Category: News

Βίντεο! Γλυφάδα αδέσποτα! Οι “θεραπευτές” μας! Μια αλήθεια που πρέπει να δοκιμάσετε! Οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου!!! Μακράν!!! ‘Ερχονται τόσο διακριτικά. Με τόση ευγένεια αληθινή. Με σεβασμό. Με διάθεση για αγκαλιές και χάδια μόνο. Η ζωή τους όλη ομορφαίνει τη δική μας. Λες και γιατρεύει από τις ασθένειες κάθε μορφής. Αρκεί να μας φωτίζει και να τις κοιτάμε. Να μην περνάνε απαρατήρητες. Δεν σας το λέει κάποιος που από μικρός είχε κατοικίδια. Το λέει κάποιος που το άκουγε από λίγους και όχι από κείνους που δίδασκαν το απίστευτο “ο σκύλος πρέπει να ξέρει πως είναι σκύλος”.

Γλυφάδα αδέσποτα σήμερα! Όταν είστε φίλοι πια!…Μιλάτε με χωρίς λέξεις!

Όχι δεν ακούμε αυτούς τους τύπους. Το λέει κάποιος που άκουγε αραιά και που, πως αυτά τα πλάσματα μόνο ηρεμία προσφέρουν και για κάποιον λόγο που δεν θ’ αναλύσω, το πίστευα χωρίς να το έχω βιώσει. Ώσπου είχα την χαρά.

Και μάλλον οποιοσδήποτε, οτιδήποτε σε κάνει να νοιώθεις καλά, είναι…εξαιρετικό για την ψυχολογία. Το ένα φέρνει το άλλο…δεν ξέρω κατά πόσο συμφωνείτε.

Όταν τα συναντάς, σαν να σου παίρνουν κάθε τι γκρίζο. Μαύρο και λυπηρό. Σαν να σε λούζουν με γαλήνη. Σαν να σου ρίχνουν παλμούς. Δεν είμαστε σε θέση να δίνουμε καμία συμβουλή. Μόνο να λέμε κάτι που έχουμε ζήσει. Κοιτώντας αυτές τις ψυχές έχεις κάνει ένα από τα καλύτερα δώρα στον εαυτό σου.

Αθηναική Ριβιέρα! Γιατί να…ΜΑΤΩΝΕΙΣ με τ’ ακτοπλοικά, όταν έχεις τέτοια μέρη στην Αττική; Αλήθεια, ο…εκβιασμός, η απάνθρωπη στάση των εταιρειών που ζητούν έναν βασικό μισθό για να μετακινηθεί μια οικογένεια με αυτοκίνητο δεν στερείται λογικής; Περισσεύει το θράσος και η απληστία. Φυσικά και λατρεύουμε την χώρα μας και ατα νησιά μας. Σκέφτεται κανείς, νοιάζεται πόσο…απλησίαστα τα καθιστούν; Κοιτώντας όχι μόνο το συμφέρον σου, αλλά την πραγματικότητα. Δες το βίντεο για παράδειγμα από ελεύθερη παραλία στη Γλυφάδα. Τόσο κοντά σου. Πας και με τραμ. Πας και με λεωφορείο αν δεν φτάνει η βενζίνη. Πες μου τι έχει να ζηλέψει απ ό ποιαδήποτε παρταλάι στην ελλάδα που τόσα χρόνια πληρώνεις με το…αίμα σου;

Αθηναική Ριβιέρα! Γιατί να…ΜΑΤΩΝΕΙΣ με τ’ ακτοπλοικά, όταν έχεις τέτοια μέρη στην Αττική; Αλήθεια, ο…εκβιασμός, η απάνθρωπη στάση των εταιρειών που ζητούν έναν βασικό μισθό για να μετακινηθεί μια οικογένεια με αυτοκίνητο δεν στερείται λογικής; Περισσεύει το θράσος και η απληστία. Φυσικά και λατρεύουμε την χώρα μας και ατα νησιά μας. Σκέφτεται κανείς, νοιάζεται πόσο…απλησίαστα τα καθιστούν; Κοιτώντας όχι μόνο το συμφέρον σου, αλλά την πραγματικότητα. Δες το βίντεο για παράδειγμα από ελεύθερη παραλία στη Γλυφάδα. Τόσο κοντά σου. Πας και με τραμ. Πας και με λεωφορείο αν δεν φτάνει η βενζίνη. Πες μου τι έχει να ζηλέψει απ ό ποιαδήποτε παρταλάι στην ελλάδα που τόσα χρόνια πληρώνεις με το…αίμα σου;

Μαρία Κοζάκου! Διευθύντρια; Τέλεια και για το πάνελ της Καινούργιου μετά το σχόλιο κατά του Λιάγκα Μάλιστα αυτό το σχόλιο ήταν το πιο…ζημιάρικο. Επειδή όλοι παρακολουθούσαν εκείνη την στιγμή Eurovision. Ενώ πόσοι θα κάθονταν ν’ ακούσουν “ξεκατίνιασμα ” για τον Λιάγκα; Πάντα, είναι θέμα χρόνου. Στην περίπτωση της Μαρίας Κοζάκου χρειάστηκαν μόνο μερικές περιγραφές βραδιών Eurovision. Τίποτα άλλο. Δεν πρόλαβε να νοιώσει μια αποδοχή από τους συνεδέλφους λόγω της θέσης που ανέλαβε υποθέτουμε.

