Αθήνα σπίτια! Βουλγάρα ζει σε αυτό 100 χρόνια. Το βεβαιώνουν μάρτυρες 200 ετών! Αθήνα σπίτια…Χωρίς κεραμίδι στο κεφάλι σου! Μέχρι και..φυτά εσωτερικού και εξωτερικού χώρου διαθέτει. Χωρίς σκεπή μπορείς ακόμα να το ζηλεύεις. Για να είναι όμως σε αυτή την κατάσταση ετοιμοροπο, τι άλλο εκτός από “μπλεγμένο” στα κληρονομικά είναι;
Βέβαια δεν το βρήκε καμία σπείρα σαν αυτές που εντοπίζουν κληρονόμους κια τους…πεθαίνουν και μετά με πλαστές υπογραφές, μάρτυρες το κάνουν και δικό τους ή απλά δηλώνουν πως σε αυτό ζούσαν τα τελυταία 200 χρόνια, οπότε τους ανήκξει και ζητάνε την κυριόηττα του. Ίδιας ηλικίας θα έπρεπε να είναι και οι μάρτυρες αλλά μην ζητάμε και τυατόηττα τώρα. Θα του προσβάλουμε!
Νότια Γλυφάδα! Δείτε στην ακριβότερη περιοχή πως κλείνουν πεζοδρόμιο και δεν μπορείς να περάσεις. Δεν μας αρέσουν καθόλου αυτά τα βίντεο, ούτε αυτές οι φωτογραφίες. Μακα΄ρι να μην τις συναντούσαμε ποτέ. Είναι όμως η καθημερινότητα μας. Η καθημερινότητα συμπεριφοράς μεταξύ μας. Οπότε μην γκρινιάζουμε για άλλα πράγματα και κυρίως για άλλους, αν πρώτα δεν τατκοποιήσουμε τα του οίκου μας. Γιατί το πεζοδρόμιο μπροστά πό το σπίτι μας είναι μέρος της ζωή μας, είναι η ζωή μας. Η στάση μας δείχνει τις προθέσεις μας την νοοτροπία το σκεπτικό μας. Άλλο λοιπόν να φτιάχνει ο δημος μέχρι την άκρη του πεζοδρομίου τον κήπο, α΄λλοα να χει δώσει αποφάσεις για να είναι με συγκεκριμένες προδιαγραφές, και άλλο ο κήπος, τεράστιος τόσο ώστε να μην αφήνει παρά ελάχιστο πεζοδρόμιο στο οποίο βαδίζεις παίζοντας κουτσό πολλές φορές ή δεν περνάς κιόλας. Εκτός κι αν δεν έχεις πρόβλημα να πατήσεις πάνω σε τάβλες, σκουπίδια…
Αθήνα πλατείες πάρκα! Τα μιας δραχμής τα γιασεμιά… Το παλιό τραγούδι αν ακούσεις τον στίχο σου δημιουργέι μια νοσταλγία ακόμα και για εικόνα που δε έχεις δει αλλά φαντάζεσαι. Κάναμες μια βόλτα σε πλατεία που μυρίζει λουδούδι ανοιξιάτικο, που σου κάνει δροσιά πάνω από τα τραπέζαι με πλαστικε΄ς καρέκλες. Που σου μετεφέρει βραδάκι αν καθήσεις πλάι του μυρωδιές παραδεισένιες που…τουλάχιστον έτσι τις φαντάζεσαι. Δείτε το πλούτο του φυτού, της ευρωστία του…
