Γιώργος Λιάγκας: Κάποιος να του εξηγήσει τι είναι “ερώτηση” και τι, “προσβολή”. Το “πέσαμε από τα σύννεφα” εκτός του ότι είναι πολύ τετριμμένο σαν έκφραση, όταν πρόκειται για πράγματα που κάνει ο ταλαντούχος κύριος Λίαγκας στον αέρα, θα ήταν λάθος να το χρησιμοποιήσουμε.
Όχι, δεν πέφτουμε από τα σύννεφα που ένας παρουσιαστής – δημοσιογράφος μπερδεύει εσκεμμένα ή όχι – που να ξέρουμε – το τι είναι ερώτηση και το είναι προσβολή; Που ένας παρουσιαστής μπερδεύει το τι σημαίνει να κάνεις με άνεση και τόλμη την δύσκολη ερώτηση στην οποία περιμένει απάντηση το κοινό με το να δείχνεις πως επιτυχία, δεν θεωρείς την είδηση αλλά το να βλέπεις στα μάτια του άλλου την ενόχληση.
Είναι δυνατόν να ρωτά μια γυναίκα να του σχολιάσει την…ομορφιά;
Ο Γιώργος Λιάγκας ρώτησε την ΈλενηΤοπαλίδου, τι γνώμη έχει για την ομορφιά. Αν σας έκαναν εσάς την ερώτηση αυτή, τι σκέψεις θα κάνατε πως θα νοιώθατε; Η απάντηση κρύβεται στην δική σας….
Έλενα Τοπαλίδου βιογραφικό σήμερα! Η ηλικία, η προσωπική ζωή, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Γεννήθηκε: 22 Ιουνίου 1975 (ηλικία 49 ετών) Συνεργάτης: Νίκος Κουρής Γέννηση: 22 Ιουνίου 1971 στην Αθήνα (ηλικία 51 χρονών) Εκπαίδευση Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης (αποφοίτηση 1993) Σύντομο Βιογραφικό Η Έλενα Τοπαλίδου είναι ηθοποιός και χορεύτρια. Γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1975 στην Αθήνα.
Αποφοίτησε από την Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης (1993).
Για πρώτη φορά η Έλενα Τοπαλίδου φωτογραφίζεται για το περιοδικό ΟΚ! και μιλά για τον έρωτά της με τον Νίκο Κουρή, τις συνεργασίες που είχαν στο παρελθόν, την αρμονική οικογενειακή ζωή και τον γιο τους.
Η ταλαντούχα ηθοποιός και χορεύτρια αποκαλύπτει μάλιστα ότι στο παρελθόν είχε μια άτυχη εγκυμοσύνη και αυτός ήταν ο λόγος που δεν προσπάθησε ξανά να αποκτήσει και δεύτερο παιδί.
Ο σκοτεινός εαυτός της στο τζάμι της βιτρίνας
Μπαίνει στην περίφημη Οκτάνα του Κωνσταντίνου Ρήγου, γίνεται ο άνθρωπος της ζωής της, δουλεύουν μαζί για χρόνια και στη Θεσσαλονίκη συνεργάζεται με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, συναντιέται με ταλαντούχους ανθρώπους της Τέχνης, αγγίζει τα πρώτα όνειρά της, αλλά τίποτα δεν την ικανοποιεί. «Ήμουν στη Θεσσαλονίκη τότε, πρόβες, παραστάσεις όλη την εβδομάδα και δεν κοιμόμουν καθόλου. Δεν μπορούσα. Απορώ πώς άντεξα μόνο με 6 ώρες ύπνο όλη την εβδομάδα».
Ψάχνει να βρει την καινούρια της ταυτότητα. Δεν είναι ευχαριστημένη με τον εαυτό της. Φεύγει στην Ιταλία για μία οντισιόν και καθώς περπατά στον δρόμο, φορώντας ένα καμηλό παλτό, κοιτάει τον εαυτό της στη βιτρίνα και δεν τον αναγνωρίζει. Βλέπει μια αλλόκοτη, γερασμένη φιγούρα στην αντανάκλασή της. Γυρίζει στη Θεσσαλονίκη, μαζεύει τα πράγματά της και κατεβαίνει οδηγώντας ενώ χιονίζει στην Αθήνα. «Δεν ήθελα να γυρίσω στο πατρικό μου. Ευτυχώς, ένας φίλος από τη Θεσσαλονίκη την προηγουμένη μού είχε δώσει τα κλειδιά από ένα διαμέρισμα στον Λυκαβηττό, στη Νικηφόρου Ουρανού. Τουλάχιστον είχα κάπου να μείνω».
