Νίκος Συρίγος: Μουσάκι διδάκτορα, γυαλιά διανούμενου, κριτική καφενείου…που πληρώνεται κιόλας. Τίποτα από όλα υατά σε κάνει κάτι περισσότερο, αν δεν είσαι. Σπουδαιότερο, δεν τον κάνει το ύφος. Ούτε τον κάνει καλύτερο των άλλων που κρίνει. Το όλο στιλ που επιλέγει, επίσης. Δεν είναι τα σοφιστικέ γυαλιά. Ούτε το τριγωνικό μουσάκι διδάκτορα ή επιστήμονα γενικότερα.
Ο Νίκος Συρίγος παίρνει τον χάρακα και κάνει “ντα” τους…
Το να κουνάς το δάχτυλο δεν μπορεί να είναι δουλειά. Το να βλέπεις βιντεάκια από τα καμώματα διασήμων, τις δηλώσεις τους και ουσιαστικό, το ΜΟΝΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ, είναι η κριτική καφενείου; Αλήθεια; Άσε που στο στούντιο τι άλλο χρειάζεσαι πραγματικά αν δεν κάνεις, αν δεν παράγεις κάτι απτό. Ένα ρεπορτάζ, κάτι…
Στα λόγια, στο να κατακεραυνώνεις άλλους; Και να πληρώνεσαι;
Όταν πληρώνεσαι για να κρίνεις, είναι κρίμα που κάποιοι πληρώνουν γι αυτό. Όχι δεν λέμε να μην έχεις δουλειά. Το ακριβώς ανάποδο προτείνουμε. Να παράγεις εκτός από…χολή, κάτι τηλεοπτικό.
Ποιος από μας είναι εκείνος που παίρνει θέση κριτή. Γιατί εκτός των άλλων με το που το κάνεις, σαν να δηλώνεις και ανώτερος. Και πρόσεξε, άλλο να χεις αφιερώσει χρόνο να μάθεις μια συγκεκριμένη δουλειά και να την κρίνεις με βάση τις γνώσεις σου. Αλλά να κρίνεις όλους για όλα…είναι τραγικό που κάποιοι – για λόγους που εκείνοι γνωρίζουν καλύτερα – πληρώνουν και συντηρούν αυτό το φαινόμενο που κρατά πολλά χρόνια πια….