Νότια προάστια – Σπίτια ερειπωμένα – μαραζωμένα! Τι να τους συνέβει άραγε;;; Περιουσίες ολόκληρες…Τέτοια αρχοντιά δεν χρειάζεται έρευνα για να σκεφτείς πως κανείς δεν θα την άφηνε να μαραζώσει. Ακόμα και να είχε χίλια σπίτια να μείνει θα την άφηνε σε κάποιον να την περιποιήται. Να μένει και να την φροντίζει. Θα κανε κάποιον ευτυχισμένο ακόαμ κι αν ήταν απογοητευμένος από τους αθρώπους.
Δεν είνια η εμπορική αξία μόνο ενός σπιτιού. Αυτό αφορά εκείνους που δεν το χουν ζήσει. Τους άλλους ίσως το οικονομικό να έιναι το μόνο που δεν τους αφορά. Οι μνήμες που δεν αγοράζονται. Τα γέλια στον ευρύχωρο γωνιακό κήπο. Η ματιά από τα αρχοντικά τότε, σε αποσύνθεση τώρα παράθυρα. Η εικόνα του Αττικού ουρανού. Με τι συννεφιές και τις λιακάδες.
Η αίσθηση της “φωλιάς”. Μιας…φωλιάς κοντά στον πλήθος, αλλά και τόσο αποστειρωμένη απ’ όποιο φορτίο μπορέι να σου φέρει.
Αυτό το..μνημείο, είναι πηγή συναισθημάτων και αποριών! Τι να του συνέβει άραγε και έμεινε χωρίς συντροφιά;