Αθήνα κέντρο! Απίστευτο εύρημα…μια Ελληνική λέσχη…κλειστή! Τις εξαιρέσεις πρέπει να τις δείχνουμε. Η ενημέρωση πρέπει να είναι σφαιρική, ποικιλίας πιάτο. Οπότε ορίστε όσοι απορρήσατε ω, ρέ, που πήγαν οι Έλληνες. Καλά μην παίρνετε φόρα. Έλληνα δεν είδαμε αλλά μια κλειστή λέσχη βρήκαμε. Με ταμπέλα που δεν χρειάζεται να την περιγράψουμε αφού το πλάνο είναι κοντινό. Δεν την βρήκαμε ανοιχτή 9 η ώρα το πρωί. Αν είναι λέσχη φίλων μηχανής δεν περιμένεις ν’ ανοίγει και αξημέρωτα. 9 το πρωί μπορεί να πηγαίνουν για ύπνο οι άνθρωποι. Μην αρχίσουμε τώρα ερωτήσεις και πως κάνουν τόσο ακριβό χόμπι. Εδώ η λέσχη δεν πήγαμε άλλη ώρα να δούμε αν λειτουργεί καν…
Eurovision 2025! Ποιος πιστεύει στις ψηφοφορίες όταν βλέπει το Ισραήλ παραλίγο νικητή; Αν δεχθούμε πως το Ισραήλ δεν άξιζε την 2 η θέση πρέπει να δεχτούμε πως και μεις ίσως δεν αξίζαμε την 6η; Το θέμα είναι κουκουρούκου. Σ΄εναν διαγωνισμό που όσοι τον παρακολουθείτε, πολλά δεν μπορείτε να εξηγήσετε ή τα εξηγείτε μια χαρά βλέποντας τα παιχνίδια που παίζονται απροκάλυπτα μάλιστα. Δεν τα επαναλαμβάνουμε τώρα διότι αυτό το κείμενο μπορεί θα βρει σύμφωνους μόνο εκείνους που τον γνωρίζουν τον διαγωνισμό. Που είναι…ας πούμε φανς. Το γιατί κάποιος μπορεί αν είναι φίλος ενός διαγωνισμού απόλυτα στημένου αυτό μοιάζει και με την απάντηση στο γιατί πηγαίνουν ακόα φίλαθλοι στα γήπεδα; Δεν αναλύεται αυτό τώρα θέλει άλλη ενότητα και μεις να χουμε χρόνο – διάθεση να το αναπτύξουμε. όλοι ξέρετε όμως σε τι αναφερόμαστε. Δεν κρινόμαστε πιστεύουμε.
Η Κλαυδία είναι μια υπέροχα συμπαθητική κοπέλα, με μία τρομερών εξαιρετικών, σπάνιων δυνατοτήτων φωνή. Αυτό. Αυτό το είδαμε το ακούσαμε όλοι. Το αν μας άρεσε το τραγούδι είναι άλλη κουβέντα και υποκειμενική καθαρά. Το αν αξίζαμε όμως την 6η την 1η ή τελυταία θέση είναι κι αυτό υποκειμενικό. Δεν έχει να κάνει με την προτίμηση του κοινού. Δεν μπορούμε να δεχτούμε πως το μη αποκλεισμένο λόγω πολέμου Ισρήλ όπως κια η Ουκρανία σε αντίθεση με την Ρωσία, με τόσο αδιάφορο σε βαθμό ενοχλητικό τραγούδι του έχασε την νίκη στο “τσακ”.
ΔΕν πιστεύουμε ούτε τις ψηφοφορίες τους. Παρακολουθούμε Eurovision σαν παλιά συνήθεια σαν ένα ποδοσφαιρικό αγώνα, να περνά χαλαρά ένα δίωρο και για να χουμε να γράφουμε.
Είμαστε σίγουροι; Η Αθήνα είναι ακόμα Ελληνική; Αθήνα…κέντρο; Περπάτα όσο θέλεις για να βρεις Έλληνα στην πρωτεύουσα της Ελλάδας. Καλοδεχούμενοι όλοι οι καλοί άνθρωποι σαν τους Κινέζους και όποιους άλλους. Το λέμε για να είμαστε και σαφής. Δεν είναι όμως λογικό στην βόλτα που κάναμε μετά από καιρό,…που; Στο κέντρο της Αθήνας, όχι σε μια άλλη πόλη, ούτε σε μια άλλη χώρα.