«Ο Νίκος Κουρής κι εγώ»
Δεν ήξερε τι ήταν αυτό που την ευχαριστούσε πια. Η κατάθλιψη ήταν η απειλή της και το θέατρο ήταν η καινούρια της διαδρομή στη χαρά. Είχε ήδη συμμετάσχει σε χορούς αρχαίας τραγωδίας και με μια ενστικτώδη ορμή κάνει τον πρώτο της ρόλο στο Εθνικό Θέατρο, στο Ρομπέρτο Tσούκο. Από εκεί και μετά οι θεατρόφιλοι αρχίζουν να ανακαλύπτουν τις δωρικές ερμηνείες της και οι σκηνοθέτες την αυτοαναφλεγόμενη εικόνα της που μπορεί να μεταλλαχτεί υποβλητικά, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των εκάστοτε συνθηκών. Ο Νίκος Κουρής έχει μπει ήδη στη ζωή της.
Ο προφανής συσχετισμός ότι εκείνος την έκανε να ανακαλύψει αλλιώς την καινούρια της αγάπη για το θέατρο δεν ισχύει. «Ο Νίκος τότε έκανε θέατρο με έναν μαρτυρικό τρόπο, όντας μπλεγμένος και με τον Λευτέρη (σ.σ. Βογιατζή). Είχαν μια πάρα πολύ δύσκολη σχέση μεταξύ τους. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν αληθινός ανταγωνισμός αυτό που υπήρχε ανάμεσά μας. Υπήρχε ο έρωτας και όλη αυτή η σχέση, οπότε ποτέ δεν συγκριθήκαμε “τι κάνει αυτός και τι κάνω εγώ”.
Ο τρόπος ο δικός μου έτσι κι αλλιώς είναι τόσο αδιανόητα διαφορετικός από του Νίκου. Εντάξει, δουλέψαμε μαζί στην Bella (σ.σ. τη βραβευμένη μικρού μήκους ταινία της Θέλγιας Πετράκη) και σε μια ό,τι να ‘ναι παράσταση κάποτε και περάσαμε πολύ δύσκολα. Δεν υπάρχει λόγος να συνεργαστούμε, ούτε και η επιθυμία μας. Τώρα τον βλέπω που σκηνοθετεί για πρώτη φορά (σ.σ. τη Μοναξιά της Δύσης του Μάρτιν ΜακΝτόνα στο Θέατρο Αθηνών) και είναι τόσο πολύ δημιουργικός μέσα σε αυτό. Είναι πολύ ωραίο να βλέπεις τον άνθρωπό σου από μακριά και να τον θαυμάζεις».
«Ο γιος μας ο Πέτρος»
«Η οικογενειακή ζωή του σπιτιού μας ομολογώ ότι είναι ευτυχισμένη. Και όχι συμβιβασμένη. Καθόλου όμως. Με τα χαλιά που τραβιούνται για να ξαναδείς πράγματα, με τον γιο μας ένα παιδί πολύ ανεξάρτητο και πολύ έξυπνο συναισθηματικά, που βοηθά και τους υπόλοιπους στην οικογένεια. Ο Πέτρος έχει συναισθηματικό ταλέντο. Είναι ένα πλάσμα με πολύ μεγάλο δώρο, από ψηλά. Ποτέ του δεν είχε κόμπιασμα για τίποτε.
