου σε παραστάσεις, σε συναυλίες, σε πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στο σπίτι παίζαμε θεατρικό παιχνίδι. Στο σχολείο γράφτηκα στη θεατρική ομάδα. Τη δεύτερη χρονιά ανεβάσαμε τον Οδυσσεβάχ. Εκεί ήμουνα σίγουρος πως ήθελα να γίνω ηθοποιός.
Χάρης Μαυρουδής: «Κατήγγειλα κι εγώ τον Πέτρο Φιλιππίδη για τη συμπεριφορά του στον Δημήτρη Βογιατζή»
«Μετά από τη συνεργασία μας με τον Πέτρο Φιλιππίδη απέφευγα ακόμα και να πηγαίνω να βλέπω παραστάσεις του», λέει ο Χάρης Μαυρουδής.
Συνέντευξη στην εκπομπή «Super Κατερίνα» έδωσε ο Χάρης Μαυρουδής. Ο γνωστός ηθοποιός αποκάλυψε πως είναι μέσα σε αυτούς που κατήγγειλαν τον Πέτρο Φιλιππίδη για αντισυναδελφική συμπεριφορά απέναντι στον Δημήτρη Βογιατζή, ο οποίος έχει φύγει από τη ζωή.
«Μετά από τη συνεργασία μας με τον Πέτρο Φιλιππίδη απέφευγα ακόμα και να πηγαίνω να βλέπω παραστάσεις του. Και όποτε πήγαινα επειδή συμμετείχαν φίλοι μου ήμουν πολύ λακωνικός στις συναντήσεις μαζί του. Σε προσωπικό επίπεδο δεν βίωσα κάποια ιδιαίτερα άσχημη συμπεριφορά. Ήταν μια συνεργασία που δεν μου είχε αφήσει καλές εντυπώσεις», είπε αρχικά ο Χάρης Μαυρουδής.
Ο Χάρης Μαυρουδής εξομολογήθηκε στη συνέχεια: «Συμμετείχα κι εγώ σε αυτούς τους ανθρώπους που έκαναν αυτή την καταγγελία. Καταγγείλαμε μία αντισυναδελφική συμπεριφορά ενός ανθρώπου».
Για τον Δημήτρη Λιγνάδη, ο Χάρης Μαυρουδής είπε: «Όταν ακούσαμε στοιχεία του κατηγορητηρίου που αφορά τον Δημήτρη Λιγνάδη, δεν νομίζω ότι υπήρξε σώφρων άνθρωπος που δεν σοκαρίστηκε». * Ως προς την πολιτική είμαι ένας άνθρωπος με έντονο το στοιχείο της αίσθησης δικαιοσύνης. Μεγαλώνοντας το αίσθημα αυτό κυριαρχούσε μέσα μου ακόμα περισσότερο. Με ενδιέφερε να υποστηρίζω τα δικαιώματα εκείνων που θεωρούσα πως αδικούνται. Με ενδιέφερε τι γινόταν σε κάθε χώρα. Ζητήματα οικολογίας. Μειονότητες. Ταξική δικαιοσύνη.
Το αντιφασιστικό κίνημα. Στις μεγάλες καταλήψεις το 1991 ήμουν στο Πολυκλαδικό μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα. Ήμασταν μαζί στην συντονιστική επιτροπή της Αθήνας. Ανακάλυψα τη δύναμη της συνεργασίας και της αλληλεγγύης. Ανδρώθηκα πολιτικά και άρχισα να πιστεύω πως μέσα από την πολιτική μπορεί να αλλάξει ο κόσμος. Ασχολήθηκα όμως με το θέατρο και δεν οργανώθηκα σε κάποιο κόμμα.
* Μετά από πολλά χρόνια και ενώ είχα αναπτύξει ως μεμονωμένο άτομο παρουσία σε κοινωνικά και οικολογικά ζητήματα, βρέθηκα σε μια κατάσβεση ενός εμπρησμού στο θέατρο της ρεματιάς στο Χαλάνδρι (στον ίδιο χώρο που ξεκίνησε η θεατρική μου πορεία). Το ίδιο βράδυ πήγα στο Δημοτικό Συμβούλιο να βρω τον Δήμαρχο τον Σίμο Ρούσσο να του προτείνω να οργανώσω μια συναυλία δωρεάν με σημαντικούς συνθέτες και τραγουδιστές, προκειμένου να ευαισθητοποιηθεί η κοινότητα και να αναστηλώσουμε το θέατρο που είχε καταστραφεί ολοσχερώς. Αυτό έγινε.
* Μετά από τρία χρόνια δέχτηκα την πρόταση να συμμετέχω στο ψηφοδέλτιο. Είχα αρνηθεί παρόμοια πρόταση αλλά το Χαλάνδρι είναι η γειτονιά μου, η ζωή μου. Δέχτηκα με χαρά. Τον Δήμαρχο τον εκτιμούσα για αυτά που είχε προσφέρει στο Χαλάνδρι και ήξερα πως είμαι στη σωστή πλευρά. Δεν πήρα κανέναν φίλο μου να του πω να με ψηφίσει γιατί ντρεπόμουνα. Θεωρούσα τη ψήφο του καθενός ιερό ζήτημα για να την διεκδικείς χωρίς να έχεις να επιδείξεις έργο. Εκλέχτηκα στο ΔΣ. Δεν το περίμενα. Όπως δεν περίμενα την πρόταση του Δημάρχου να γίνω αντιδήμαρχος λίγες μόλις μέρες πριν τις δημαιρεσίες. Δεν μπορείς να απορρίψεις μια τέτοια τιμή και πρόταση που σου γίνεται αν πιστεύεις στον σκοπό και αγαπάς την πόλη σου. Και σήμερα ενάμιση χρόνο μετά νιώθω αφάνταστα τυχερός για αυτή την εμπειρία.
* Η υποκριτική για εμένα είναι οξυγόνο! Είναι ένας τρόπος έκφρασης, εξωστρέφειας, είναι ένα μέσον με το οποίο κατακτάς μεγαλύτερη αυτογνωσία και ένα όχημα για να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Μαθαίνεις να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματά σου. Η συνεχής ενασχόλησή σου με κείμενα (συνήθως σπουδαίων συγγραφέων) σε βοηθά να γνωρίζεις καλύτερα την ανθρώπινη ψυχολογία και να αναγνωρίζεις τους ανθρώπους.
