Έρρικα Μπίγιου βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Η Ερρίκα Μπίγιου γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1985.
Είναι 36 ετών.
Στο ζώδιο είναι Ιχθύς.

Οι αποψινοί καλεσμένοι του Αρναούτογλου στο The 2night Show
Σπούδασε στο τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων στο ΤΕΙ Αθηνών.Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης το 2007.

Η Έρρικα Μπίγιου για τη συνεργασία της με τον Δημήτρη Λιγνάδη

Στο θέατρο έχει συμμετάσχει στις παραστάσεις: «Ηλέκτρα», «Έγκλημα στο Orient Exrpess», «Μικρά Διονύσια» και σε άλλες.

Ανέκαθεν ενδιαφερόταν και δραστηριοποιήθηκε στις τέχνες και όχι μόνο στις τυπικές σπουδές. Κατά τη διάρκεια της σχολικής και λυκειακής ζωής, έγραψε τον ποιητή, εξασκήθηκε στη μουσική και τον χορό με την καρδιά της.

Έρρικα Μπίγιου βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

Με όλα αυτά τα ταλέντα, επέλεξε την υποκριτική ως πάθος της και άρχισε να ακολουθεί μια καριέρα στην υποκριτική.

Όνομα Έρρικα Μπίγιου
Ηλικία 36
Γυναικείο φύλο
Ύψος 5 πόδια 6 ίντσες

Στον κινηματογράφο συμμετείχε στην ταινία Kala azar (2020). Στην τηλεόραση συμμετείχε στη σειρά The Durrells (2016).Όπως δήλωσε η ίδια στην εκπομπή Φωλιά των Κου Κου πριν λίγες ημέρες, της αρέσει πολύ ο κινηματογράφος, ενώ έχει παρακολουθήσει και μαθήματα υποκριτικής στο Λονδίνο.

«Έγκλημα στο Orient Express»: Για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Δανδουλάκη

Κάπου ανάμεσα στα ταξίδια της μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου, την βρήκαν και οι παραγωγοί της βρετανικής σειράς The Durrells (στην οποία έχουν παίξει και οι Αλέξης Γεωργούλης, Γιώργος Καραμίχος και Έλλη Τρίγκου) και την έκλεισαν για πέντε επεισόδια το 2017.

Έχει κάνει από μικρή κλασσικό μπαλέτο, με συμμετοχή μάλιστα σε αρκετές χορευτικές παραστάσεις, ενώ ιδανικά θα ήθελε ιδανικά οι επόμενες δουλειές της να είναι στην Ευρώπη, και γιατί όχι και στην Αμερική.

Έρωτας με Διαφορά
Φέτος, η πρωταγωνίστρια της σειράς Έρωτας με Διαφορά συστήθηκε με τον καλύτερο τρόπο στο ευρύ ελληνικό κοινό.

Ο ρόλος της, ως «κακιά αδερφή» της Φαίης Ξυλά στη σειρά, είναι ιδιαίτερος και ίσως έχει τη μεγαλύτερη εξέλιξη, όσο προχωράει η πλοκή του σεναρίου. Παράλληλα, η πανέμορφη κοκκινομάλλα ηθοποιός στα δύο τελευταία επεισόδια μάς έχει χαρίσει μερικά σέξι πλάνα, κάνοντας αρκετά ανδρικά βλέμματα να στραφούν προς το μέρος της.

H Έρρικα Μπίγιου είναι η νέα μούσα του Βασίλη Μπισμπίκη

Πώς είναι η εμπειρία να δουλεύεις με την ομάδα του Βασίλη Μπισμπίκη;

Έρρικα Μπίγιου: Είναι η πρώτη μου σεζόν στο «Ανθρωποι και Ποντίκια» και στο «Cartel». Λειτουργούμε ως κολεκτίβα. Είναι αυτό που πρεσβεύει ο Βασίλης Μπισμπίκης. Τελείωσα το Θέατρο Τέχνης, πράγμα που σημαίνει ότι πολλοί από μας που σπουδάζαμε στη σχολή, κάναμε ταμείο, φροντιστήρια, δουλεύαμε για το θέατρο και παίζαμε σε παραστάσεις. Υπήρχε η αίσθηση και η λειτουργία της ομάδας.

G.: Αυτό είναι προίκα για τον ηθοποιό; Να συνδέεται τόσο πολύ και από διαφορετικούς ρόλους με το θέατρο;
Ε.Μ.: Φυσικά. Γιατί διευρύνεται ο τρόπος που βλέπεις το θέατρο.