Έχω την αίσθηση ότι θα τα καταφέρει όμορφα στη ζωή του. Μας έλεγε η δασκάλα στο Δημοτικό: “Καταλαβαίνει πότε δεν είμαι καλά και έρχεται και μου λέει: ‘Μην ανησυχείτε, όλα θα πάνε καλά’”. Και ήταν στην Δ’ Δημοτικού. Έχει ενσυναίσθηση. Κι εγώ έχω πάρα πολύ. Μου λέει ο Νίκος: ”Φαντάζεσαι κάτι για κάποιον και είναι το σωστό, τον εξυπηρετείς, τον βοηθάς”. Νιώθω ότι θα πρέπει να βοηθήσεις, ειδικά τους πιο νέους ανθρώπους, είναι σωστό να τους βοηθάμε να εμπνέονται και να ονειρεύονται».
Έτσι όπως μιλάει για τον γιο της, τα «παιδιά» της, τους μαθητές στην Ανώτερη Σχολή Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, τη ρωτάω συνειρμικά αν θα προτιμούσε να μην ήταν ο Πέτρος μοναχοπαίδι. «Ήθελα πάρα πολύ κι άλλο παιδάκι. Αλλά το έχασα, τρία χρόνια μετά τον Πέτρο, ανήμερα των γενεθλίων του. Ήταν κοριτσάκι, 5 μηνών στην κοιλιά μου και χρειάστηκε να το γεννήσω κάπως για να το πάρουν. Το ήθελα πάρα πολύ. Έκλαψα πολύ. Τρόμαξε κι ο Νίκος λίγο και δεν έγινε μετά».
428017121 1201963610766392 28665
428584380 425082533418511 160687
Νίκος Κουρής βιογραφικό Η προσωπική ζωή η ηλικία το ύψος η καταγωγή οι σπουδές και τα κιλά
Χαλκίδα! Ποιος είναι ο 75χρονος που έχασε το σπίτι σε πλειστηριασμό και ΣΚΟΤΩΣΕ τον αγοραστή! Μετά αυτοκτόνησε. Τραγωδία μοναδική που εκφράζει τις συνθήκες που ζει η κοινωνία μας απόλυτα. Χάθηκε η ζωή ενός ανθρώπου που αποφάσισε ν’ αγοράσει σπίτι από πληστηριασμό, Χάθηκε και η ζωή του φονιά αφού προφανέστατα δεν άντεξε να…δώσει τα κλειδιά του σπιτιού του σε άλλον. Πήγε λοιπόν για να μην τον αφήσει να το χαρεί. Και κείνος;
Αφού δεν είχε πια τίποτα να χάσει κι ενώ ξέσπασε την οργή του στον άτυχο 52χρονο που συναντήθηκε μαζί του για να πάρει τα κλειδιά του σπιτιού. Του σπιτιού που μέχρι πρότεινος ανήκε σ΄έναν μεγάλο άνθρωπο ο οποίο είναι δυνατόιν να μην βρισκόταν σε απόγνωση αν δεν είχε που την κεφαλί κλείνει και την ευκαιρία να φτιάξει το σπίτι του από την αρχή;
Αυτό είναι το ζουμί που εμείς καταλάβαμε από την είδηση που διαβάσαμε πριν λίγο. Δεν θα μπορούσαμε να πούμε περισσότερα ακόμα κι αν γνωρίζαμε, αφού τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους…
Χαλκίδα! Ποιος είναι ο 75χρονος που έχασε το σπίτι σε πλειστηριασμό και ΣΚΟΤΩΣΕ τον αγοραστή! Μετά αυτοκτόνησε. Τραγωδία μοναδική που εκφράζει τις συνθήκες που ζει η κοινωνία μας απόλυτα. Χάθηκε η ζωή ενός ανθρώπου που αποφάσισε ν’ αγοράσει σπίτι από πληστηριασμό, Χάθηκε και η ζωή του φονιά αφού προφανέστατα δεν άντεξε να…δώσει τα κλειδιά του σπιτιού του σε άλλον. Πήγε λοιπόν για να μην τον αφήσει να το χαρεί. Και κείνος;
Αφού δεν είχε πια τίποτα να χάσει κι ενώ ξέσπασε την οργή του στον άτυχο 52χρονο που συναντήθηκε μαζί του για να πάρει τα κλειδιά του σπιτιού. Του σπιτιού που μέχρι πρότεινος ανήκε σ΄έναν μεγάλο άνθρωπο ο οποίο είναι δυνατόιν να μην βρισκόταν σε απόγνωση αν δεν είχε που την κεφαλί κλείνει και την ευκαιρία να φτιάξει το σπίτι του από την αρχή;
Αυτό είναι το ζουμί που εμείς καταλάβαμε από την είδηση που διαβάσαμε πριν λίγο. Δεν θα μπορούσαμε να πούμε περισσότερα ακόμα κι αν γνωρίζαμε, αφού τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους…
Άννα Βίσση Ηλικία βιογραφικό! Οι σχέσεις με Νταλάρα και Σαμαρά οι σχέσεις μετά από 1976. Για τους άνδρες που πέρασαν από τη ζωή της, ανάμεσα σε αυτούς και ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο τραγουδιστής Γιώργος Νταλάρας και ο μουσικός, αλλά και πατέρας της κόρης της, Νίκος Καρβέλας, μίλησε η δημοφιλής τραγουδίστρια Αννα Βίσση.
