Ακίνητο εξ αδιαιρέτου: Πώς γίνεται η διαίρεσή του όταν διαφωνούν οι συγκύριοι Οπωσδήποτε, πριν οι συγκύριοι καταλήξουν στο δικαστήριο, είναι σαφώς προτιμότερο να γίνει προσπάθεια για εξωδικαστικό συμβιβασμό, ώστε είτε να πουληθεί το ακίνητο σε τρίτο είτε οι συγκύριοι που επιθυμούν τη διατήρησή του να αγοράσουν το μερίδιο των υπολοίπων. Έτσι, θα αποφευχθούν τα έξοδα της δικαστικής διανομής.
Συνήθως, όμως, η οδός της διανομής επιλέγεται όταν δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συνεννόησης. Σε αυτή την περίπτωση, κάθε συγκύριος μπορεί να κάνει αίτηση στο δικαστήριο για διανομή του ακινήτου, με τις ακόλουθες δύο δυνατότητες:
Αυτούσια διανομή: Αν το ακίνητο μπορεί να διαιρεθεί (π.χ. πρόκειται για πολυκατοικία με περισσότερα διαμερίσματα ή αγροτεμάχιο πολλών στρεμμάτων), τότε διαιρείται ανάλογα με τις μερίδες του καθενός. Ενδεχομένως, κάποιοι συγκύριοι να κληθούν να καταβάλλουν χρηματικό ποσό στους άλλους, αν η διαίρεση τους ευνοεί περισσότερο από το μερίδιό τους.
Πλειστηριασμός: Είναι πολύ πιθανό το ακίνητο να μη μπορεί να κατατμηθεί είτε επειδή αυτό δεν είναι εφικτό (π.χ. πρόκειται για ένα διαμέρισμα) είτε επειδή η κατάτμηση θα μειώσει την αξία του (π.χ. οικόπεδο άνω των 4 στρεμμάτων εκτός σχεδίου που μπορεί να χτίσει). Σε αυτή την περίπτωση, το δικαστήριο διατάζει τον πλειστηριασμό του ακινήτου και τη διανομή του χρηματικού ποσού του πλειστηριάσματος ανάλογα με το μερίδιο κάθε συγκύριου.
Να σημειωθεί εδώ ότι μια συνήθης διάταξη σε διαθήκες είναι να απαγορεύεται η διανομή του ακινήτου είτε για πάντα είτε για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Τέτοιες διατάξεις είναι έγκυρες μόνο για 10 χρόνια, καθώς μόνο για τόσο επιτρέπει ο νόμος να απαγορευθεί με δικαιοπραξία η διανομή.