G.: Αυτό βοηθά ίσως και να απομυθοποιήσεις τη λάμψη που συχνά ακολουθεί το επάγγελμα του ηθοποιού;
Ε.Μ.: Η λάμψη συνήθως προέρχεται έξω από το θέατρο. Το θέατρο κρατά ακόμα τη μυσταγωγία του. Εχει τη φωτεινή πλευρά του, έχει όμως και κάτι κλειστό. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός, μια ιεροτελεστία στην οποία συμμετέχει και το κοινό. Στο θέατρο όλα συμβαίνουν μπροστά σου, ζεις την εμπειρία.

https://www.youtube.com/watch?v=HPuLvDe5qOY

G.: Αναρωτιέμαι πώς είναι να βρίσκεσαι σε μια ήδη δομημένη αλλά και λαοπρόβλητη ομάδα.
Ε.Μ.: Για μένα είναι μια μοναδική εμπειρία. Από τη μία καλούμαι να ενταχθώ σε μια ομάδα, χωρίς να έχω συνδεθεί από την αρχή μαζί τους. Είναι μια πρόκληση. Από την άλλη έγινε τόσο ομαλά, οι συνάδελφοι με αγκάλιασαν και τους αγκάλιασα. Ηταν σαν να ήθελα να συμβεί. Προέκυψε πολύ ωραία. Δεν βλέπω κάποια δυσκολία. Βλέπω δημιουργία και συνύπαρξη. Εδώ που τα λέμε, δεν υπάρχει και κάποια εύκολη δουλειά. Το θέμα είναι να δίνεσαι σε αυτό που κάνεις, με τις ευκολίες και τις δυσκολίες που έχει καθετί.

G.: Ο Μπισμπίκης σε βρήκε ή τον βρήκες;
Ε.Μ.: Είχαμε συνεργαστεί στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα. Δέσαμε πολύ και αγαπηθήκαμε. Στη Θεσσαλονίκη ζήσαμε πολύ μαζί και μοιραστήκαμε ωραία την εμπειρία. Ερχόμενοι στην Αθήνα λέγαμε πάντα πως θέλαμε να ξαναδουλέψουμε, αλλά δεν είχαμε συγχρονιστεί. Τώρα έκανε έναν ωραίο κύκλο η φιλία μας και ήρθε και έδεσε η συνεργασία.

G.: Μετά από όσα έχουν αποκαλυφθεί για το ελληνικό θέατρο, τα πράγματα είναι καλύτερα ή θα έλεγες πως οι ηθοποιοί είστε σε αμηχανία;

Ε.Μ.: Νομίζω ότι η αμηχανία καθαρίζει και μετατρέπεται σε δύναμη. Ηταν σίγουρα σοκ οι αποκαλύψεις που έγιναν. Υπήρχε μια παράδοση, μια τάση ότι οφείλει κάποιος να αντέξει σκληρές συμπεριφορές στο θέατρο, για να σκληραγωγηθεί. Ομως όταν αυτό ξεπερνά ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο, έχουμε ξεκάθαρα να κάνουμε με ψυχική και σωματική κακοποίηση. Είναι και σοκαριστικό και απαράδεκτο. Καλώς έγιναν οι αποκαλύψεις και πολύ γενναία το αντιμετώπισαν και το διαχειρίστηκαν τα θύματα. Νομίζω ότι όλο αυτό τελικά μας ένωσε, υπενθύμισε την ανάγκη να αγκαλιαστούμε οι ηθοποιοί και να προφυλάξουμε την τέχνη μας, αυτό που αγαπάμε.

G.: Ηθοποιός γιατί; Ηταν παιδικό όνειρο;
Ε.Μ.: Εκανα πολλά χρόνια χορό. Από παιδί. Κλασικό, σύγχρονο, φλαμένκο, τζαζ. Μεγαλώνοντας, κάπου στην εφηβεία μου ήθελα να εξερευνήσω λίγο περισσότερο την τέχνη. Τις παραστάσεις που παρακολουθούσα στη Λυρική και στο θέατρο. Ηθελα να το δοκιμάσω. Κάπως έτσι ήρθε. Ηταν μια προσωπική αναζήτηση. Κάπου εκεί άρχισα να νιώθω το θέατρο κάτι πολύ δικό μου.

G.: Θυμάσαι κάποια παράσταση που λειτούργησε ως ερέθισμα;
Ε.Μ.: Ηταν μια μαγική στιγμή στην παράσταση «Οι φάλαινες του Αυγούστου» στο Εθνικό Θέατρο. Υπήρχε κάτι μεταφυσικό, ένιωσα σαν να σταματάει ο χρόνος και έζησα το τι συνέβαινε πάνω στη σκηνή, όπου έβλεπες τις ηλικίες να μπαίνουν η μία μέσα στην άλλη. Ενιωσα να σταματάει ο χρόνος κι αυτό νομίζω με σημάδεψε.