Οπως φαίνεται να λέει στο τρέιλερ της εκπομπής «Τετ α τετ» του Τάσου Τρύφωνος που θα προβληθεί την Παρασκευή το βράδυ από τη συχνότητα του ΡΙΚ 1, η Αννα Βίσση, αναφερόμενη στη σχέση της με τον νυν πρωθυπουργό είπε πως «ο Αντώνης ήταν ένα παιδί που ήρθε από την Αμερική, που μ’ άρεσε, τον ερωτεύτηκα».
Οσον αφορά τον Γιώργο Νταλάρα, η Αννα Βίσση εξήγησε πως η σχέση τους ξεκίνησε με το που ήρθε στην Ελλάδα από την Κύπρο σε ηλικία 17 ετών.
Μία ακόμα συνέντευξη που θα συζητηθεί πολύ έδωσε η Άννα Βίσση στον Τάσο Τρύφωνος, η οποία θα προβληθεί την Παρασκευή από το κυπριακό κανάλι ΡΙΚ 1.
Μόλις βγήκε στον αέρα το τρέιλερ της εκπομπής και από τη μικρή γεύση που πήραμε η Άννα τα λέει όλα, έξω από τα δόντια χωρίς φόβο και με πολύ πάθος.
Η τραγουδίστρια έρχεται… τετ α τετ με τις αναμνήσεις της από τους άνδρες της ζωής της και δεν διστάζει να μιλήσει γι’ αυτούς χωρίς να κρύψει το παραμικρό.
«Ο Αντώνης ήταν ένα παιδί που μόλις είχε έρθει από την Αμερική και μου άρεσε, τον ερωτεύτηκα», είπε για τον σημερινό πρωθυπουργό Α. Σαμαρά, με τον οποίο έζησε έναν έντονο έρωτα, τον οποίο θυμάται και χαμογελά.
Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και για τη σχέση της με τον Γιώργο Νταλάρα.
«Δεν νομίζω ότι ο Νταλάρας με ήξερε σαν άνθρωπο. Ήταν μια σχέση που ξεκίνησε όταν εγώ μόλις είχα έρθει στην Ελλάδα, ήμουν 17 χρονών και δεν έχω και τις καλύτερες αναμνήσεις από αυτόν», είπε.
Η συνέχεια επί της οθόνης και όπως φαίνεται θα έχει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.
Ληστεία σοκ για ζευγάρι στον Άλιμο! Μπούκαραν με όπλα, τους λήστεψαν πήραν και το καταγραφικό. Όχι που θα το άφηναν κιόλας. Ποιος περαστικός Ρομά ή Έλληνας ή άλλης εθνικότητας θ’ αφιέρωνε τυχαία τον χρόνο του σε ένα διαμέρισμα και στους κατοίκους του αν δεν είχε πληροφορίες οι οποίες θα του υπόσχονταν δήθεν, ότι δεν θα πάει χαμένος ο κόπος του; Απλή απορία ενός ζαλισμένου Αθηναίου. Άρα ποιος έμπαινε στο σπίτι ή ποιος είχε πρόσβαση έστω κια …απομακρυσμένη; Πειράζει που σκεφτόμαστε το αυτονόητο;
Η ζημιά πάντα γίνεται εκ των έσω. Με αφορμή την ομηρία ζευγαριού στον Άλιμο, θα πούμε πως το φαινόμενο είναι η σύγχρονη μάστιγα. Κατά την οποία γείτονες – δεν εννοούμε πως ισχύει για το συγκεκριμένο περιστατικό – παρακολουθούν αρρωστημένα τους οικογενειάρχες επί 24ώρου βάσεως αφού είναι “μέσα” στο σπίτι τους. Όταν συλλέξουν τα στοιχεία που θέλουν, ειδοποιούν σπείρες με τι οποίες φυσικά συνδέονται. Με την υπόσχεση πως “δεν θα χάσουν χρόνο” αφού τους δίνουν στο πιάτο το πως θα μπουν και θα αιχμαλωτίσουν την οικογένεια.