Δεν είχε την καθαρή ματιά ή δεν την ενδιέφερε; Φυσικά και πρέπει και μπορεί ένας επαγγελματίας να έχει την άνεση, να λέει την άποψη του και φυσικά, αυτό νομίζουμε πως…επιβάλλεται κιόλας στην κρατική τηλεόραση. Αλλιώς, ας προσλάμβαναν AI.

Κανείς δεν έχει ν’ αγχώνεται και να εργάζεται με τρόμο μετρώντας τα λόγια του. Το αντίθετο. Το πρόβλημα το έχουν όμως όσοι έχουν στάση και άποψη διαφορετική από εκείνη που μας…τάζουν με το μειλίχιο ύφος τους. Κανείς άμεσος άνθρωπος δεν έχει να φοβάται πως θα μπλέξει αν πει την άποψη του. Και δεν πρόκειται να μπλέξει κάποιος ειλικρινής.

Θωερία, θεωρία αλλά…

Όλες και όλοι μπορούν να μιλήσουν με μπάσα φωνή, προσεκτικά γαι να δείχνουν άξιοι, σοβαροί με ορθή κρίση! Όταν το συμφέρον τους το καλεί και βλέπουν πως έχουν ελπίδες, έτσι έείναι. Ταπεινοί, μελιστάλαχτοι στην δουλειά τους.

Η απαίτηση όλων να κρίνουμε αλλά να φρικάρου αν τους κρίνουν.

Η απαίτηση όλων να σου επιβάλλουν πως ότι πουν για όποιον το πουν είναι αλήθεια και δίκαιο. ότι πουν για κείνους οι άλλοι είναι ψέματα και α΄δικο. Ενώ είναι τόσο μα τόσο απλα τα πράγματα: Όποιος θέλει δεν πια΄νει μικρόφωνο και μάλιστα της κρατικής τηλεόρασης.

Ξέρω πως λίγοι θα το διαβάσουν αυτό και οι περισσότεροι θα συμφωνήσουν αλλά δεν θα το αναπαράγουν. Ίσως αύριο βρεθούν κι αυτοί στην ΕΡΤ…οπότε…

Δούκισσα Νομικού διατροφή! Δες τι τρώει η ομορφότερη Ελληνίδα. Είναι ξεκάθαρο. Μαζι με αυτό το εκτυφλωτικό της χαμόγελο, βλέπουμε και τι κρατάει για κολατσό. 2 ταπεράκια στο ένα φαίνονται φράουλες και στο άλλο, μάλλον, πεπόνι. Η Δούκισσα Νομικού ξέρει και κραταέι την φόρμα της σε ζηλευτά επίπεδα. Και απ όσο βλέπουμε στην διάθεση της οι πεξεργασμένοι υδατάνθρακες δεν αποτελούν ούτε καν μικρούλη πειρασμό. Προσθέστε σε αυτήν την απίστευτα εντυπωσιακή εικόνα και το καθημερινό πρόγραμμα γυμναστικής της που έχει μεγάλη ποικιλία βέβαια…

Νίκος Γαλανός βιογραφικό! Το αληθινό όνομα του! Πως περιγράφει όλη του τη ζωή σε λίγες γραμμές! “Το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου το ευχαριστήθηκα”. Λόγια που ριγούν. Ριγούν γιατί “εισπνέεις” τον απολογισμό του τέλους. Που περιέχει και την ικανοποίηση του πόσα πέρασε κάποιος μέσα στο πλαίσιο που του επιτράπηκε αλλά και το άγχος να κάνει πατάει πόδι στο επερχόμενο τέλος. Σαν να θέλει να το πικάρει αυτό το τέλος. Μια απεγνωσμένη προσπάθεια να νοιώσει μια ικανοποίηση που στην ουσδία θα κάνει πιο…εύκολες τις σκέψεις του τέλους. Κρίμα που η κατάληξη του ανθ΄ρωπου είναι αυτή. Κρίμα να βλέπουμε τόσο λαμεπρά πλα΄σματα, τόσο ευγενικές ψυχές να περνούν από το στάδιο αυτό. Ο Νίκος Γαλανός ήταν ένας άνθρωπος που γέμιζε γαλήνη, ικανοποήση που είσαι…άνθρωπος αν τον συναναστρεφόσουν.