G.: Το έχεις απομυθοποιήσει το θέατρο τώρα που το ζεις από μέσα;
Ε.Μ.: Νομίζω ότι το έχω αγαπήσει ακόμα περισσότερο. Νεότερος λειτουργείς με το ένστικτο και δεν ξέρεις τι είναι αυτό που σε κινητοποιεί να βρεθείς στη σκηνή. Μπορεί να μαγευτείς βλέποντας μια παράσταση, χωρίς να γνωρίζεις τι εργασία κρύβεται από πίσω. Οσο μεγαλώνεις αποκτάς μια άλλη συνειδητότητα. Ακόμα κι από λάθος κίνητρο να ξεκινήσεις στο θέατρο, το θεωρώ θαυμάσιο αυτό να μετουσιωθεί σε κάτι ουσιαστικό, να αλλάξει τον τρόπο σκέψης και τη ζωή σου. Να βλέπεις από το τίποτα να δημιουργείται ένας ολόκληρος κόσμος.

G.: Τη δημοσιότητα την απολαμβάνεις;
Ε.Μ.: Πολλές φορές νιώθω αμήχανα. Και τώρα που μιλάμε νιώθω αμήχανη. Αλλά νιώθω και μεγαλύτερη ευθύνη προς το κοινό. Σαν να μεγαλώνει η ευθύνη με την προβολή, γιατί γίνεσαι η φωνή κάποιων καταστάσεων, κάποιων συναισθημάτων, κάποιων ανθρώπων. Σίγουρα υπάρχει και η όμορφη πλευρά, εκείνη της αποδοχής. Είναι ωραίο πράγμα να σε αποδέχονται. Χωρίς να σημαίνει ότι αν δεν σε αποδέχονται, κάτι έχεις κάνει λάθος. Νομίζω πάντως ότι από τη στιγμή που γεννιόμαστε όλοι ψάχνουμε αποδοχή και αγάπη. Για να γίνει το ταξίδι μας όμορφο και δημιουργικό.

Φόρεμα και ζώνη, LianaCamba. Γάντια, Dimitris Strepkos Celebrity Skin.

G.: Σου έχει λείψει η αποδοχή στη ζωή και τη βρήκες στο θέατρο;
Ε.Μ.: Ημουν ιδιαίτερη. Βέβαια αυτό ακούγεται περίεργα. Ημουν αρκετά εσωστρεφής μικρότερη. Κι επειδή ανοιγόμουν πολύ στον χορό, η σύνδεση με τους συμμαθητές στο σχολείο ήταν δύσκολη. Υπήρχε ένα βάσανο. Βίωνα τη μοναχικότητα, όμως όσο μεγάλωνα έπαιρνα τα ηνία του εαυτού μου. Πάντως στο σχολείο δεν μου άρεσε να πηγαίνω. Προτιμούσα να είμαι έξω και να μαθαίνω τα πράγματα με έναν άλλο τρόπο. Πάντως, και στον χορό και στο θέατρο αυτό το χαρακτηριστικό μου δεν ήταν κάτι που έπρεπε να διορθώσω. Μπορούσα να είμαι ο εαυτός μου. Ο καθένας καλείται να φέρει την ιδιαιτερότητά του και τον κόσμο του στο θέατρο.

G.: Η ζωή σου πώς είναι; Πώς σου αρέσει να περνάς τις μέρες σου;
Ε.Μ.: Προσπαθώ να έχω αρκετά αυστηρό πρόγραμμα, για να κάνω όλα όσα θέλω. Να διαβάζω, να κάνω χορό, να γυμνάζομαι, να πάω μια βόλτα στο βουνό, να αντεπεξέλθω στην παράσταση. Δεν μου αρέσει να ξυπνάω νωρίς, αλλά το επιβάλλω στον εαυτό μου. Αντιθέτως, μου αρέσει να κοιμάμαι αργά. Ενώ μπορεί να νυστάξω νωρίς, νιώθω ότι στο τέλος της μέρας δεν έχω κάνει όλα όσα ήθελα. Οπότε ακούω μουσική, πηγαίνω μια βόλτα, διαβάζω, διαλογίζομαι μέχρι τις 2-3 το πρωί. Αλλωστε μετά την παράσταση πάντα υπάρχει υπερένταση. Προσπαθώ πάντως να έχω πρόγραμμα.

G.: Εχεις κάποια μικρή καθημερινή ιεροτελεστία;
Ε.Μ.: Τον διαλογισμό και τη γυμναστική.

G.: Ποιο είναι το κρυφό ταλέντο σου;
Ε.Μ.: Είμαι καλή στο να αγαπάω. Αλλά μην το γράψεις αυτό.