Φυσικά ο τρόπος που λειτούργησαν αυτοί οι εγκληματίες στο Άλιμο είναι ο αγαπημένος και αυτών των συμμοριών που καθοδηγουνται από τους γείτονες και εισβάλουν σε πυλωτές. Την στήνουν στα θύματα τους ώστε με την απειλή όπλων να τα υποχρεώσουν να τους ανοίξουν οι ίδιοι το σπίτι τους.
Παρατηρείται, ότι αυτοί οι γείτονες για να καλύπτονται και να αισθάνονται ασφάλεια, μαζεύουν στα γύρω τετράγωνα όταν αδειάζουν” με διάφορες μεθόδους, τους “δικούς τους”. Τους τοποθετούν ακόμα και σε δουλειές μέσω γνωριμιών τους. Οπότε τους χρωστάνε και χάρη.
Έτσι λειτουργεί ένα παρακράτος τα μέλη του οποίου γνωρίζονται και βγάζουν και “υποχρεώσεις” το ένα στο άλλο.
Διαβάστε τι έγινε χθες στον Άλιμο όπου ζευγάρι δέχθηκε ένοπλη επίθεση… όπως τα γράφει το cnn.gr
Ανθρωποκυνηγητό έχουν εξαπολύσει οι Αρχές για τον εντοπισμό τριών ενόπλων που εισέβαλαν στο σπίτι ενός ζευγαριού στον Άλιμο την Δευτέρα (7/9) και «ξάφρισαν» πολυτελή κοσμήματα και χρήματα.
Το περιστατικό συνέβη το βράδυ της Δευτέρας στο Λόφο Πάνι, όταν ξαφνικά μια ομάδα τριών ενόπλων, κρατώντας όπλο και με καλυμμένα τα πρόσωπά τους ακινητοποίησε το ζευγάρι.
Οι δράστες, υπό την απειλή όπλου, έψαξαν το σπίτι αποσπώντας ακριβά ρολόγια, χρυσά κοσμήματα και μετρητά, σύμφωνα με την ΕΡΤ. Οι ένοπλοι ζητούσαν από τους ιδιοκτήτες να τους αποκαλύψουν που έχουν το χρηματοκιβώτιό τους με τα θύματα της ληστείας να τους λένε ότι δεν διαθέτουν.
Στο μεταξύ, φεύγοντας οι δράστες αφαίρεσαν και το καταγραφικό σύστημα από τις κάμερες ασφαλείας καθώς και τα κινητά τηλέφωνα προκειμένου να έχουν τον απαραίτητο χρόνο για να διαφύγουν και να μην υπάρχουν στοιχεία από τη δράση τους.
Όταν τα κατάφεραν οι ένοικοι του σπιτιού ειδοποίησαν τις Αρχές που παρά τις αναζητήσεις δεν εντόπισαν κάτι.