* Η πολιτική είναι ένας τρόπος προκειμένου να βελτιώσεις την ποιότητα ζωής των άλλων. Να μπορέσεις να επιδείξεις αλληλεγγύη, να δημιουργήσεις τις συνθήκες για έναν δικαιότερο κόσμο, με ισονομία και σεβασμό στη διαφορετικότητα. Η πολιτική πρέπει να παράγει ιδέες, θεσμούς και κίνητρα. Ο άνθρωπος στην καλή του εκδοχή είναι πολιτικό ον. Μόνο συλλογικά καταφέρνει να εξελιχθεί και ν’ αναπτύξει τις ικανότητές του. Η επιστήμη, οι τέχνες, η οικονομία, χωρίς την πολιτική δεν θα μπορούσαν να αναπτυχθούν προς όφελος της κοινωνίας. Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι η πολιτική αλλά οι κομματικοί μηχανισμοί οι οποίοι αναπτύσσονται με λάθος κριτήρια.
* Ο καλλιτέχνης σήμερα έχει απαξιωθεί από την κυβέρνηση και από τον καλλιτεχνικό χώρο. Έχει γίνει εμπόρευμα και αποτιμάται με οικονομικούς και όχι καλλιτεχνικούς όρους. Οι followers είναι αυτοί που σε μεγάλο βαθμό ορίζουν τα συμβόλαια και τις συνεργασίες. Υπάρχει φυσικά τεράστια παραγωγή τέχνης. διότι η ανάγκη έκφρασης είναι μεγάλη. Το θέατρο βρίσκει τον τρόπο και ανθεί μέσα σε αυτό το περιβάλλον. Οι δυσκολίες όμως που πρέπει να ξεπεράσει είναι πραγματικά δυσανάλογες. Τώρα ειδικά με τον covid οι συνθήκες έχουν δυσκολέψει ακόμα περισσότερο. Το εγχείρημα των διαδυκτιακών παραστάσεων θεωρώ πως δεν έχει πετύχει και το υπουργείο δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά μαζί μας, ώστε να βρούμε τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσουμε να υπάρξουμε. Η καταστολή δε βρίσκεται μόνο στους δρόμους και τα πανεπιστήμια. Βρίσκεται και μέσα στα θέατρα. Η εξεύρεση λύσης προφανώς είναι δυσκολότερη από την απαγόρευση. Είμαι όμως σίγουρος πως η παρατεταμένη αυτή περίοδος του εγκλεισμού, έχει γεννήσει σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων να βγούνε και να πάνε στο θέατρο. Και αυτή την ελπίδα θα πρέπει να την αξιοποιήσουμε μόλις μας δοθεί η δυνατότητα όποτε και αν γίνει αυτό.
* Η τέχνη είναι ελευθερία έκφρασης και αυτή την ελευθερία την έχουμε όλοι μας (καλλιτέχνες και κοινό) στερηθεί εδώ και έναν χρόνο. Η τέχνη είναι μια συλλογική ανάγκη και δημιουργία. Το κοινό είναι ένα αναπόσπαστο μέρος αυτής. Αυτά που ζούμε έχουν ειπωθεί μέσω της τέχνης εδώ και πολλές δεκαετίες. Ο κόσμος έχει στερηθεί εκτός της ελευθερίας του την αναζήτηση του πνεύματος. Το βιβλίο και η τηλεόραση δεν μπορούν να αναπληρώσουν το κενό παρά ένα μέρος του. Ο κόσμος χρειάζεται καθοδήγηση. Χρειάζεται το θέατρο προκειμένου να εκφραστεί, να ταυτιστεί, να νιώσει, να ξεπεράσει τους φόβους του, να εξιλεωθεί. Αν ο κόσμος εκπαιδευόταν μέσα από το θέατρο θα ήταν πιο αλληλέγγυος, θα είχε μεγαλύτερη αίσθηση συλλογικής ευθύνης και θα μπορούσε να διαχειριστεί πολύ καλύτερα τον εγκλεισμό και την ασχήμια που μας περιβάλλει.
* Νομίζω πως οι οικονομικοί και κοινωνικοί καταναγκασμοί σε συνδυασμό με την ματαιοδοξία του καλλιτέχνη, είναι τα στοιχεία που ορίζουν τις συνθήκες που έχουν επικρατήσει στο χώρο του θεάτρου. Όταν οι ίδιοι οι καλλιτέχνες δεν διεκδικούν καλύτερες αμοιβές και εργασιακές σχέσεις, όταν δεν προσπαθούν να οργανωθούν στο συνδικαλιστικό τους όργανο το ΣΕΗ προκειμένου να αντιμετωπίσουν την διαμορφωμένη κατάσταση, ας μην αναζητήσουμε αλλού τις ευθύνες για όσα συμβαίνουν. Βλέπουμε αυτό το διάστημα να βγαίνουν στο φως διάφορες κακοποιητικές ιστορίες και θλίβομαι. Είναι όμως απόρροια του φόβου. Φόβος για την ανεργία. Πως φτάσαμε ως εδώ; Δεν υπήρξε μια ορθολογική διαχείριση του αριθμού των ηθοποιών που κάθε χρόνο παράγει αυτός ο τόπος. Δεν υπάρχει η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ώστε να τεθούν όροι και προϋποθέσεις. Για να φανταστούμε πως θα ήταν να ακολουθούμε μια κοινή πορεία με συμβάσεις που θα όριζε το ΣΕΗ, με εργασιακά δικαιώματα τα οποία αν διανοούμασταν να καταπατήσουμε, να μην έχουμε δικαίωμα να εργαστούμε ως ηθοποιοί! Φυσικά για να συμβεί αυτό χρειάζονται άνθρωποι στο ΣΕΗ που αγαπάνε τους ηθοποιούς και νοιάζονται ουσιαστικά για τους ανθρώπους του χώρου και τις συνθήκες εργασίας και όχι για μια κομματική σφραγίδα, και μη ρεαλιστικές συμβάσεις μόνο και μόνο για να συγκρουστούν με το κατεστημένο.