Ξεκινήσαμε πρωί μη μας χτυπήσει ο ήλιος του Μάη και να χουμε χρόνο να κάνουμε την βόλτα μας. Δεν είαμε στο μυαλό μας τι θα συναντήσουμε, δεν μας απασχολούσε. Είχαμε λόγο και ευκαιρία, να βολτάρουμε στο κέντρο της πρωτεύουσας μας. Ξεκινήσαμε με το που παρκάραμε και νομίζαμε πως έτυχε να βρεθούμε μπορστά τις βιτρίνες καταστημάτων ινδικών. Ινδικών φορεμάτων. Δεν ήταν ένα, ήταν περισσότερα σε μια μόλις γωνία. Ξεκινήσαμε αφού ταβήξαμε κάμποσες φωτογραφίες. Στα επόμεν μέτρα πάλι Ινδικά μαγαζιά. Κια κάποια στιγμή όταν δεν συνατούσαμε Ινδικά τι νομίζετε πως είδαμε; Ελληνικά;
Πως σας ήρθε αυτό; Κινέζικα. Κινέσικα καταστήματα κάθε μορφής και κάθε εμπορεύματος. Υπαίθρια,, δηαλδή με την πραμάτια στο πεζοδρόμιο. Ν απουλάνε λαχανικά, Με κατασ΄τηματα οργανωμένα, να πουλάνε από μαναβική, μέχρι ρούχα, ψιλικά, τα πάντα σχεδόν. Τετράγωνα ολόκληρα. Από τις πολυκατοικές άνοιγαν οι πόρτες και βλε΄παμε Κινέζους φυσικά. Δεν ξέρουμε αν μένει Έλληνας σε κείνες που κάποτε ήταν γεμάτες από Ελληνόπουλα.
Στις παλτείες, στα πα΄ρκα, έκανα την πρωινή τους βγυμανστική Κινέζοι. Μόνο κατά το μεσημέρι, τηνώρα τπου καφέ, σε κάποια καφέ έβρισκες Έλληνες. Μην πια΄σουμε να περιγράφουμε την Ομόνοια. Το βράδυ ή το πρωί. Μην πούμε σε αυτήν την ανάρτηση για τα μαγαζιά των Πακιστανών σε Ακαδημίας, γύρω από την Πλατεία Κάννιγος στο κέντρο κέντρο γενικότερα και ειδικότερα.
Μαθήματα…αλήθειας! 2 αληθινές φωτογραφίες, 2 διαφορετικές εκδοχές. Μάθε τι συμβαίνει όμως…Θα τρελλαθείς. Γιατί πρόκειται για 2 πραγματικά βίντεο και 2 πραγματικές φωτογραφίες στην ίδια περιοχή. Από άλλη γωνία λήψης, μπορείς να πληροφορηθείς 2 εντελώς αντίθετα πράγματα! Ακόμα και στην κίνηση στους δρόμους. Ακόμα και σ’ αυτό, μπορείς να πέσεις θύμα παραπληροφόρησης. Η λέξη “ΘΥΜΑ” έιναι βαρύγδουπη, αλλά είναι απόλυτα εύστοχη. Η ιδέα να σας δώσουμε ένα παράδειγμα για να στε πιο υποψιασμένοι, μας ήρθε με υικό που ταβήξαμε σήμερα το μεσημέρι.
Δες πρώτα αυτή την φωτογραφία. Είναι τραβηγμένη σήμερα το μεσημέρι. Αλλά πρόσεξε, ενώ κατευθυνόμασταν στο ρέυμα προς Αθήνα, στρέψαμε την κάμερα να κοιτάζει προς Γλυφάδα. Δηλαδή θα μπορούσαμε να σας πούμε ότι προς Γλυφάδα, είναι άδειος ο δρόμος…και ήταν πραγματικά σε κείνο το σημείο.
Πάμε στην ουσία τώρα. Κατηφορίσαμε προς Αθήνα. Τραβήξαμε βίντεο από το ρεύμα αυτό αλλά σε σημείο που δεν είχε φανάρι. Και στο βίτνεο που κρατάει μάλιστα πολλά δευτερόλεπτα και στην φωτογραφία φυσικά αποδεικνύεται πως η κίνηση στους δρόμους δεν είναι απλά ομαλή αλλά ταιριάζει σε ματαμεσονύχτια ώρα. Μετά, γυρίσαμες στο ρεύμα προς Βούλα. Σταθήκαμε σε γνωστή γέφυρα στο ύψος του Αλίμου και δείτε τώρα, αν Τραβήξαμε και φωτογραφία. Δείτε στην επόμενη φωτογραφία λοιπόν τι εντύπωση λαμβάνετε που και αυτή είναι εντελώς αληθινή.
Είναι κι αυτή ταρβηγμένη κοιτάζονατς το ρέυμα προς Γλυφάδα, αλλά λίγο πιο κάτω.