Ληστεία σοκ για ζευγάρι στον Άλιμο! Μπούκαραν με όπλα, τους λήστεψαν πήραν και το καταγραφικό. Όχι που θα το άφηναν κιόλας. Ποιος περαστικός Ρομά ή Έλληνας ή άλλης εθνικότητας θ’ αφιέρωνε τυχαία τον χρόνο του σε ένα διαμέρισμα και στους κατοίκους του αν δεν είχε πληροφορίες οι οποίες θα του υπόσχονταν δήθεν, ότι δεν θα πάει χαμένος ο κόπος του; Απλή απορία ενός ζαλισμένου Αθηναίου. Άρα ποιος έμπαινε στο σπίτι ή ποιος είχε πρόσβαση έστω κια …απομακρυσμένη; Πειράζει που σκεφτόμαστε το αυτονόητο;
Η ζημιά πάντα γίνεται εκ των έσω. Με αφορμή την ομηρία ζευγαριού στον Άλιμο, θα πούμε πως το φαινόμενο είναι η σύγχρονη μάστιγα. Κατά την οποία γείτονες – δεν εννοούμε πως ισχύει για το συγκεκριμένο περιστατικό – παρακολουθούν αρρωστημένα τους οικογενειάρχες επί 24ώρου βάσεως αφού είναι “μέσα” στο σπίτι τους. Όταν συλλέξουν τα στοιχεία που θέλουν, ειδοποιούν σπείρες με τι οποίες φυσικά συνδέονται. Με την υπόσχεση πως “δεν θα χάσουν χρόνο” αφού τους δίνουν στο πιάτο το πως θα μπουν και θα αιχμαλωτίσουν την οικογένεια.
Φυσικά ο τρόπος που λειτούργησαν αυτοί οι εγκληματίες στο Άλιμο είναι ο αγαπημένος και αυτών των συμμοριών που καθοδηγουνται από τους γείτονες και εισβάλουν σε πυλωτές. Την στήνουν στα θύματα τους ώστε με την απειλή όπλων να τα υποχρεώσουν να τους ανοίξουν οι ίδιοι το σπίτι τους.
Παρατηρείται, ότι αυτοί οι γείτονες για να καλύπτονται και να αισθάνονται ασφάλεια, μαζεύουν στα γύρω τετράγωνα όταν αδειάζουν” με διάφορες μεθόδους, τους “δικούς τους”. Τους τοποθετούν ακόμα και σε δουλειές μέσω γνωριμιών τους. Οπότε τους χρωστάνε και χάρη.
Έτσι λειτουργεί ένα παρακράτος τα μέλη του οποίου γνωρίζονται και βγάζουν και “υποχρεώσεις” το ένα στο άλλο.
Διαβάστε τι έγινε χθες στον Άλιμο όπου ζευγάρι δέχθηκε ένοπλη επίθεση… όπως τα γράφει το cnn.gr
Ανθρωποκυνηγητό έχουν εξαπολύσει οι Αρχές για τον εντοπισμό τριών ενόπλων που εισέβαλαν στο σπίτι ενός ζευγαριού στον Άλιμο την Δευτέρα (7/9) και «ξάφρισαν» πολυτελή κοσμήματα και χρήματα.
Το περιστατικό συνέβη το βράδυ της Δευτέρας στο Λόφο Πάνι, όταν ξαφνικά μια ομάδα τριών ενόπλων, κρατώντας όπλο και με καλυμμένα τα πρόσωπά τους ακινητοποίησε το ζευγάρι.
Οι δράστες, υπό την απειλή όπλου, έψαξαν το σπίτι αποσπώντας ακριβά ρολόγια, χρυσά κοσμήματα και μετρητά, σύμφωνα με την ΕΡΤ. Οι ένοπλοι ζητούσαν από τους ιδιοκτήτες να τους αποκαλύψουν που έχουν το χρηματοκιβώτιό τους με τα θύματα της ληστείας να τους λένε ότι δεν διαθέτουν.
Στο μεταξύ, φεύγοντας οι δράστες αφαίρεσαν και το καταγραφικό σύστημα από τις κάμερες ασφαλείας καθώς και τα κινητά τηλέφωνα προκειμένου να έχουν τον απαραίτητο χρόνο για να διαφύγουν και να μην υπάρχουν στοιχεία από τη δράση τους.
Όταν τα κατάφεραν οι ένοικοι του σπιτιού ειδοποίησαν τις Αρχές που παρά τις αναζητήσεις δεν εντόπισαν κάτι.