* Η πολιτεία έχει αποδείξει περίτρανα, ιδιαιτέρως με την σημερινή ηγεσία της, πως μας βλέπει ως παράσιτα. Δεν ασχολείται καθόλου με τα προβλήματα του χώρου και ας μιλάει για πυλώνες πολιτισμού και της τουριστικής ανάπτυξης. Βλέπουν το θέατρο ως ένα προϊόν και μας συμπεριφέρονται ως υποπροϊόντα. Μας κατηγορούν για μαύρη εργασία χωρίς να μπαίνουν στον κόπο να δουν τις αιτίες που μπορεί να εξαναγκάζουν τον χώρο στην ανέχεια και την αδήλωτη εργασία. Αδιαφορούν για το αν πληρώνεται ο ηθοποιός με τρόπο που να είναι ικανός να ζήσει. Ποιος δεν προσβλήθηκε από την κα Μενδώνη με τον τρόπο που χρωμάτισε την ιδιότητα του ηθοποιού και εξομοίωσε την υποκριτική με την υποκρισία; Ποιος δεν θύμωσε με την αναφορά του Πρωθυπουργού για ομερτά του χώρου προκειμένου να καλύψουν τις δικές τους ευθύνες και επιλογές;
* Θλίψη και οργή αισθάνομαι για τα όσα γίνονται. Θλίψη για αυτά που συνέβησαν στα θύματα και οργή για τους θύτες. Όλες αυτές οι κακοποιητικές σχέσεις μας έχουν πληγώσει όλες και όλους. Έχουμε και εμείς ευθύνη γιατί είχαμε επιτρέψει στον φόβο να μας οδηγεί και να μη μιλάμε. Δεν πιστεύω πως υπάρχει ηθοποιός που να μην έχει τύχει έστω και σε μια δουλειά που κάποιος «συνάδελφος» ή σκηνοθέτης δε κακοποιούσε κάποιον συντελεστή της παράστασης. Σε αυτούς που προτάσσουν το ερώτημα του «γιατί τώρα;» θέλω να τους πω να βγάλουν τον σκασμό και να αντιληφθούν πως τώρα δεν είναι η ώρα να ρωτήσουν αλλά να στηρίξουν. Μια κακοποιητική σχέση δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί με τη ψυχραιμία και τη δύναμη που έστω και τώρα βρίσκουν οι άνθρωποι το κουράγιο να κάνουν. Χάρη σε αυτά τα παιδιά, πάνω στις πλάτες τους, ένας ολόκληρος χώρος έχει εναποθέσει τις ελπίδες του για την κάθαρση και εξυγίανση του χώρου. Τιμή και αγάπη σε όσες και όσους έκαναν αυτό το βήμα πάνω στο οποίο θα προσπαθήσουμε να στηρίξουμε τον μετασχηματισμό του θεάτρου. Οι άνθρωποι που μας πληγώσανε θα πρέπει να εξοστρακιστούν και να ζητήσουν συγνώμη. Και να επιστρέψουν μόνο αν γίνουν ταπεινοί και αντιληφθούν το κακό που έπραξαν. Και φυσικά η επιστροφή δεν αφορά τους πάντες. Κάποια τέρατα πρέπει να οδηγηθούν στην φυλακή και στην απόλυτη περιφρόνηση. Δεν είμαι αισιόδοξος, είμαι απόλυτα σίγουρος πως η επόμενη μέρα θα είναι όμορφη και ανοιξιάτικη.
* Όπως περιέγραψα και προηγουμένως θεωρώ την υπουργό ως persona non grata για τη θέση του πολιτικού προϊσταμένου του πολιτισμού. Είμαι Αντιδήμαρχος στο Χαλάνδρι σε ζητήματα Αθλητισμού και Εξυπηρέτησης Πολιτών. Δεν μπορώ να διανοηθώ πως θα ήταν να παραμένω σε ένα θώκο αν είχα την απαξίωση των ανθρώπων που στελεχώνουν τον αθλητισμό. Δεν έχει τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια να παραιτηθεί. Μια κυβέρνηση που δεν έχει το θάρρος να απολογηθεί για την επιλογή της να στηρίξει τον προφυλακισμένο πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή, αφού προηγήθηκε μια αποτυχημένη προσπάθεια συγκάλυψης.
* Σε μια άλλη χώρα θα είχε παραιτηθεί η κυβέρνηση. Η Υπουργός όφειλε στο άκουσμα των φημών και μόνο, να διακόψει τη συνεργασία με τον Δ.Λ μέχρι να διερευνήσει πρώτα το ζήτημα. Και εννοείται πως όφειλε από πριν να έχει ερευνήσει ποιον ορίζει σε αυτό το αξίωμα διότι όπως αποκαλύπτεται υπήρχαν καταγγελίες και αστυνομική έρευνα που μπορεί εμείς να μην είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, μια υπεύθυνη κυβέρνηση όμως είναι υποχρεωμένη να ερευνά πριν διορίσει τον εκλεκτό της. Η υπουργός έπρεπε να έχει παραιτηθεί, αφού πρώτα ζητούσε από τη δικαιοσύνη να παρέμβει. Αντί αυτού περίμενε να δει αν θα υπάρξει επίσημη μήνυση. Ντροπή!
* Είμαι περήφανος για τους συνοδοιπόρους μου στον Δήμο Χαλανδρίου. Είμαι περήφανος για την αλληλεγγύη που έχουμε απέναντι σε συμπολίτες μας που τα χρόνια της κρίσης τους έχουνε στερήσει τις στοιχειώδεις δυνατότητες. Είμαι περήφανος για την προσπάθεια που γίνεται τόσο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, στα έργα που έχουν γίνει για την οχύρωση της πόλης απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα, στην αναβάθμιση των υποδομών στα σχολεία και τα αθλητικά κέντρα, στην καθαριότητα που σε συνθήκες covid μπόρεσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, στα ευρωπαϊκά προγράμματα και της χρηματοδοτήσεις που εξασφάλισε, στο έργο της ανάδειξης του Αδριάνειου υδραγωγείου, στο καινούριο Δημαρχείο που χτίζεται.
* Στον Αθλητισμό γίνονται έργα για την δημιουργία ενός καινούριου αθλητικού κέντρου το οποίο θα είναι έτοιμο σε ενάμιση χρόνο περίπου με πόρους που δεν θα επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό του Δήμου, έχουν εξασφαλιστεί κονδύλια για την αναμόρφωση των είδη υπαρχόντων αθλητικών κέντρων.