Άρα ότι και να σας λέγαμε, θα ήταν αλήθεια!…Αρκεί να κάναμε σαφές αυτό που διαβάζετε τώρα. Έστω και με μία πρόταση, αλλά να το κάναμε. Αν όχι, ότι και να λέγαμε και θα το δεχόσασταν και με αληθινά στοιχεία θα το λέγαμε. Σημασία έχει λοιπόν τι θα πεις ή…τι θα ξεχάσεις ν’ αναφέρεις. Και πιο μεγάλη σημασία έχει να κρατάτε “πισινή” για τα πάντα!
Δείτε και τα βίντεο τώρα: Πρώτα εκείνο με κίνηση και έπειτα το άλλο.
Νότια! Κίνηση στους δρόμους τώρα! Αν θέλεις καφέ πρέπει να χεις και χρόνο! Με την κίνηση να χει ηρεμήσει αρκετά στο ρεύμα προς Γλυφάδα. Μπορείς να κινηθείς ποιο άνετα, αυτή την ώρα και φυσικά θα χεις το νου σου αν σε νοιάζει αυτό βέβαια, πως η..επιστροφή τέτοια εποχή θα είναι της υπομονής.
Να ξέρεις πως ανάλογα το σημείο που είναι τραβηγμένη μια φωτογραφία μπορεί να δώσει λάθος εντυπώσεις. Στην συγκεκριμένη, δεν βλέπεις κίνηση, αλλά λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο πέρα, θα έβλεπες. Αρκεί να έφτανες στα φανάρια…
Πολλοί θα γυρίζουν στο επόμενο 2ωρο από τη Βουλιαγμένη, τη Βούλα, την παραλία της Γλυφάδας και τις καφετέριες, οπότε είμαστε σίγουροι πως αν βρίσκεσαι εκεί, το ξέρεις και καλύτερα από μας.
Πιο κάτω θα δεις τι γινόταν στην Βουλιαγμένης γύρω στις 12 όπως πας προς Γλυφάδα. Πρώτα δες τι συνέβαινε την ίδια ώρα στο αντίθετο ρεύμα προς Αθήνα!
Αθήνα: Μόνο Κινέζοι σε όλο το Μεταξουργείο. Πιο πάνω Πακιστανοί…Έλληνες;
Αθήνα: Μόνο Κινέζοι σε όλο το Μεταξουργείο. Πιο πάνω Πακιστανοί…Έλληνες; Είναι εντυπωσιακό που κανελαν μαγαζί πια απόκείνα τα μικρούλια κάθε είδους, όπου έβρικσες τα πάντα, εδώ και πολλά χρόνια έχουν περάσει στα χέρια άλλων εθνικοτήτων και δεν μας φαίνεται πια περίεργο ούτε αναρωτιόμαστε που πήγαν οι συμπατριώτες μας. Ίσως επειδή από τότε και σιγά – σιγά πάψαμε να σκεφτόμαστε ως αγορά το κέντρο της Αθήνας, δίχως καν να το επεξαργασεί ο εγκέφαλος μας μέσα στην ταχύτητα της καθημερινότητας. Στο κέντρο της Αθήνας επιχειρούν σε όλα σχεδόν τα μαγαζιά οι παραπάνω πολύ ευγενικοί και καλόχαροι άνθρωποι. Η γλώσσα από τη μία και η αντίληψη πως δεν βρίσκεις Έλληνα, σε κατευθύνει εκί που μπορεί κια να βρεις.
Παλιά Αθήνα σήμερα! Το παράθυρο στο δρομάκι, το φυτό που αγκαλιάζει τα παλιά παντζούρια…Περπατάς και έχεις μπει σε μια άλλη εποχή ίσως σε μια άλλη χώρα αφού την παλιά γειτονιά αυτή μπορεί να μην την έζησες. Είναι λίγες γωνιές αυτές, αλλά τόσο ανθρώπινες…Μυρίζουν ανεμελιά – άσχετα αν δεν υπήρξε σχεδόν ποτέ, παρά μόνο ίσως την δεκαετία μετά το ’74 και για όσο άντεξε αυτή η συνοικία μέχρι να χαθεία ναέμασα στα μεγάλα και α΄σχημα κουτιά από τσιμέντο. Ναι εκείνα που χτίστηκαν σε τόσο στενά δρομάκια σαν αυτό. Και αν περάσεις ανάμεσα τους και κοιτάξεις ουρανό, πρώτα θα δεις μπαλκόνια ν αιωρούνται πάνω από οτ κεφάλι σου!
