Κατερίνα Καινούργιου: ΛΑΙΚΙΣΕ εις βάρος του βουλευτή Παπαδόπουλου που παρ’ ολίγο να διωχθεί για κακούργημα. Πως λαικίζεις εύκολα; Λέγοντας τα αυτονόητα εις βάρος κάποιου που προκαλεί βέβαβια την τύχη του στην τηλεόραση με το να δρα έντονα. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να αισθανόμαστε περήφανοι για τυην παρουσιάστρια που μιλά με τ’ αυτονόητα. Δεν κοστίζει τίποτα να κουνάς το δάχτυλο. Το να ρίχνεις ευθύνη στον άλλο κάνοντας ερωτήσεις “γιατί το κάνατε αυτό;” γιατί δεν κάνατε το άλλο;” είναι πολύ εύκολο και η πιο φτηνή μέθοδος. Φυσικά και τα ερωτήματα ήταν σωστά, αλλά πολλά δεν έπρεπε καν να τ’ απευθύνει στο Νίκο Παπαδόπουλο.
Φυσικά και η ερώτηση “γιατί δεν πήγατε στα Τέμπη, αλλά σπάσατε την πινακοθήκη για να διαμαρτυρηθείτε;” ήταν απόλύτως εύστοχο και φυσικά ο Νίκος Παπαδόπουλος εκτέθηκε, όχι επειδή δεν πήγε στα Τέμπη ή στο Μάτι, αλλά επειδή κάτω από την τραγική επικαιρότητα αυτών, πήγε να σπάσει τα έργα στην πινακοθήκη!
Στην πλάτη κάποιου να λες μεγαλόστομες κουβέντες, να υποστηρίζεις πόσο συντεντριμένη είσαι με την δυστυχία τουλαού. εσύ με την γόβα, το αμπιγιέζ συνολάκι, το έντονο μακιγιάζ, την τρέσα, τα φώτα της δημοσιότητας, είναι εύκολο. Το να πράξεις εσύ κάτι για όλα αυτά είναι το σπάνιο.
Εκμεταλευόμενη η ίδια, ο αρχισυντάκτης, το κανάλι, την θέση ισχύος που φέρνει η ιδιότητα του “ρωτάμε εμείς, εσείς απαντάτε” ρωτούσε το Νίκο Παπαδόπουλο τα…ρέστα που δεν έκανε τίποτα για το Μάτι ή τα Τεμπη λες και μπορούσε ως μειωψηφία, να κάνει κάτι. Δεν σημαίνει πως και ο βουλευτής δεν έκανε τη δουλειά του. Και οι δύο πλευρές κέρδιζαν όσο μπορούσαν τις εντυπώσεις.
Έβαλαν μπροστά την επίσκεψη μαθητών στην πινακοθήκη!
Δεν ξέρουμε αν ακούσετε το διάλογο, πόσο θα πειστείτε για το ενδιαφέρον των δύο συνομιλητών!
Για την ουσία των εκδρομών ούτε κουβέντα. Κάνουμε λοιπόν παρένθεση και λέμε: Η “πληγή” των μη ελεγχόμενων σχολικών εκδρομών. Σε καιρό κρίσης ζητά με την απειλή απουσιών στους μαθητές, 10-12-15 ευρώ από τα παιδιά για να πάνε αντί στην Ακρόπολη για παράδειγμα, σε άγνωστες θεατρικές παραστάσεις – που πολύ θα θέλαμε να δούμε αν έχουν κοινό εκτός σχολείων.
Εκδρομές σε διάφορα άγνωστα στο ευρύ κοινό “μουσεία”, τα οποία σε καθημερινές εργάσιμες αμφιβάλυμε να θα ήταν καν ανοικτά. Εκδρομές με π΄ροσχημα την υποχρέωση να μάθουν τα παιδιά τον αθλητισμό, όπου αντί να τα πάνε στο γήπεδο με στίβο οργανωμένο ππου βρίσκεται δίπλα στο σχολείο ναυλώνουν πούλμαν – γιατί τέτοιο άγχος να συντηρήσουν τις εταιρείες αυτές – για να τα πάνε σε άλλες εγκαταστάσεις μακριά.
Το