* Νιώθω περήφανος για τη δημιουργία του νυχτερινού Χριστουγεννιάτικου αγώνα που πραγματοποιήσαμε για πρώτη φορά στην πόλη μας τον Δεκέμβριο του 19. Δυστυχώς μια σειρά από καινούριους θεσμούς που αφορούν τον αθλητισμό δεν έχουν πραγματοποιηθεί λόγω των περιορισμών που ισχύουν και φοβάμαι πως μπορεί να μην προλάβω να δω να υλοποιούνται αν δεν ανανεωθεί η διετής θητεία μου στη θέση αυτή. Αυτός όμως είναι και ο μεγάλος στόχος. Αυτό όμως που ολοκληρώνεται, είναι η εκπαίδευση των εργαζομένων στα ΚΕΠ στην ελληνική νοηματική. Μια προσπάθεια που ξεκίνησε από τους πρώτους μήνες που ανέλαβα τα καθήκοντά μου διότι οφείλουμε ως κοινωνία να βρίσκουμε τις λύσεις προκειμένου να υπάρχει καθολική προσβασιμότητα στους πολίτες. Η συνεργασία μας με την ομοσπονδία κωφών έθεσε τις βάσεις ώστε το υπουργείο να προχωρήσει πανελλαδικά στην δυνατότητα οι κωφοί πολίτες να εξυπηρετούνται σε λίγο καιρό μέσω υπολογιστών στην ελληνική νοηματική.
* Για το μέλλον θεατρικά έχω κάποιες προτάσεις, αλλά είναι τόσο θολό το τοπίο με την πανδημία που δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω με ακρίβεια τι από όλα αυτά θα συμβεί. Όταν ξεκίνησε η πανδημία ένα χρόνο πριν σκεφτόμασταν να συνεχίσουμε την παράσταση «Δάχτυλο στο μέλι του Μίμη Καπέρδου σε σκηνοθεσία Χρήστου Ευθυμίου και του συγγραφέα. Μετά ξεκίνησα πρόβες για μια άλλη παράσταση η οποία όμως δεν μπόρεσε να γίνει επίσης λόγω της πανδημίας. Οπότε νιώθω πως ότι και να σκέφτομαι εξαρτάται από την πορεία της πανδημίας.
* Λατρεύω το σινεμά και θα ήθελα να έχω συχνότερη παρουσία σε αυτό. Έχω συμμετάσχει σε πάνω από 10 κινηματογραφικές ταινίες αλλά θα ήθελα να έχω κάνει τις δεκαπλάσιες. Ο κινηματογράφος έχει μια διαφορετική μαγεία από το θέατρο και έναν διαφορετικό κώδικα. Η στοχοπροσήλωση σε κάθε σκηνή, σε κάθε πλάνο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και πρόκληση. Δυστυχώς οι σπουδαίες παραγωγές είναι ελάχιστες και οι πιθανότητες να βρεθείς σε αυτές λίγες.
* Έχω τραγουδήσει σε κάποιες δουλειές και έχω υποδυθεί τρεις φορές τον μουσικό. Έχω κάνει κιθάρα και έχω μεγαλώσει μάλλον κυριολεκτικά μέσα στη μουσική. Τον χορό ποτέ δεν τον λάτρεψα και θεωρώ πως έχω μεγάλα κενά και δυσκολίες. Μάλλον από τεμπελιά ποτέ δεν επένδυσα σε αυτόν και είναι κάτι που το έχω μετανιώσει διότι ένας καλός ηθοποιός οφείλει να γνωρίζει και χωρό. Ο αθλητισμός είναι μια ενασχόληση την οποία είχα αφήσει για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα. Τον τελευταίο χρόνο όμως έχω αρχίσει το τρέξιμο και το τένις. Και δε σκοπεύω να τα σταματήσω από εδώ και πέρα.
* Έχω σκηνοθετήσει μια παράσταση με ερασιτέχνες. Νοιώθω όμως πως η σκηνοθεσία είναι κάτι που μου τεριάζει και πως στο άμεσο μέλλον θα προκύψει σε συνύπαρξη με τις υπόλοιπες ασχολίες μου. Λατρεύω να καθοδηγώ τους ηθοποιούς και να προσπαθώ να εξελίξω τα δικά τους εκφραστικά μέσα. Το ίδιο συμβαίνει με το γράψιμο. Του χρόνου που θα έχω ολοκληρώσει τις σπουδές μου στον ευρωπαϊκό πολιτισμό στο ΕΑΠ, θα συνεργαστώ με έναν σεναριογράφο γιατί έχω ανακαλύψει τα τελευταία χρόνια πως το γράψιμο με ενδιαφέρει και με εκφράζει.
* Δεν μου είναι εύκολο να ξεχωρίσω συνεργασίες γιατί πίσω από τις συνεργασίες βρίσκονται άνθρωποι. Ένας ρόλος όσο σπουδαίος και αν είναι μπορεί να έχει αμαυρωθεί από έναν ασήμαντο άνθρωπο ή και το αντίστροφο. Οπότε προτιμώ να μιλήσω για ανθρώπους. Σπυριδάκης, Λαπατάς, Κοκκινόπουλος, Στυλιανού, Ευθυμίου, Παλληγιαννόπουλος, Κοέν, Φραντζής, Μαλέα, Τσιμιτσέλης, Γεράνης, Ελευθερίου, Τσαλταμπάσης, είναι λίγοι από τους ανθρώπους που θέλω να δουλέψω μαζί τους γιατί στο παρελθόν πέρασα καλά μαζί τους και νιώθω πως θέλω να δουλέψω ξανά. Και σίγουρα αδικώ κάποιους που δεν τους αναφέρω ενώ θα έπρεπε. Τον Τάκη τον έβαλα πρώτο τιμής ένεκεν και ας γνωρίζω πως δε θα δουλέψω ξανά μαζί του. Στο μέλλον θα ήθελα να αναμετρηθώ με τους σπουδαίους συγγραφείς γιατί όσο «παλεύεις» μαζί τους τόσο οικειοποίησε κάτι από την μεγαλοφυία τους. Επίσης θα ήθελα να αναπληρώσω ένα τραύμα. Έπαιξα για μόλις δύο εβδομάδες στο θέατρο Εξαρχείων την παράσταση Ταξίδι μιας μέρας μέσα στη νύχτα σε σκηνοθεσία Κοέν. Δεν τη χόρτασα και θα ήθελα πολύ να την ξανακάνω κάποια στιγμή.
* Στην Αθήνα μου αρέσουν κάποιες γωνιές, μου αρέσει η νύχτα της. Μου αρέσει η άμεση πρόσβαση στο βουνό και τη θάλασσα. Αλλά η Αθήνα δε μου αρέσει. Είναι μια άναρχη πόλη, χωρίς προσβασιμότητα, μια πόλη που έχει παραδοθεί στους εργολάβους και τα αυτοκίνητα. Μια πόλη χωρίς πράσινο και χωρίς μέλλον.