Εταιρίες δολοφόνων στοχεύουν θύματα και αρπάζουν τ’ ακίνητα τους! Αυτή η τραγική ιστορία που αποκαλύφθηκε το 1987 είχε συγκλονίσει επειδή ήταν η πρώτη τέτοιας έκτασης που είδε το φως της δημοσιότητας. Δικηγόρος ο επικεφαλής της και φυσικά υπεράνω υποψίας, είχε ανακατευτεί και με τα κοινά. Δηλαδή δηλώνεις πρόεδρος κοινότητας ή δήμου και είσαι ο…άγιος.
Φυσικά δεν ξεκίνησε τότε, ούτε σταμάτησε αυτό το ανελέητο έγκλημα. Πάντα “καλοί” άνθρωποι τρομερά “ευγενικοί”, προσέγγιζαν τα θύματα τους, αποκτούσαν την εμπιστοσύνη τους και μάθαιναν πως θ’ αρπάξουν ακόμα και τη ζωή τους.
Αυτή η ιστορία, της εταιρίας δολοφόνων που πιάστηκε το 1987, εξελισσόταν με θύματα της στα νότια προάστια κυρίως. Πόσοι άνθρωποι πέθαναν από τότε και άφησαν τις περιούσιες τους σε…λάθος κόσμο; Πόσοι συμβολαιογράφοι, μάρτυρες και δικηγόροι ήταν άραγε παρόντες σε συμβόλαια, χωρίς τον ιδιοκτήτη;
Αυτή η υπόθεση από την στιγμή που ήταν τόσο…εύκολη για τέτοιους ανθρώπους, δεν μπορεί να ήταν η μοναδική.
Μην πάρετε στην πλάκα την αναφορά στο παρελθον γιατί, ναι, μας δείχνει το παρόν και το μέλλον ή μας προφυλλάσει κιόλας.
Μέσα στα βάθη των αιώνων, άνθρωποι χαλάνε την ειρήνη τους για να διακινδυνέψουν την ζωή τους όχι γιαν να υπερασπιτούν τα σπίτια τους αλλά για να πα΄ρουν τα σπίτια άλλων. Φυσικά στόχος τους είναι να ωθήσουν δια της βίας τους ιδιοκτήτες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους με σκοπό – μέλη της ίδιας σπείρας να τ’ αποχτήσουν με απόλυτα μαφιόζικες μεθόδους.
Με λίγα λόγια δεν είναι μόνο άρρωστο μένος, είναι η απληστία και η …ανάγκη ν’ αποκαταστήσουν και τα παιδιά τους με ένα σπίτι παραπάνω, το οποίο φυσικά δεν κόπιασαν ν’ αποκτήσουν.
Τα κίνητρα είναι ξεκάθαρα αν κοιτάξεις. Πόσα παιδιά είναι σ΄ένα σπίτι, αν εργάζονται και που οι γονείς, τι έσοδα έχουν. Πως τα βγάζουν πέρα ως άνεργοι; Πως απέχτησαν το σπίτι που ήδη μένουν;
Εταιρίες δολοφόνων στοχεύουν θύματα και αρπάζουν τ’ ακίνητα τους! Αυτή η τραγική ιστορία που αποκαλύφθηκε το 1987 είχε συγκλονίσει επειδή ήταν η πρώτη τέτοιας έκτασης που είδε το φως της δημοσιότητας. Δικηγόρος ο επικεφαλής της και φυσικά υπεράνω υποψίας, είχε ανακατευτεί και με τα κοινά. Δηλαδή δηλώνεις πρόεδρος κοινότητας ή δήμου και είσαι ο…άγιος.
Φυσικά δεν ξεκίνησε τότε, ούτε σταμάτησε αυτό το ανελέητο έγκλημα. Πάντα “καλοί” άνθρωποι τρομερά “ευγενικοί”, προσέγγιζαν τα θύματα τους, αποκτούσαν την εμπιστοσύνη τους και μάθαιναν πως θ’ αρπάξουν ακόμα και τη ζωή τους.
Αυτή η ιστορία, της εταιρίας δολοφόνων που πιάστηκε το 1987, εξελισσόταν με θύματα της στα νότια προάστια κυρίως. Πόσοι άνθρωποι πέθαναν από τότε και άφησαν τις περιούσιες τους σε…λάθος κόσμο; Πόσοι συμβολαιογράφοι, μάρτυρες και δικηγόροι ήταν άραγε παρόντες σε συμβόλαια, χωρίς τον ιδιοκτήτη;
Αυτή η υπόθεση από την στιγμή που ήταν τόσο…εύκολη για τέτοιους ανθρώπους, δεν μπορεί να ήταν η μοναδική.