Τι είπε ο ίδιος σ΄ έναν σύντομο σε λόγια παολογισμό του:

Γεννήθηκα στις 20 Δεκεμβρίου 1945.
Το πραγματικό μου όνομα είναι
Νικόλαος Σουπιωνάς.
Οι γονείς μου
ήταν άνθρωποι της βιοπάλης.
Μεγάλωσα σε δύσκολα χρόνια,
με ελλείψεις, με στερήσεις,
με συνεχείς μετακινήσεις.
Αλλά ήταν και καιροί αθωότητας,
με ασφαλείς συνθήκες,
αναπτυγμένο
το αίσθημα της κοινότητας,
τίποτα δεν ήταν απρόσωπο.
Μερικές φορές τα πράγματα
μας βρίσκουν, δεν τα επιλέγουμε.
Οδηγούμαστε κάπου
χωρίς να οδηγούμε εμείς το άρμα’
αυτό μας πάει
προς κάποια κατεύθυνση.
Ετοιμαζόμουν να πάω στα καράβια,
όταν πέρασε από το μυαλό μου η ιδέα
να γραφτώ σε μια Σχολή Θεάτρου.
Πήγα στη Δραματική Σχολή
του Κωστή Μιχαηλίδη τυχαία,
σχεδόν ασυνείδητα.
Συμπτωματικά με είδε η Τζένη Καρέζη

• σπουδαστή ακόμη στη σχολή –
  και με έβγαλε στο Θέατρο, το 1967.
  Την επόμενη χρονιά, πάλι συμπτωματικά,
  ο Φιλοποίμην Φίνος και ο σκηνογράφος
  Μάρκος Ζέρβας,
  με πρότειναν στον Νίκο Φώσκολο
  κι εκείνος με έχρισε πρωταγωνιστή
  στην ταινία ”Λεωφόρος του Μίσους”.
  Φαίνεται πως κάτι υπάρχει και κινεί
  τα νήματα -ο αόρατος κοσμικός ιστός:
  Άλλος το λέει τύχη, άλλος μοίρα.
  Ο Γιούνγκ το ονόμασε συγχρονικότητα.
  Ποτέ δεν έγινα θεατής του εαυτού μου,
  ούτε δέσμιος της εικόνας μου. Ποτέ!
  Όταν πήγα να δω, με δυο φίλους,
  την πρώτη μου ταινία σε έναν
  κινηματογράφο της Πατησίων,
  ντρεπόμουν τόσο πολύ, που μπήκα στην
  αίθουσα μόλις έσβησαν τα φώτα κι έφυγα
  με το που έπεσαν οι τίτλοι τέλους.
  Κέρδισα την εμπιστοσύνη του Φίνου
  κι αποτέλεσα μαζί με τη Νόρα Βαλσάμη,
  το νεανικό δίδυμο που αγαπούσε.
  Ακολούθησαν ρόλοι σε ταινίες όπως:
  Πεθαίνω Κάθε Ξημέρωμα,
  Ορατότης Μηδέν, Πανικός,
  Ένα Αστείο Κορίτσι,
  Η Αλίκη Δοκτάτωρ,
  Η Ρένα είναι Οφσάιντ,
  Η Αμαρτία Της Ομορφιάς.
  Γνώρισα
  και τις δόξες εκείνης της περιόδου,
  και την πτώση που ακολούθησε
  στα μέσα της δεκαετίας του ’70.
• Ποιος ήταν ο Νίκος Γαλανός βιογραφικό, ηλικία, γάμοι…
• 
  Όταν τελείωσε η ”χρυσή” εποχή
  του Κινηματογράφου, αφοσιώθηκα
  στο Θέατρο και την Τηλεόραση.
  Αν δεν είχα αυτή τη δειλία, αν πίστευα
  περισσότερο στον εαυτό μου,
  θα μπορούσα να είχα κάνει
  πιο ουσιαστικά πράγματα στο Θέατρο,
  γιατί το Θέατρο είναι η βάση.
  Απ’ την άλλη, ξέρω ότι
  δεν αφοσιώθηκα στο Θέατρο 100%.
  Είχα πάντα μια πτυχή να περνάω καλά,
  να ζω τη ζωή μου.
  Φίλους έκανα από τη δουλειά, αλλά τώρα,
  όσο περνούν τα χρόνια, ζω πιο μοναχικά.
  Τώρα, στα μεγάλα μου,
  που κάνω την αυτοκριτική μου,
  λέω ότι ήμουν ένας ήσυχος άνθρωπος,
  χωρίς κακίες, ζήλειες, αντιπαλότητες.
  Είμαι γεμάτος,
  σχεδόν πλήρης βιωμάτων κι εμπειριών.
  Το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου
  το ευχαριστήθηκα.
  Νίκος Γαλανός