Αντρέας Γεωργίου βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές Ο Ανδρέας Γεωργίου (Λονδίνο, 18 Απριλίου 1982) είναι Ελληνοκύπριος σκηνοθέτης και ηθοποιός. Αναδείχθηκε από τον τηλεοπτικό διαγωνισμό ταλέντων “Dream Show – the theatre”, στον οποίο ήταν νικητής.
Γέννηση 18 Απριλίου 1982 Λονδίνο Εθνικότητα Ελληνική Χώρα πολιτογράφησης Κύπρος Θρησκεία Ορθόδοξη Εκκλησία Πληροφορίες ασχολίας Ιδιότητα ηθοποιός σεναριογράφος σκηνοθέτης κινηματογράφου παραγωγός ταινιών
Ο Ανδρέας Γεωργίου (Λονδίνο, 18 Απριλίου 1982) είναι Ελληνοκύπριος σκηνοθέτης και ηθοποιός. Αναδείχθηκε από τον τηλεοπτικό διαγωνισμό ταλέντων “Dream Show – the theatre”, στον οποίο ήταν νικητής.
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή Γεννήθηκε στο Λονδίνο της Αγγλίας από Ελληνοκύπριους γονείς. Έζησε στην χώρα έως και τα 6 του χρόνια όπου και επέστρεψαν οικογενειακώς στην Κύπρο. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Ξένια και δύο αδερφούς, τον Κρίστοφερ και τον Ραφαέλο – Αντώνη.[1]
Καριέρα Στην Κύπρο και στην Ελλάδα είναι ένας αρκετά γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης χάρη στις επιτυχίες του. Έχει σκηνοθετήσει το Βάλς με 12 θεούς, τους 31 δρόμους και τη σεζόν 2013-2017 σκηνοθετούσε και πρωταγωνιστούσε στην τηλεοπτική σειρά του ANT1 Μπρούσκο μαζί με τους Αποστόλη Τότσικα, Ελένη Βαΐτσου, Εβελίνα Παπούλια, Γιώργο Ζένιο,Έλλη Κυριακίδου και άλλους Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριους ηθοποιούς. Τη σεζόν 2014-2015 έκανε σκηνοθετική επιμέλεια στο Ρουά Ματ.
Έχει παίξει στα ”Άσπρα Μπαλόνια”, στο ”Σε φόντο κόκκινο” στο ”Αλλού Ξημερώμενοι” και έχει κάνει guest εμφάνιση στην Ονειροπαγίδα. Την πρώτη του επαφή με την τηλεόραση έκανε από το Dream Show – The Theater στην τηλεόραση του Alpha, όπου και κέρδισε. Τη σεζόν 2017-2019 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά του ALPHA Το Τατουάζ το οποίο επίσης σημειώνει υψηλά νούμερα τηλεθέασης σε Ελλάδα και Κύπρο.
Τη σεζόν 2019-2021 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά ΣΚΑΪ 8 λέξεις. Την σεζόν 2021-2025 σκηνοθετεί την καθημερινή δραματική σειρά του Mega Η Γη της Ελιάς. Τη σεζόν 2022 συμμετείχε στη παρουσίαση του μουσικού σόου The X Factor στο Mega. Την σεζόν 2024 σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά Famagusta στο Mega, με κύρια αναφορά στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου και τα παρεπόμενα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Αντρέας Γεωργίου: «Η μητέρα μου πέθανε από AIDS 36 ετών – Στο χωριό είχαμε στιγματιστεί, ο κόσμος μας απέφευγε»
Ο Αντρέας Γεωργίου βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Μεγάλη Εικόνα» μιλώντας για τις δύο επιτυχίες του στο Mega «Η Γη της Ελιάς» και «Famagusta».
Αναφερόμενος στην πορεία του και τις έντονες στιγμές τις ζωής του, ο Αντρέας Γεωργίου μίλησε για τη μητέρα του η οποία «έφυγε» μόλις στα 36 της χρόνια από τη νόσο του AIDS.
«Το θέμα του AIDS ήταν για πολλά χρόνια ένα ταμπού. Μου δόθηκε η ευκαιρία το 2005 να βγω και να μιλήσω για αυτή την ιστορία και να πω: Ξέρετε, η μητέρα μου έχει πεθάνει από AIDS, όπως έχουν και άλλα μέλη της οικογένειας, ο πατέρας μου που έχει φύγει από τη ζωή και ο μικρός μου αδελφός ο οποίος σήμερα είναι 33 ετών», είπε αρχικά ο Αντρέας Γεωργίου.
Ενώ πρόσθεσε: «Έχει τη δική του όμορφη οικογένεια με τέσσερα παιδιά. Να πω ότι δεν είναι ένας θανατηφόρος ιός πλέον, αλλά μία χρόνια πάθηση. Σήμερα θεωρώ ότι δεν το συζητάμε κάτω από την ταμπέλα του “ταμπού” και του στίγματος της κοινωνίας.
Όταν μαθαίνει κάποιος ότι έχει AIDS δεν είναι τόσο δύσκολο όσο ήταν παλιά, βέβαια είναι σοκαριστικό στην αρχή, όπως σοκαριστικό είναι όταν μαθαίνεις ότι έχει διαβήτη. Πλέον είναι μεγαλύτερο το ρίσκο και ο κίνδυνος να έχεις διαβήτη, παρά AIDS».
«Στην Κύπρο, στο χωριό είχαμε στιγματιστεί, ο κόσμος μας απέφευγε, όμως ήμασταν δεμένη οικογένεια, μείναμε ενωμένoι και καταλαβαίναμε τον κόσμο και τι συνέβαινε γύρω μας», παραδέχτηκε ο Αντρέας Γεωργίου.
Ενώ κλείνοντας ανέφερε: «Η μητέρα μου πέθανε 36 ετών. Κάποια στιγμή μου έδωσε συγγενικό μου πρόσωπο φωτογραφία της από την ηλικία των 30 και σοκαρίστηκα γιατί κατάλαβα ότι ήταν ένα κορίτσι η μαμά μου, κατάλαβα πόσο νωρίς έφυγε…»
Αντρέας Γεωργίου βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές Ο Ανδρέας Γεωργίου (Λονδίνο, 18 Απριλίου 1982) είναι Ελληνοκύπριος σκηνοθέτης και ηθοποιός. Αναδείχθηκε από τον τηλεοπτικό διαγωνισμό ταλέντων “Dream Show – the theatre”, στον οποίο ήταν νικητής.