Μην πάρετε στην πλάκα την αναφορά στο παρελθον γιατί, ναι, μας δείχνει το παρόν και το μέλλον ή μας προφυλλάσει κιόλας.
Μέσα στα βάθη των αιώνων, άνθρωποι χαλάνε την ειρήνη τους για να διακινδυνέψουν την ζωή τους όχι γιαν να υπερασπιτούν τα σπίτια τους αλλά για να πα΄ρουν τα σπίτια άλλων. Φυσικά στόχος τους είναι να ωθήσουν δια της βίας τους ιδιοκτήτες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους με σκοπό – μέλη της ίδιας σπείρας να τ’ αποχτήσουν με απόλυτα μαφιόζικες μεθόδους.
Με λίγα λόγια δεν είναι μόνο άρρωστο μένος, είναι η απληστία και η …ανάγκη ν’ αποκαταστήσουν και τα παιδιά τους με ένα σπίτι παραπάνω, το οποίο φυσικά δεν κόπιασαν ν’ αποκτήσουν.
Τα κίνητρα είναι ξεκάθαρα αν κοιτάξεις. Πόσα παιδιά είναι σ΄ένα σπίτι, αν εργάζονται και που οι γονείς, τι έσοδα έχουν. Πως τα βγάζουν πέρα ως άνεργοι; Πως απέχτησαν το σπίτι που ήδη μένουν;
Γείτονες – εγκληματίες στα νότια προάστια! Παρακολουθούν οικογενειάρχες και καλούν σπείρες να τους επιτεθούν. Η ζημιά πάντα γίνεται εκ των έσω. Ποιος περαστικός Ρομά ή Έλληνας ή άλλης εθνικότητας θ’ αφιέρωνε τυχαία τον χρόνο του σε ένα διαμέρισμα και στους κατοίκους του αν δεν είχε πληροφορίες οι οποίες θα του υπόσχονταν δήθεν, ότι δεν θα πάει χαμένος ο κόπος του;
Με αφορμή την ομηρία ζευγαριού στον Άλιμο, θα πούμε πως το φαινόμενο είναι η σύγχρονη μάστιγα. Κατά την οποία γείτονες – δεν εννοούμε πως ισχύει για το συγκεκριμένο περιστατικό – παρακολουθούν αρρωστημένα τους οικογενειάρχες επί 24ώρου βάσεως αφού είναι “μέσα” στο σπίτι τους. Όταν πιστεύουν πως έχουν συλλέξει τα στοιχεία που θέλουν, ειδοποιούν σπείρες με τι οποίες φυσικά συνδέονται. Με την υπόσχεση πως “δεν θα χάσουν χρόνο” αφού τους δίνουν στο πιάτο το πως θα μπουν και θα αιχμαλωτίσουν την οικογένεια.
Φυσικά ο τρόπος που λειτούργησαν αυτοί οι εγκληματίες στο Άλιμο είναι ο αγαπημένος και αυτών των συμμοριών που καθοδηγουνται από τους γείτονες και εισβάλουν σε πυλωτές. Την στήνουν στα θύματα τους ώστε με την απειλή όπλων να τα υποχρεώσουν να τους ανοίξουν οι ίδιοι το σπίτι τους.
Παρατηρείται, ότι αυτοί οι γείτονες για να καλύπτονται και να αισθάνονται ασφάλεια, αλλά κυρίως για να συνεργάζονται πιο αποδοτικά, μαζεύουν στα γύρω τετράγωνα όταν αδειάζουν” με διάφορες μεθόδους, τους “δικούς τους”. Τους τοποθετούν ακόμα και σε δουλειές μέσω γνωριμιών τους. Οπότε τους χρωστάνε και χάρη.
Έτσι λειτουργεί ένα παρακράτος χρόνια τώρα, τα μέλη του οποίου φυσικά και γνωρίζονται και βγάζουν και “υποχρεώσεις” το ένα στο άλλο.