Γέννηση 18 Απριλίου 1982 Λονδίνο Εθνικότητα Ελληνική Χώρα πολιτογράφησης Κύπρος Θρησκεία Ορθόδοξη Εκκλησία Πληροφορίες ασχολίας Ιδιότητα ηθοποιός σεναριογράφος σκηνοθέτης κινηματογράφου παραγωγός ταινιών
Ο Ανδρέας Γεωργίου (Λονδίνο, 18 Απριλίου 1982) είναι Ελληνοκύπριος σκηνοθέτης και ηθοποιός. Αναδείχθηκε από τον τηλεοπτικό διαγωνισμό ταλέντων “Dream Show – the theatre”, στον οποίο ήταν νικητής.
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή Γεννήθηκε στο Λονδίνο της Αγγλίας από Ελληνοκύπριους γονείς. Έζησε στην χώρα έως και τα 6 του χρόνια όπου και επέστρεψαν οικογενειακώς στην Κύπρο. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Ξένια και δύο αδερφούς, τον Κρίστοφερ και τον Ραφαέλο – Αντώνη.[1]
Καριέρα Στην Κύπρο και στην Ελλάδα είναι ένας αρκετά γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης χάρη στις επιτυχίες του. Έχει σκηνοθετήσει το Βάλς με 12 θεούς, τους 31 δρόμους και τη σεζόν 2013-2017 σκηνοθετούσε και πρωταγωνιστούσε στην τηλεοπτική σειρά του ANT1 Μπρούσκο μαζί με τους Αποστόλη Τότσικα, Ελένη Βαΐτσου, Εβελίνα Παπούλια, Γιώργο Ζένιο,Έλλη Κυριακίδου και άλλους Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριους ηθοποιούς. Τη σεζόν 2014-2015 έκανε σκηνοθετική επιμέλεια στο Ρουά Ματ.
Έχει παίξει στα ”Άσπρα Μπαλόνια”, στο ”Σε φόντο κόκκινο” στο ”Αλλού Ξημερώμενοι” και έχει κάνει guest εμφάνιση στην Ονειροπαγίδα. Την πρώτη του επαφή με την τηλεόραση έκανε από το Dream Show – The Theater στην τηλεόραση του Alpha, όπου και κέρδισε. Τη σεζόν 2017-2019 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά του ALPHA Το Τατουάζ το οποίο επίσης σημειώνει υψηλά νούμερα τηλεθέασης σε Ελλάδα και Κύπρο.
Τη σεζόν 2019-2021 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά ΣΚΑΪ 8 λέξεις. Την σεζόν 2021-2025 σκηνοθετεί την καθημερινή δραματική σειρά του Mega Η Γη της Ελιάς. Τη σεζόν 2022 συμμετείχε στη παρουσίαση του μουσικού σόου The X Factor στο Mega. Την σεζόν 2024 σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί στην τηλεοπτική σειρά Famagusta στο Mega, με κύρια αναφορά στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου και τα παρεπόμενα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Αντρέας Γεωργίου: «Η μητέρα μου πέθανε από AIDS 36 ετών – Στο χωριό είχαμε στιγματιστεί, ο κόσμος μας απέφευγε»
Ο Αντρέας Γεωργίου βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Μεγάλη Εικόνα» μιλώντας για τις δύο επιτυχίες του στο Mega «Η Γη της Ελιάς» και «Famagusta».
Αναφερόμενος στην πορεία του και τις έντονες στιγμές τις ζωής του, ο Αντρέας Γεωργίου μίλησε για τη μητέρα του η οποία «έφυγε» μόλις στα 36 της χρόνια από τη νόσο του AIDS.
«Το θέμα του AIDS ήταν για πολλά χρόνια ένα ταμπού. Μου δόθηκε η ευκαιρία το 2005 να βγω και να μιλήσω για αυτή την ιστορία και να πω: Ξέρετε, η μητέρα μου έχει πεθάνει από AIDS, όπως έχουν και άλλα μέλη της οικογένειας, ο πατέρας μου που έχει φύγει από τη ζωή και ο μικρός μου αδελφός ο οποίος σήμερα είναι 33 ετών», είπε αρχικά ο Αντρέας Γεωργίου.
Ενώ πρόσθεσε: «Έχει τη δική του όμορφη οικογένεια με τέσσερα παιδιά. Να πω ότι δεν είναι ένας θανατηφόρος ιός πλέον, αλλά μία χρόνια πάθηση. Σήμερα θεωρώ ότι δεν το συζητάμε κάτω από την ταμπέλα του “ταμπού” και του στίγματος της κοινωνίας.
Όταν μαθαίνει κάποιος ότι έχει AIDS δεν είναι τόσο δύσκολο όσο ήταν παλιά, βέβαια είναι σοκαριστικό στην αρχή, όπως σοκαριστικό είναι όταν μαθαίνεις ότι έχει διαβήτη. Πλέον είναι μεγαλύτερο το ρίσκο και ο κίνδυνος να έχεις διαβήτη, παρά AIDS».
«Στην Κύπρο, στο χωριό είχαμε στιγματιστεί, ο κόσμος μας απέφευγε, όμως ήμασταν δεμένη οικογένεια, μείναμε ενωμένoι και καταλαβαίναμε τον κόσμο και τι συνέβαινε γύρω μας», παραδέχτηκε ο Αντρέας Γεωργίου.
Ενώ κλείνοντας ανέφερε: «Η μητέρα μου πέθανε 36 ετών. Κάποια στιγμή μου έδωσε συγγενικό μου πρόσωπο φωτογραφία της από την ηλικία των 30 και σοκαρίστηκα γιατί κατάλαβα ότι ήταν ένα κορίτσι η μαμά μου, κατάλαβα πόσο νωρίς έφυγε…»
Σταύρος Νικόλαος Νιάρχος βιογραφικό σήμερα! Η ηλικία, η προσωπική ζωή, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Ο Ελληνοαμερικανός δημοσιογράφος βρέθηκε στο στόχαστρο της υπηρεσίας πληροφοριών επειδή, σύμφωνα με υψηλόβαθμο κυβερνητικός αξιωματούχο, προσέγγισε ένοπλες οργανώσεις που δρουν στα νοτιοανατολικά της χώρας.
Ο δημοσιογράφος, που είναι εγγονός του εφοπλιστή Σταύρου Νιάρχου, καθώς και ένας Κογκολέζος συνάδελφός του είχαν συλληφθεί την Τετάρτη στο Λουμπούμπασι, στο νοτιοανατολικό Κονγκό, και εν συνεχεία οδηγήθηκαν στην πρωτεύουσα Κινσάσα.
Ο 33χρονος είχε συλληφθεί μαζί με έναν Κογκολέζο συνάδελφό του, ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκεται υπό κράτηση. Ο Νιάρχος που συνεργάζεται με τα αμερικανικά περιοδικά The Nation και The New Yorker, είχε έρθει σε επαφή με τοπικές ένοπλες οργανώσεις, σύμφωνα με τις αρχές του Κονγκό.
Ο Νικόλας είναι ο πρωτότοκος γιος του μεγιστάνα Σπύρου Νιάρχου και της Δάφνης Γκίνες, κληρονόμου της ομώνυμης αυτοκρατορίας.
Σταύρος Νικόλαος Νιάρχος: Αφέθηκε ελεύθερος μετά από έξι μέρες ο εγγονός του Σταύρου Νιάρχου
Ελεύθερος αφέθηκε χθες βράδυ έπειτα από έξι μέρες ο εγγονός του Σταύρου Νιάρχου, Σταύρος Νικόλαος.
Ο Ελληνοαμερικανός δημοσιογράφος βρισκόταν υπό κράτηση όλες αυτές τις μέρες από τις μυστικές υπηρεσίες του Κονγκό καθώς είχε συλληφθεί μαζί με έναν Κογκολέζο συνάδελφό του, ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκεται υπό κράτηση, επειδή προσέγγισαν ένοπλες οργανώσεις που δρουν στα νοτιοανατολικά της χώρας.
«Χαιρετίζουμε την απελευθέρωση, χθες το βράδυ, του δημοσιογράφου Σταύρου Νιάρχου ο οποίος έφυγε από τη ΛΔΚ για τις ΗΠΑ. Αλλά απαιτούμε την απελευθέρωση του δημοσιογράφου Joseph Kazadi και άλλων που κρατούνται χωρίς δικαιώματα επίσκεψης ή συμβουλευτική βοήθεια», έγραψε η ACAJ στο Twitter.
Ο Σταύρος Νικόλαος Νιάρχος πήγε στο Κονγκό για να κάνει ρεπορτάζ για την προστασία της φύσης, της οικονομίας και του πολιτισμού, για λογαριασμό του περιοδικού The Nation, σύμφωνα με την επίσημη διαπίστευσή του.
Νικόλας Νιάρχος: Ο αντισυμβατικός ρεπόρτερ και το πρώτο εγχείρημα στις business
Πόσο εύκολο είναι να κατοχυρώσει κανείς τον χαρακτήρα του αντισυμβατικού και του αυτοδημιούργητου, όταν ανήκει στις τάξεις μιας επιχειρηματικής δυναστείας, όπως αυτή της οικογένειας Νιάρχου;
Αινιγματικός, πνευματώδης, τολμηρός, δημιουργικός, ανήσυχος γενικά, ο Νικόλας Σταύρος Νιάρχος το κατάφερε αυτό από νεαρή ηλικία, αν και σήμερα είναι μόλις 32 ετών.
Τόσο με την δημοσιογραφική του καριέρα (…κυρίως με αυτήν), όσο και με το πρώτο μέχρι στιγμής καταγεγραμμένο εγχείρημα του στο επιχειρείν. Η συνεργασία του πρωτότοκου γιού του Σπύρου Νιάρχου και της Δάφνης Γκίνες, εγγονού του θρυλικού εφοπλιστή Σταύρου Νιάρχου και ανιψιού του billionaire Φίλιππου Νιάρχου, με έναν άλλο «χρυσό» κληρονόμο, τον φίλο του τον Λουί Σαρκοζί, έναν από τους γιους του τέως Γάλλου προέδρου, μετρά ήδη μια τουλάχιστον διετία, από την μέρα που αποφάσισαν να λανσάρουν και να προωθήσουν από κοινού ένα νέο, παγκόσμιο brand της ανδρικής υπόδησης, με την υπογραφή τους: «The Enigma Collection by Louis Sarkozy- Captured by Nicolas Niarchos».
Η ιστορία δεν είναι άγνωστη: η παραγωγή και η πώληση της κολεξιόν με τα ιδιαίτερα μοκασίνια που φέρουν το καθένα το όνομα ενός εκ τεσσάρων σημαντικών επιστημόνων και προσωπικοτήτων του παρελθόντος, όπως η Μαρί Κιουρί, ο Σίγκμουντ Φρόιντ, ο Τόμας Τζέφερσον και ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ, γίνεται από τους ισπανούς επιχειρηματίες της Boonper, Victoria Falomir και Pablo Gómez-Lechón, εμπνευσμένα και σχεδιασμένα από τον υιό Σαρκοζί και φωτογραφημένα από τον φακό του Νικόλα Νιάρχου. Τα «μοντέλα» του, αποτέλεσαν ο καθηγητής Γνωστικής Ψυχολογίας του Χάρβαρντ Στίβεν Πίνκερ, ο αρχιτέκτονας Ρόµπερτ Α. Μ. Στερν, ο συγγραφέας Τζόσουα Κοέν και ο συγγραφέας του βιβλίου «Uncensored» Ζάχαρι Ρ. Γουντ…
Δυο χρόνια μετά, το νέο brand έχει πια καθιερωθεί, το κοινό project των δυο φίλων θεωρείται επιτυχημένο και συνεχίζεται, αυξάνοντας τις πωλήσεις τις ισπανικής φίρμας. Τότε, τις πρώτες μέρες της καμπάνιας είχαν «φύγει» 100 ζεύγη, τώρα σε εποχές που η πανδημία προκαλεί μεγάλα προβλήματα στο εμπόριο, η Boonper καταφέρνει να πουλάει τα παπούτσια της συλλογής Enigma με ηλεκτρονικές πληρωμές και να τα παραδίδει με …home delivery σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., στις ΗΠΑ και στις περισσότερες της Ασίας και της Μέσης Ανατολής, σε τιμές που κυμαίνονται μεταξύ 290-320 ευρώ.
Ο κυνισμός του Τραμπ και η απέλαση Το δυνατό «σημείο» του Νικόλα Νιάρχου δεν αποτελούν, βέβαια, οι business, αλλά η μεγάλη του αγάπη: η δημοσιογραφία.
Μαχητικός ως ρεπόρτερ, δεν διστάζει ταξιδέψει σε επικίνδυνες αποστολές, να σχολιάσει τους ισχυρούς και να «διεισδύσει» με την αποκαλυπτική του πένα σε θέματα που «καίνε», όπως έκανε σε ένα από τα πιο πρόσφατα εκτενή δημοσιευμένα άρθρα του στον φημισμένο «The New Yorker» με τίτλο «Πώς μπορεί ο Μπάιντεν να κατευνάσει τις εντάσεις που προκάλεσε ο Τραμπ στη Δυτική Σαχάρα», χαρακτηρίζοντας δηλώσεις του πρώην προέδρου των ΗΠΑ ως ένα «μίγμα» οπορτουνισμού, κυνισμού και άγνοιας.
Περιέγραψε, μάλιστα, την προσωπική περιπέτεια που έζησε, όταν επισκέφθηκε για τις ανάγκες του ρεπορτάζ του το μαροκινό τμήμα της επίμαχης περιοχής, αποκαλύπτοντας ότι κρατήθηκε, πριν του επιτραπεί να αποβιβασθεί από το αεροπλάνο και απελαθεί…
Παλαιότερα, έκανε οδοιπορικό- φωτορεπορτάζ στο Άγιον Όρος, ενώ ασχολήθηκε και με το θέμα των hot spot με επιτόπια έρευνα στη Σάμο, γράφοντας ρεπορτάζ του με τον τίτλο «Σε ένα ελληνικό νησί που υποδέχτηκε τους μετανάστες, κάτοικοι και πρόσφυγες αισθάνονται εγκαταλειμμένοι».
Στα social media του αυτοπροσδιορίζεται ως freelance δημοσιογράφος για περιοδικά και εφημερίδες με εστίαση στα θέματα τα οποία αφορούν την Αφρική και την Ευρώπη.
Άρθρα και ρεπορτάζ του έχουν δημοσιευθεί σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα media της Βρετανίας και των ΗΠΑ («Guardian», «Independent», «Οbserver», «Νew York Times», «Huffington Post»), αν και διατηρεί μόνιμη συνεργασία από το 2014, πάνω από 7 χρόνια, με τον «The New Yorker», μετά τα πρώτα του βήματα στην εφημερίδα «Yale Daily News» και τις πρώτες του εκπομπές στον ραδιοφωνικό σταθμό του Πανεπιστημίου.
Για χάρη του ρεπορτάζ, έχει βρεθεί από το Mόντε Kάρλο και την Iαπωνία, μέχρι το Kονγκό, την Yεμένη, την Mπουρκίνα Φάσο κ.α. και τα προηγούμενα χρόνια τον απασχόλησε η συγγραφή ενός βιβλίου για την παγκόσμια βιομηχανία κοβαλτίου…
Καλλιεργημένος, με χαρισματικό τρόπο σκέψης και ιδιαίτερη κοινωνική αντίληψη, μορφωμένος σε υψηλό πανεπιστημιακό επίπεδο, σπούδασε λογοτεχνία και πολιτική στο Yale University. Εν συνεχεία πήρε μεταπτυχιακό, με ειδίκευση στην δημοσιογραφία, στο Columbia University, μιλά 5 γλώσσες και θεωρείται …πολυγραφότατος, αφού, ρεπορτάζ του φθάνουν και τις 3.000 λέξεις!
Ινκόγκνιτο στην Ελλάδα Δύσκολα θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς ότι ο Νεοϋορκέζος Νικόλας Νιάρχος ζει στην «σκιά» των πιο προβεβλημένων μελών της μεγάλης οικογενείας του, την στιγμή που το ονοματεπώνυμο του εμφανίζεται τακτικά στα κορυφαία ΜΜΕ του κόσμου. Ούτε του λείπουν οι προσβάσεις σε κορυφαία πολιτικά πρόσωπα και στην high society, πόσο μάλλον όταν «κουβαλά» ένα τόσο «βαρύ» επώνυμο και μητέρα του είναι η κληρονόμος της γνωστής ιρλανδικής ζυθοποιίας Γκίνες…
Τα δυο μικρότερα σε ηλικία αδέλφια του είναι ο Αλέξης Σπύρος Νιάρχος και η Ινές Σοφία Νιάρχου.
Σίγουρα, το lifestyle του δεν παραπέμπει σε εκείνο των πρώτων εξαδέλφων του, των παιδιών του αδελφού του πατέρα του Σπύρου, Φίλιππου Νιάρχου, του Σταύρου, της Ευγενίας, του Τεό και της Ηλέκτρας. Όμως, ένας άνθρωπος που για όσους τον γνωρίζουν καλά γεννήθηκε …δημοσιογράφος, σαφώς βάζει τις δικές του προτεραιότητες. Μακριά από την χλιδή και το glamour, τα πανάκριβα mega yachts, τα λαμπερά πάρτι στα κοσμοπολίτικα νησιά και τους paparazzi…
Αγαπά την Ελλάδα και από ότι έχει δείξει προτιμά να έρχεται εδώ ινκόγκνιτο ακόμα και για τα ρεπορτάζ του, όχι μόνο για τις διακοπές του, χωρίς να αποκαλύπτει εύκολα την ταυτότητα του σε πολλούς.
«Χτίζει» την καριέρα του με πολύ και σκληρή δουλειά. Δεν στηρίχθηκε ποτέ στην φήμη και τις γνωριμίες των γονιών του, δεν βγάζει προς τα έξω τίποτα από την προσωπική του ζωή και ένα ερώτημα είναι αν μετά την συνεργασία του με τον Λουί Σαρκοζί θα σκεφθεί να στραφεί μελλοντικά σε κάποια άλλη επιχειρηματική δραστηριότητα ή επένδυση.
Οι οικογενειακές business των δισ. και η ναυτιλία δεν φάνηκε ως τώρα να τον συγκινούν, είναι ξεκάθαρο, αν και ως μέλος της «χρυσής» δυναστείας των Νιάρχων, διατηρεί ανά πάσα στιγμή το δικαίωμα να το …μετανιώσει και να ασχοληθεί με αυτές.
Νότια προάστια – πάρκα! Όποιος βρει τι κάνει αυτή η ρόδα, κερδίζει…Την συμπάθεια μας σίγουρα. Δεν παλεύει για την υστεροφημία του. Δεν θα είναι αρκετή μια έρευνα τέτοιου είδους. Τι κρίμα που μας πιάνοει η ντροπή κάθε φορά που βλέπουμε κάτι να ορθώνεται μπορστά μας σε κεντρικό σημείο και μην ξέρουμε τι είναι.
